Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Ευρώ ή Δραχμή: Ανύπαρκτο δίλημμα


Του Στέλιου Παππά*

Προκειμένου να εξυπηρετήσουν προεκλογικές ανάγκες, τα κόμματα του Mνημονίου κατασκεύασαν το δίλημμα "ευρώ ή δραχμή". Λέω κατασκεύασαν, αφ' ενός διότι δεν υπάρχει τέτοιο δίλημμα, αλλά και διότι η επανάληψή του οδηγεί σε απίστευτο αποπροσανατολισμό από το πραγματικό πρόβλημα που υπάρχει όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά στην Ευρωζώνη ως σύνολο.
Το μεγάλο πρόβλημα του ευρώ είναι ότι δεν λειτουργεί ως ενιαίο νόμισμα, αλλά ως νόμισμα πολλών ταχυτήτων. Εξηγούμαι αμέσως. Η ισοτιμία του ευρώ στη διεθνή αγορά προσδιορίζεται με βάση την αξιοπιστία και την ευρωστία του συνόλου των 17 χωρών της Ευρωζώνης. Το γεγονός αυτό διαμορφώνει ευνοϊκές συνθήκες για τις εύρωστες και εξαγωγικές οικονομίες, διότι τα προϊόντα τους μπαίνουν στην αγορά με τιμές χαμηλότερες από αυτές που θα είχαν αν διατηρούσαν το εθνικό τους νόμισμα, σε αντίθεση με τις λιγότερο εύρωστες, όπου τα προϊόντα τους έχουν ακριβότερες τιμές. Το γεγονός αποτελεί μια πρώτη αντίφαση.
Μια εξίσου μεγάλη αντίφαση είναι το γεγονός ότι, όταν οι χώρες έχουν ανάγκη δανεισμού, δεν λαμβάνεται υπ' όψιν η συνολική θέση και αξιοπιστία των οικονομιών της Ευρωζώνης, αλλά της κάθε μιας χώρας ξεχωριστά. Παρατηρούμε λοιπόν το φαινόμενο το ιταλικό Δημόσιο να δανείζεται με 6,5%, το πορτογαλικό με 5,5%, το γερμανικό με 0% κ.λπ.
Η αξιοπιστία κάθε χώρας αντανακλάται στην τιμή του νομίσματος της. Αυτό σημαίνει ότι η αξιοπιστία των χωρών και το νόμισμα τους είναι υποτιμημένα, δηλαδή το ιταλικό ευρώ κατά 6,5%, το πορτογαλικό ευρώ κατά 5,5%, το γερμανικό με 0% κ.λπ.
Έτσι οι χώρες της Ευρωζώνης εμφανίζονται με δύο αξιοπιστίες, στην ουσία με δύο νομίσματα, ένα ευρώ στις εμπορικές συναλλαγές και ένα εθνικό ευρώ στις χρηματιστηριακές συναλλαγές. Έτσι το ευρώ δεν είναι ένα και ενιαίο νόμισμα, αλλά νόμισμα πολλών ταχυτήτων.
Τα φαινόμενα αυτά αποτελούν ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της Ευρωζώνης. Αποτελούν την πηγή της κρίσης στη νομισματική ένωση. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα και καμιά χώρα δεν μπορεί να το λύσει μόνη της, αλλά και η λύση πρέπει να δοθεί εδώ και τώρα, αλλιώς θα καταρρεύσει το σύνολο της Ευρωζώνης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ευρωπαϊκή Αριστερά από πολύ νωρίς έχουν επισημάνει ότι πρέπει άμεσα να επανασχεδιαστεί η οικοδόμηση του κοινού νομίσματος, αλλά η οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύνολό της.
Έχουμε επισημάνει ότι η αξιοπιστία της Ευρωζώνης πρέπει να καλύπτει το σύνολο των χωρών της. Αυτό σημαίνει ότι η Κεντρική Τράπεζα της Ευρώπης οφείλει να τη διασφαλίζει ασκώντας τα καθήκοντα και τον ρυθμιστικό ρόλο μιας κεντρικής τράπεζας και να διασφαλίσει την εξάλειψη των αντιφάσεων που προηγούμενα αναφέρθηκαν.
Έχουμε επίσης επισημάνει ότι η ύπαρξη ενιαίου νομίσματος πρέπει άμεσα να συνοδευτεί και με αύξηση του κοινοτικού προϋπολογισμού, με περιφερειακά προγράμματα, με τράπεζες ειδικού σκοπού και φυσικά με δημόσιο έλεγχο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Το σημερινό καθεστώς εξυπηρετεί μόνο το χρηματοπιστωτικό σύστημα, τους τραπεζίτες, τους τοκογλύφους αλλά και τις δογματικές στρατηγικές εμμονές και στόχους της κ. Μέρκελ. Όσοι αισθάνονται ενοχές επειδή έχουν παγιδεύσει την χώρα στους στρατηγικούς σχεδιασμούς των κάθε λογής Μερκοζί, ας μην στρεψοδικούν και κυρίως ας μην δημιουργούν ψεύτικα διλήμματα και κλίμα φόβου για τον λαό, γιατί το διογκούμενο ρεύμα θα τους παρασύρει και θα τους καταστήσει πολιτικά απολιθώματα.

*Ο Στέλιος Παππάς είναι πρώην πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

ΔΗΜΑΡΑΣ:ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΕ ΦΟΝΟ ΛΟΓΩ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ,ΠΑΠΟΥΤΣΗ



Ευθύνες στους δύο υπουργούς Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και Χρήστο Παπουτσή, για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην πόλη με τους παράνομους μετανάστες και τη δολοφονία του  30χρονου, επιρρίπτει ο δήμαρχος Πατρέων ΓιάννηςΔημαράς«Οι κύριοι Χρήστος Παπουτσής και Μιχάλης Χρυσοχοΐδης «σφύριζαν» αδιάφορα», τονίζει χαρακτηριστικά στη συνέντευξή του στην aftodioikisi.gr ο κ. Δημαράς, τονίζοντας ότι αυτό η δολοφονία έχει άμεση σχέση με το ότι τουλάχιστον τα τελευταία 2,5 χρόνια δεν ήρθε ούτε ένας αστυνομικός στην Πάτρα.
Ο κ. Δημαράς τάσσεται υπέρ της δημιουργίας Κέντρων Φιλοξενίας Μεταναστών αλλά κοντά στις πύλες εισόδου και όχι εξόδου (άρα, όχι στην Πάτρα), τονίζοντας, ωστόσο, ότι ο τρόπος χειρισμού του θέματος από τους δύο υπουργούς και, κυρίως, από τον κ. Χρυσοχοΐδη αποδεικνύει ότι «με τέτοιους ανθρώπους δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα σοβαρά και δεν μπορεί να τους να τους εμπιστευθεί η κοινωνία για ό,τι κάνουν».
 Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης
του δημάρχου Πατρέων στην aftodioikisi.gr είναι το εξής:
Πώς είναι τα πράγματα στην πόλη, κύριε δήμαρχε, στην πόλη μετά και τα χθεσινά επεισόδια;
Κοιτάξτε στη πόλη επικρατεί μια εκρηκτική κατάσταση. Και για αυτό, έχω συγκαλέσει σήμερα τη σύσκεψη με τους συναρμόδιους φορείς προκειμένου να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε. Πρέπει να δείξουμε όλοι μια σοβαρότητα που θα κατευνάσει τα πνεύματα και να απομονώσουμε μια προσπάθεια κάποιων που θέλουν να εκμεταλλευθούν την κατάσταση, την ανασφάλεια και την ανησυχία των κατοίκων του Νότιου Διαμερίσματος της πόλης μας, ασκώντας βία και μετατρέποντας την περιοχή τη συγκεκριμένη σε εμπόλεμη ζώνη.
Κάποιοι; Όνομα έχουν;
Όπως λένε οι πληροφορίες από την Αστυνομία αλλά και από τα Μέσα, στοιχεία της «Χρυσής Αυγής». Και εκείνο που ως δημοτική Αρχή πρέπει να πω είναι ότι καταδικάζουμε τη βία από όπου και αν προέρχεται, διότι η βία δεν είναι λύση. Η βία αναπαράγει βία, και τα προβλήματα της Δημοκρατίας λύνονται όχι με αυτόν τον τρόπου, ούτε από ομάδες που επιδιώκουν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους.
Εσείς τι θα προτείνεται στη σύσκεψη.
Συγκάλεσα τη σύσκεψη για να προταθούν λύσεις άμεσης αντιμετώπισης, διότι το μεταναστευτικό δε λύνεται σε μία ημέρα. Δε λύνεται εδώ και 15 χρόνια που υπάρχει αυτό το πρόβλημα, αυτές οι συνθήκες στην πόλη μας, που επιδεινώθηκαν μετά τον τραγικό θάνατο, τη δολοφονία ενός κατοίκου μιας υποβαθμισμένης περιοχής, όπου τώρα -λόγω της λειτουργίας του νέου λιμανιού- έχουν μετακινηθεί οι παράνομοι μετανάστες.
Και επειδή ακριβώς είναι πλέον ακόμα περισσότερο υποβαθμισμένη, έχει δημιουργήσει μεγαλύτερη ανασφάλεια στους κατοίκους, διότι δεν υπάρχουν υποδομές, υπήρξε και η δολοφονία, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να φοβούνται να βγουν από τα σπίτια τους.
Εμείς θα ζητήσουμε άμεσα να ενισχυθεί η αστυνόμευση και η αστυνομική δύναμη της πόλης και με άλλες δυνάμεις για να μπορεί να αντεπεξέλθει στις αυξημένες ανάγκες στις δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίζει.
Πώς κρίνετε τη στάση της Αστυνομίας, χθες, που προστάτεψε τους λαθρομετανάστες;
Θεωρώ ότι ήταν σωστή, καθώς προστάτεψε τους παράνομους μετανάστες από τα ακραία στοιχεία που είχαν στόχο να εισέλθουν σε ένα παλιό, εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο, αυτό της «Πειραϊκής Πατραϊκής», όπου και διαμένουν κάποιες εκατοντάδες μεταναστών για να επιβάλουν το «νόμο της ζούγκλας». Η Αστυνομία προστάτευε και προστατεύει ανθρώπινες ζωές.
Η όλη στάση της Αστυνομίας όλο αυτό το διάστημα; Αστυνόμευση κτλ.;
Το πρόβλημα της αστυνόμευσης, της προστασίας των κατοίκων από τους παράνομους μετανάστες, που ζουν στην πόλη μας υπό συνθήκες εξαθλίωσης, δεν είναι σημερινό. Είναι, σας είπα, 15 χρόνια. Και όπως είπα, το μεταναστευτικό δεν είναι ζήτημα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, είναι ζήτημα της κάθε κυβέρνησης. Και όσο είμαι εγώ δήμαρχος, οι δύο υπουργοί που «συνάντησα» κατά τη διάρκεια της δημαρχιακής μου θητείας, οι κύριοι Χρήστος Παπουτσής και Μιχάλης Χρυσοχοΐδης «σφύριζαν» αδιάφορα.
Οποιαδήποτε προσπάθεια της δημοτικής Αρχής προς τον υπουργό κ. Παπουτσή ήταν προς αυτήν την κατεύθυνση, να ενισχυθεί η Αστυνομία, καθώς οι δυνάμεις δεν επαρκούν. Δυστυχώς, και ο κ. Παπουτσής και ο διάδοχός του, ο κ. Χρυσοχοΐδης, είχαν και έχουν επικεντρώσει όλες τις δυνάμεις στην Αθήνα. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το Δεκέμβριο του 2010, προτού αναλάβω επίσημα τα καθήκοντά μου, παρότι το ζητάμε, δεν ήρθε ούτε ένας αστυνομικός στην Πάτρα.
Αποτέλεσμα;
Αποτέλεσμα αυτό που συνέβη προχθές (σ.σ.: η δολοφονία του νεαρού), αλλά θα μπορούσε να γίνει και σε προγενέστερα χρόνια, διότι αυτές οι συνθήκες υπάρχουν τουλάχιστον 15 χρόνια στην πόλη μας. Από την άλλη, ακριβώς επειδή είναι απομακρυσμένη περιοχή, ακριβώς επειδή έγινε δολοφονία, οι κάτοικοι πλέον φοβούνται ότι θα συμβεί και στους ίδιους, τη στιγμή που τα στοιχεία της έρευνας της Αστυνομίας προκύπτει ότι η δολοφονία ήταν τελείως αδικαιολόγητη και τελείως απροκάλυπτα.
Τι δεσμεύσεις είχατε από τους δύο υπουργούς;
Εμείς ως Πάτρα, εκτός από τη δέσμευση του κ. Παπουτσή, ο οποίος θα κατέβαινε στην πόλη για να παρουσιάσει το σχέδιο της κυβέρνησης, το οποίο είχε δώσε σε εμένα και τον περιφερειάρχη κ. Απόστολο Κατσιφάρα, έκτοτε δεν εμφανιζόταν, παρόλο αποτελούσε αίτημά μας... Ή να έρθει αυτός ή να πάμε εμείς να μας παρουσιάσει το σχέδιο και το χρονοδιάγραμμα αντιμετώπισης του προβλήματος. Ποτέ δεν έγινε αυτό. Είχε δεσμευθεί ο κ. Παπουτσής ότι ο Οργανισμός Λιμένος Πατρών θα αποκτούσε ένα σκάνερ ανίχνευσης στα φορτηγά παράνομων μεταναστών, ώστε να πάψει να είναι διάτρητο το λιμάνι, αλλά τίποτε και εκεί. Και όπως προείπα τίποτε και από τον κ. Χρυσοχοΐδη.
Μια τελευταία ερώτηση, διότι ξέρω πως το πρόγραμμά σας είναι φορτωμένο και πρέπει να ετοιμαστείτε για τη σύσκεψη: είστε υπέρ ή όχι «στρατοπέδων» κράτησης λαθρομεταναστών, με δεδομένο το πρόβλημα που αντιμετωπίζετε;
Ότι πρέπει να γίνουν -κέντρα φιλοξενίας, τα λέω εγώ, και όχι να είναι «Νταχάου»- πρέπει, αν και θεωρώ πλέον ότι με τέτοιο αριθμό παράνομων μεταναστών στη χώρα μας είναι μη ρεαλιστικό και μη πραγματοποιήσιμο κάτι τέτοιο, με δεδομένο ότι έχουν φτάσει τους 800.000. Δηλαδή, με λίγα λόγια θα πρέπει να κλείσουμε μέσα το 1/11 της χώρας. Σίγουρα τέτοιοι χώροι, όπου θα διανέμουν σε ανθρώπινες συνθήκες, πρέπει να υπάρχει διότι η εξαθλίωση οδηγεί αυτούς τους ανθρώπους σε ακραίες καταστάσεις.
Οπότε θα δεχόσασταν εσείς ένα κέντρο φιλοξενίας στην Πάτρα;
Μες στην πόλη, απέναντι από το λιμάνι, από την «Πύλη της Ελευθερίας» προς τη «Γη της Επαγγελίας»... Δε θεωρώ ότι τέτοια κέντρα πρέπει να είναι στην έξοδο από τη χώρα μας... Αυτά τα κέντρα πρέπει να είναι στην «είσοδο» ή και μακριά από την «έξοδο». Δε σταματάς κάποιον που είναι «στην πηγή» και «πίνει νερό», για να του πεις: «Δε θα πιεις νερό!» Ε, εκεί θα φτιάξουμε το χώρο φιλοξενίας;
Ξέρω ότι η κυβέρνηση, στην τελευταία της εξαγγελία, που και αυτή ήταν πρόχειρη αποσπασματική και θεωρήθηκε προεκλογική, δέκα ημέρες πριν από τις εκλογές έστειλε ένα χαρτί στις περιφέρειες (σ.σ.: η επιστολή Χρυσοχοΐδη προς τους περιφερειάρχες) και έλεγε: «Υποδείξτε μου μέσα σε μια μέρα πού να κάνω χώρους κράτησης». Είναι σοβαρά πράγματα αυτά, όταν δε ο προκάτοχος αυτού που έστειλε την επιστολή δε δεχόταν να μας συναντήσει, παρά τη δέσμευσή του; Ε, με τέτοιους ανθρώπους δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα σοβαρά και δεν μπορεί να τους εμπιστευθεί η κοινωνία για ό,τι κάνουν.

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Πρωτοφανής εκλογική παρέμβαση της Eurobank ενάντια στο ΣΥΡΙΖΑ


Η διοίκηση της τράπεζας απειλεί τους υπαλλήλους της ότι, αν ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, θα χάσουν τις δουλειές τους και ταυτόχρονα τους καλεί να ενημερώνουν τους καταθέτες τους ότι τα χρήματά τους κινδυνεύουν σε περίπτωση σχηματισμού κυβέρνησης της Αριστεράς.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ:

Ακραία, πρωτοφανής και παράνομη παρέμβαση της Διοίκησης της EUROBANK στις εκλογές, εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ
Με οργανωμένες συναντήσεις στελεχών της Τράπεζας, μεταφέρεται η άμεση απειλή στους εργαζόμενους ότι, αν ψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, θα κλείσει η τράπεζα και θα χάσουν τη δουλειά τους.

Τους καλούν, δε, να ενημερώνουν τους πελάτες για τον κίνδυνο να χαθούν οι καταθέσεις τους από την εφαρμογή της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, αν τον ψηφίσουν και σχηματισθεί Κυβέρνηση της Αριστεράς.

Δεν πρόκειται για ζήτημα πολιτικής διαφοράς, πρόκειται για πρωτοφανή και ποινικά κολάσιμη ενέργεια της διοίκησης της τράπεζας ή οποία τροφοτοδεί κλίμα πανικού και καταστροφολογίας σε ένα τόσο ευαίσθητο τομέα, όπως είναι αυτός των τραπεζών, με ανυπολόγιστες συνέπειες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ καλεί άμεσα τους αρμόδιους υπηρεσιακούς υπουργούς να παρέμβουν, ώστε να εξασφαλισθεί η ελεύθερη βούληση των πολιτών.

Καλεί επίσης, τον εισαγγελέα να παρέμβει άμεσα.

Οι εργαζόμενοι και ο Ελληνικός λαός δεν θα επιτρέψουν στους τραπεζίτες, που όλη την προηγούμενη περίοδο κερδοσκόπησαν εις βάρος τους, αξιοποιώντας τα δικά τους χρήματα, να κερδοσκοπήσουν και τώρα πολιτικά, για να διασφαλίσουν τα προνόμιά τους.

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

Πρωτοβουλία για λύση στο θέμα Ελληνικής Χαλυβουργίας



Επίσκεψη του βουλευτή κ. Παναγιώτη Κουρουμπλή στους απεργούς της Ελληνικής Χαλυβουργίας


Χθες, ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Β΄ Αθηνάς, κ. Παναγιώτης  Κουρουμπλής επισκέφτηκε τους απεργούς της Ελληνικής Χαλυβουργίας αφενός για να εκδηλώσει τη συμπαράστασή του στον πολύμηνο αγώνα τους και αφετέρου για να συμβάλει από την πλευρά του σε μία προσπάθεια εξεύρεσης λύσης.  Ο κ. Κουρουμπλής ζητά από την εργοδοσία να επιδείξει κατανόηση και να αποφευχθεί η πίεση εναντίον των απεργών δια της υποβολής μηνύσεων και αγωγών.
Απευθυνόμενος στους απεργούς δεσμεύτηκε ότι θα αναλάβει πρωτοβουλία, σε συνεργασία με συναδέλφους του βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ, προς τον υπηρεσιακό Υπουργό Εργασίας κ. Α. Ρουπακιώτη με σκοπό την ανάδειξη μίας νέας πρωτοβουλίας που θα οδηγήσει το θέμα σε λύση. 

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

Ποιοι ορκίζονται υπουργοί.




Στη 1.30 μετά τα μεσάνυχτα ανακοινώθηκε η σύνθεση της νέας υπηρεσιακής κυβέρνησης, υπό τον Πρωθυπουργό - πρόεδρο του ΣτΕ, Π.Πικραμμένο.

Αποτελείται από 16 υπουργούς, χωρίς υφυπουργούς, οι οποίοι είναι κυρίως καθηγητές ΑΕΙ, τέως υπουργοί και διπλωμάτες.

Η νέα κυβέρνηση, που θα ορκιστεί στις 10 το πρωί, αποτελείται από 16 υπουργούς, χωρίς υφυπουργούς, οι οποίοι είναι κυρίως καθηγητές ΑΕΙ, τέως υπουργοί και διπλωμάτες.

Η σύνθεση της νέας υπηρεσιακής κυβέρνησης έχει ως εξής:

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ
Παναγιώτης Πικραμμένος

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Παύλος Αποστολίδης

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
Αντώνιος Μανιτάκης

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
Γεώργιος Ζαννιάς

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ
Πέτρος Μολυβιάτης

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ
Φράγκος Φραγκούλης

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ, ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ
Ιωάννης Στουρνάρας

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ
Γρηγόριος Τσάλτας

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
Αγγελική-Ευφροσύνη Κιάου

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΠΟΔΟΜΩΝ, ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ
Σίμος Σιμόπουλος

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
Αντώνιος Ρουπακιώτης

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Χρήστος Κίττας

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
Ναπολέων Μαραβέγιας

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΩΜΑΤΩΝ
Χρήστος Γεραρής

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
Ελευθέριος Οικονόμου

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
Τατιάνα Καραπαναγιώτη

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
Αντώνιος Αργυρός
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Με ατσάλινη ενότητα έστησαν τοίχο στην απεργοσπασία


«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ»
Με ατσάλινη ενότητα έστησαν τοίχο στην απεργοσπασία
Ενωμένοι, αποφασισμένοι και συσπειρωμένοι στο σωματείο τους, στάθηκαν χτες οι απεργοί χαλυβουργοί απέναντι στην εργοδοσία και στα τσιράκια της που θέλησαν να στήσουν απεργοσπαστικό μηχανισμό
«Είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι να γυρίσουν πίσω οι απολυμένοι»! Με το σύνθημα αυτό να φωνάζουν συνεχώς μπροστά από την πύλη της «Χαλυβουργίας» στις μαζικές γραμμές της περιφρούρησης οι απεργοί χαλυβουργοί με ατσάλινη ενότητα και συσπειρωμένοι στο σωματείο τους απάντησαν χτες το πρωί στις προσπάθειες στησίματος απεργοσπαστικού μηχανισμού από την εργοδοσία. Οι εργοδοτικοί εκβιασμοί και οι απειλές ότι θα σπάσουν τον ηρωικό αγώνας που δίνουν οι χαλυβουργοί και κλείνει μεθαύριο τις 200 μέρες έπεσε για μια ακόμα φορά στο κενό.
Μπροστά στην πύλη του εργοστασίου έφτασε νωρίς το πρωί ο μεγαλοδιευθυντής του Μάνεση, Αντρέα Μέντζεν με μια κουστωδία διευθυντικών στελεχών που από πίσω τους σέρνονταν μια 20αριά επίδοξοι απεργοσπάστες και απαίτησαν από την περιφρούρηση να ανοίξει η πόρτα της εισόδου ...για όποιον θέλει να εργαστεί. Απέναντι στις απειλές, το σωματείο κάλεσε τους εκπροσώπους της εργοδοσίας να συναντηθούν μαζί τους όπως έχουν ζητήσει επανειλημμένως το τελευταίο διάστημα και να συζητήσουν τα αιτήματά τους. Η αρχική «σκληρή» στάση που θέλησαν να εμφανίσουν οι εκπρόσωποι της εργοδοσία έσπασε τελικά μπροστά στη αποφασιστική ατσάλινη μαζική περιφρούρηση και το πλήθος εκπροσώπων σωματείων που βρέθηκαν αλληλέγγυοι στο πλευρό των χαλυβουργών. Ετσι, την είσοδο πέρασαν τελικά μόνο τα διευθυντικά στελέχη που έχουν δικαίωμα, τα οποία μάλιστα λίγο αργότερα κάλεσαν το σωματείο και σε διαβούλευση.

Στη συνάντηση, το σωματείο επανέλαβε το αίτημα για την επαναπρόσληψη των 119 απολυμένων, ενώ επισήμανε ότι σύμφωνα με τον ισολογισμό του 2011 η επιχείρηση είχε κέρδη που αποδεικνύει ότι οι ισχυρισμοί περί οικονομικής κρίσης είναι προσχηματικοί. Τελικά, οι εκπρόσωποι της εργοδοσίας υποσχέθηκαν ότι θα μεταφέρουν τα αιτήματα στον ίδιο τον Μάνεση και θα καλέσουν ξανά το σωματείο σε νέα διαβούλευση.
Την ίδια στιγμή, τα τσιράκια της εργοδοσίας κατά τη διάρκεια της συνάντησης και αμέσως μετά παρέμεναν μπροστά στη περιφρούρηση να προκαλούν τους απεργούς μπροστά στις κάμερες των τηλεοπτικών καναλιών με εμφανή επιδίωξη να στηθεί σκηνικό σύγκρουσης. «Το "ένας για όλους και όλοι για έναν" δε θα το σπάσουν ούτε οι απεργοσπάστες ούτε τα τσιράκια του Αλαφούζου και των άλλων ιδιοκτητών καναλιών. Θα συνεχίσουμε ενωμένοι μέχρι την επαναπρόσληψη όλων των εργαζομένων», ήταν το μήνυμα που έστειλε από τα μεγάφωνα ο Γιώργος Σιφωνιός πρόεδρος του σωματείου. Και έτσι έγινε, και λίγο πριν το μεσημέρι τελικά απεργοσπάστες και κάμερες έφυγαν άπραγοι...
απο τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Ελληνική Χαλυβουργία: Η απεργία απειλείται από διοίκηση κι απεργοσπάστες



Η απεργία απειλείται από διοίκηση κι απεργοσπάστες. Έχει κινηθεί διαδικασία αυτόφωρου εξαιτίας συμπλοκών απεργών-απεργοσπαστών κι η απεργία απειλείται τις επόμενες 30 ώρες.

Από τη Δευτέρα τα ξημερώματα ομάδα 20 απεργοσπαστών μαζί με πράβους της εργοδοσίας προσπαθούν να σπάσουν την περιφρούρηση και να μπουν στο εργοστάσιο για να δουλέψουν. Σήμερα το πρωί, μετά από μικροσυμπλοκές, κατάθεσαν μηνύσεις εναντίον του διοικητικού συμβουλίου του σωματείου και τεσσάρων ακόμα εργαζομένων για παρεμπόδιση πρόσβασης στο χώρο εργασίας και πρόκληση σωματικών βλαβών. Διώκονται με τη διαδικασία του αυτόφωρου και μπορούν να συλληφθούν οποιαδήποτε στιγμή τις επόμενες τριάντα ώρες, πράγμα που θα σημάνει και σπάσιμο της απεργίας. Οι χαλυβουργοί καλούν όλους αυτούς που τους έχουν συμπαρασταθεί τους τελευταίους έξι μήνες να ενισχύσουν την περιφρούρηση στην πύλη του εργοστασίου. Οι ταξικοί αγώνες είναι αγώνες όλων μας.

πηγή: http://athens.indymedia.org/

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Αλέκος Αλαβάνος-Για τις εκλογές, το μνημόνιο και το ευρώ



«15 Σημειώσεις στο Πρόχειρο»
για τις Εκλογές, για το Μνημόνιο και κυρίως για το Ευρώ

του Αλέκου Αλαβάνου

1.Εκτελεστικό απόσπασμα για τον δικομματισμό στις εκλογές υπήρξε η ίδια η Ευρωζώνη (δεν έχει δοθεί ακόμα η χαριστική βολή). Στις αρχές του χειμώνα, κάτω από τις πιέσεις των αγορών προς το ευρώ και τα ομόλογα ισχυρών πια χωρών του η Γερμανία αποφάσισε και επέβαλε την είσοδο της ΝΔ στην κυβέρνηση της δεύτερης άγριας δανειακής σύμβασης.... Ο για δύο χρόνια αντιμνημονιακός ιεροκήρυκας Σαμαράς μέσα σε μια νύκτα κατάντησε μνημονιακός ψάλτης. Η Ευρωζώνη έτσι ναρκοθέτησε το σύστημα του δικομματισμού που, και στην Ελλάδα, εξασφαλίζει την διαιώνιση και την αποσόβηση ακραίων κρίσεων για το σύστημα. Έκαψε την ευκαιρία για ένα δεξιό Ολάντ στη χώρα μας. Αν δεν είχε λειτουργήσει έτσι, το «μόνο νεκρός θα συνεργαστώ με τους μνημονιακούς» θα το είχε προεκλογικά πει, με τον Καμμένο υπασπιστή του, ο Σαμαράς, αυτοδύναμος πια πρωθυπουργός.

2.Ό,τι έκανε σταθερά μέχρι πριν κάποια χρόνια η αμερικάνικη πρεσβεία (που δεν αποκλείεται να ξαναεμφανιστεί σύντομα), δεν μπόρεσαν να το κάνουν οι δεκαπέντε τόσες πρεσβείες της Ευρωζώνης. Είτε, λοιπόν, η Ευρωζώνη αποδεικνύεται, μέσα στις αντιφάσεις και τις αντιθέσεις της, ανίκανη να επεξεργασθεί μια μακροπρόθεσμη πολιτική διασφάλισης της ίδιας της κυριαρχίας της. Είτε η Γερμανία, ως ηγέτιδα του χώρου του ευρώ, με πλήρη επίγνωση των συνεπειών, θυσιάζει την ίδια την άμεση επιρροή της στην Ελλάδα προκειμένου να κερδίσει κρίσιμο χρόνο για την υπεράσπιση της κεντρικής ζώνης του ευρώ. Συμβαίνει μάλλον το δεύτερο, μαζί ενδεχομένως με το πρώτο, και αυτό είναι μια προειδοποίηση για όσους ονειρεύονται ελιγμούς της Γερμανίας σε περίπτωση που ακυρώσουμε τις δανειακές συμβάσεις.

3.Ένας κόσμος μέσα στις φλόγες μιας πόλης που καίγεται «συνωστίζεται» στις παραλίες για να σωθεί. Έτσι ήταν αυτές οι εκλογές, σα σε μια μεγάλη καταστροφή. Η διαφορά είναι τώρα ο καθένας είχε τον χρόνο να σκεφτεί ποιο καράβι θα επιλέξει. Σε αυτό το πλαίσιο ήρθε ο εκλογικός θρίαμβος του ΣΥΡΙΖΑ που η πολιτική του συνήχησε με την ανάγκη της κοινωνίας να γίνει κάτι «τώρα». Εδώ ακριβώς ήρθε και ο δεύτερος θρίαμβος, της αντιμνημονιακής ακροδεξιάς, με τους Ανεξάρτητους Έλληνες και την αποκρουστική ναζιστική εκλογική παρουσία. Στους ταξιδιώτες αυτό που κυριάρχησε την Κυριακή 6 Μαΐου είναι : «να φύγουμε από το καταραμένο λιμάνι (του δικομματισμού και του μνημονίου)». Αυτό που λογικά αρχίζουν και σκέφτονται πια είναι : «σε τι είδους άραγε λιμάνι θα αγκυροβολήσουμε».

4. Θεωρείται το αποτέλεσμα των εκλογών κατακρήμνιση του πολιτικού συστήματος. Χωρίς αμφιβολία οι εκλογές είναι ένα βήμα μπροστά. Για να αρχίσει όμως να κλονίζεται το πολιτικό σύστημα (και δεν μιλάμε καν για το σύστημα εξουσίας οικονομικής, επιβολής «νόμιμης» βίας και πληροφόρησης) απαραίτητη προϋπόθεση είναι να κλονισθούν οι κυρίαρχες απόψεις του μέσα στον λαό. Σκληρός πυρήνας τους σε όλη την μεταπολιτευτική διαδρομή είναι η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Την τελευταία δωδεκαετία, και ιδιαίτερα αυτή τη διετία της κρίσης, είναι το ευρώ. Το ευρώ, με αυτή τη λειτουργία του, αμφισβητείται από τον λαό, αλλά ακόμα από μια μειοψηφία όχι μεγάλη. Όταν η αμφισβήτηση γίνει καθολική σχεδόν, τότε στον ορίζοντα θα εμφανισθούν τα πρώτα νέφη της ανατροπής.

5.«Μέσω της αριστεράς κατασκευάζεται η νέα σοσιαλδημοκρατία»: το έλεγαν για τη ΔΗΜΑΡ, τώρα το λένε και για τον ΣΥΡΙΖΑ. Το κεντρικό χαρακτηριστικό της σοσιαλδημοκρατίας ιστορικά υπήρξε η αποδοχή του καπιταλισμού σε συνδυασμό όμως με το κοινωνικό κράτος. Ένας κόσμος της εργασίας και της ανεργίας, στα έσχατα όρια της επιβίωσης, θα καλωσόριζε της σοσιαλδημοκρατία και το κράτος πρόνοιας. Μέσα στα πλαίσια όμως της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης που εξισώνει όλες τις κατακτήσεις προς τα κάτω, μέσα στο χώρο της Ευρωζώνης που βρίσκεται σε υπαρξιακή κρίση, εντός της περιφέρειάς της που γονατίζει κάτω από τη δημοσιονομική πειθαρχία, σε μια χώρα δεμένη με δουλικές δανειακές συμβάσεις δεν υπάρχει κανένα, απολύτως κανένα, περιθώριο σοσιαλδημοκρατικής πολιτικής. Είτε με την Μέρκελ είτε με τον Ολάντ. Για τα απλά, αλλά πρωταρχικά πράγματα – να έχουν οι νέοι δουλειά, να μη πεινάν οι συνταξιούχοι – χρειάζονται επαναστατικές αλλαγές.

6.Στις δυνάμεις που κινούνται ή θα κινηθούν εντός του μνημονίου και της Ευρωζώνης υπάρχουν κάποιες διαφορές. Ανάμεσα σε αυτούς που είναι ικανοί να επιβάλλουν τις υπαγορευόμενες από την τρόικα «μεταρρυθμίσεις» και σε αυτούς που είναι ανίκανοι. Ανάμεσα σε αυτούς που θέλουν να κάμψουν τη λαϊκή αντίδραση με την πειθώ και σε εκείνους με τα ΜΑΤ κι αργότερα με τον στρατό. Ανάμεσα σε αυτούς που θεωρούν αυτό που γίνεται «καλό» και σε αυτούς που το θεωρούν επιβεβλημένο αλλά μοιραίο «κακό» (κι έτσι αφήνουν μια υπόσχεση για τις μέλλουσες γενιές). Ανάμεσα σε αυτούς που προέρχονται από τη δεξιά κι αυτούς από το κέντρο ή την αριστερά. Καμία όμως από αυτές τις παραλλαγές δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από το τέλμα σε ορίζοντα μιας τουλάχιστον γενιάς.

7.Η «νίκη» του ηττημένου είναι πάντα ένα εντυπωσιακό φαινόμενο στην ιστορία. Σήμερα η δεξιά φαίνεται καταρρακωμένη, η αριστερά με αέρα στα πανιά της. Ο κίνδυνος είναι όμως παρών. Ακόμα κι αν μια δύναμη είναι ηττημένη, ακόμα κι αν τα ελατήρια της είναι τα πιο ταπεινά (να διασωθεί ο αρχηγός της), ακόμα κι αν λειτουργεί επικοινωνιακά και φτηνά, ενδέχεται αυτή να αναδείξει τη βασική σύγκρουση της στιγμής, το γήπεδο όπου κρίνονται όλα (συμμετοχή στην Ευρωζώνη). Αν ο αντίπαλος νικητής, δεν αποδεχθεί τη σύγκρουση, τον οδηγεί σε συνεχείς διαβεβαιώσεις για τις καλές του προθέσεις, σε απανωτές λεκτικές μετατοπίσεις και κυρίως σε δημόσιες δεσμεύσεις για το μέλλον. Ο ηττημένος τότε αποκτά την υπεροχή («ηγεμονία») στις εξελίξεις. Ο λόγος είναι απλός: εδώ (στο ευρώ) κρίνονται τα πάντα και ο λόγος της δεξιάς είναι σαφής: «ναι». Αυτό δεν σημαίνει ότι η δεξιά θα διασωθεί εκλογικά ούτε ότι η αριστερά θα χάσει την εκλογική της ορμή. Είναι δύσκολο το ποτάμι να ξαναγυρίσει πίσω. Σημαίνει απλά ότι ο ηττημένος μπορεί να επιβάλλει την πολιτική, τις αντιλήψεις τις δεσμεύσεις του στον νικητή.

8.«Τα πράγματα γίνονται, δεν λέγονται» ή «λέγονται με δόσεις». Υπάρχει η άποψη ότι αν η αριστερά πει στον κόσμο όλη την αλήθεια (ότι η έξοδος από το μνημόνιο οδηγεί στην έξοδο από το ευρώ) θα χάσει την επαφή της με την κοινωνία. Εδώ όμως διαχωρίζεται η αριστερά από τις άλλες δυνάμεις. Εκείνες παρασκήνια και κόλπα, αυτή αλήθεια και όλη την αλήθεια. Η αριστερά προειδοποιεί με ευθύνη τον λαό. Δεν του λέει μόνο ότι ο δρόμος έξω από το μνημόνιο είναι και δρόμος έξω από το ευρώ, αλλά ότι είναι και ιδιαίτερα επώδυνος, όμως με προοπτική. Του δίνει τη δυνατότητα να επεξεργασθεί την ανησυχία του, που δεν είναι αβάσιμη. Δεν τον αφήνει να βρεθεί σε άγνωστο λιμάνι, να αιφνιδιασθεί, να στραφεί τελικά με μένος ενάντια στους υπαιτίους.


9.Όταν ένα παιδί τρομοκρατείται από τους σκύλους, δεν θα του πούμε ότι δεν υπάρχουν σκύλοι. Θα του πούμε ότι είναι φιλικά ζώα και πολλές φορές σώζουν ανθρώπινες ζωές. Τις περισσότερες φορές ο φόβος που υπάρχει μέσα μας έχει λιγότερη σχέση με την εξωτερική αιτία και πολύ περισσότερη με την εσωτερική μας ανασφάλεια. Όταν το πολιτικό κατεστημένο ξεκινά μια από τις σκληρότερες εκστρατείες φόβου για το ενδεχόμενο αποχώρησης από το ευρώ, η αριστερά δεν θα διαβεβαιώσει ότι δεν υφίσταται τέτοιος κίνδυνος (ούτως ή άλλως υφίσταται εκ των πραγμάτων). Η διαβεβαίωση ή η ταλάντευση θα κάνει ακόμα πιο σκληρή την επίθεση. Με σταθερότητα θα απαντήσει ότι σε σχέση με τη σημερινή ερήμωση της κοινωνίας η έξοδος είναι δυνατότητα και μπορεί να μας σώσει. Και με το πρόγραμμά της θα προσπαθήσει να καθησυχάσει τη δικαιολογημένη ανασφάλεια του κόσμου της εργασίας.


10.Ό,τι καλό φανταζόμαστε, δεν σημαίνει ότι θα γίνει. Αλλά για να γίνει ένα καλό, πρέπει να το φαντασθούμε πρώτα. Αυτό ακριβώς δεν κάνει όλη η αριστερά για το ευρώ. Δεν το κάνει πρώτα από όλους το ΚΚΕ, που παραδοσιακά έχει ταχθεί κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ας βοηθήσουμε την κοινωνία να φαντασθεί ότι μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια και ευημερία εκτός Ευρωζώνης. Όχι ρομαντικά και με υπερβολές, αλλά με πλήρη συναίσθηση των δυσχερειών. Ας μιλήσουμε για τις πρωτοβουλίες που είχαν άλλες χώρες σε αντίστοιχη κατάσταση άγριας ύφεσης σαν τη δική μας, πώς αποκόπηκαν από σκληρά νομίσματα, ακολούθησαν πολιτική ενίσχυσης της ζήτησης. Ας πούμε πώς χιλιάδες σημερινοί νέοι άνεργοι – πτυχιούχοι, καλλιτέχνες, ειδικευμένοι, ανειδίκευτοι – μπορούν να βρουν γρήγορα εργασία με καλά μελετημένες πρωτοβουλίες ενός νέου δημοσίου. Ας μιλήσουμε για την ακατανίκητη δύναμη της συλλογικότητας που απαιτείται, όπως παλιά όταν η φωτιά έφτανε στην εκκλησία του χωριού,


11.Σε κάποια αμερικάνικα δικαστικά θρίλερ ο κακός δικηγόρος κάνει τον πελάτη του να πάρει πολύ βαρύτερη ποινή παρά αν δεν είχε καθόλου δικηγόρο. Το ίδιο έχει συμβεί στην Ελλάδα με απόψεις που τάσσονται υπέρ της εξόδου από το ευρώ. Ο βασικός συνήγορος δεν πατάει καν στην αίθουσα του δικαστηρίου – το ΚΚΕ, που θεωρεί το θέμα «αποπροσανατολιστικό». ‘Άλλες φορές προσλαμβάνεται η αποχώρηση από το ευρώ ως ένα κομμουνιστικό σχέδιο δεκαετιών που βρήκαμε τώρα την χρυσή ευκαιρία να το επιβάλλουμε. Έτσι το ζήτημα μένει έξω από την κοινωνία, ξένο, δεν συνηχεί με τις μεγάλες ανάγκες της. Η αποχώρηση από το ευρώ σε συνδυασμό με την κατάργηση της δανειακής σύμβασης θα νοηματοδοτηθεί θετικά από τον απλό κόσμο με ένα βασικό όρο: αν γίνει πειστική ως η μόνη απάντηση στον συνταξιούχο που το μηνιάτικο του φτάνει για μια βδομάδα, στο νέο άνεργο που περιφέρεται χωρίς σκοπό, στο μικροκαταστηματάρχη που δεν περνάει πια από τον δρόμο που ήταν το μαγαζάκι του γιατί δεν αντέχει τον πόνο.

12.Η Ελλάδα ήταν στους νικητές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου γιατί ο Βενιζέλος διείδε την επιτυχία της Αγγλογαλλικής Συμμαχίας, έφτασε μετά λίγα μόλις χρόνια στη Μικρασιατική Καταστροφή γιατί έσφαλε ότι η στήριξή της θα συνεχίζονταν. Σε μια χώρα εξαρτημένη η σωστή ή λαθεμένη εκτίμηση για τις κατευθύνσεις και τα όρια των Μεγάλων Δυνάμεων (από τη δεξιά για να ευθυγραμμιστεί, την αριστερά για να εναντιωθεί) οδηγεί από τον θρίαμβο μέχρι την πανωλεθρία. Αυτό είναι εξαιρετικά κρίσιμο σήμερα. Και με τον Ολάντ και τις προθέσεις του για ανάπτυξη και με ένα «όχι» των Ιρλανδών στο ευρωσύμφωνο, τα όρια τροποποίησης των όρων των δανείων είναι ελάχιστα και σε δευτερεύοντα σημεία, που δεν μπορούν να απαντήσουν στις άμεσες ανάγκες και στην κλιμακούμενη οργή του λαού. Δυνατότητα κατάργησης του μνημονίου δεν υπάρχει παρά μόνο εκτός Ευρωζώνης. Μια λάθος εκτίμηση εδώ για τα περιθώρια ευλυγισίας της Γαλλίας ή της Γερμανίας μπορεί να αποβεί μοιραία.

13.Μια χώρα είτε θα έχει χαμηλούς φόρους είτε θα έχει γενναίες δαπάνες για Παιδεία και Υγεία. Η οικονομία και η ιστορία θέτει τα δικά της διλήμματα, κάθε εποχή, εκεί που πολλοί θα ήθελαν οι δύο πόλοι να συμβιώνουν. Έτσι ακριβώς τίθεται το θέμα «ακύρωση του μνημονίου» και «παραμονή στην ευρωζώνη». Ή το ένα ή το άλλο (κι εδώ περιπλέκεται σε βάθος το πρόβλημα γιατί στην Ελλάδα ένα πλειοψηφικό ρεύμα υπέρ του ευρώ ακυρώνει ένα ακόμη ισχυρότερο πλειοψηφικό ρεύμα απελευθέρωσης από το μνημόνιο). Στο δίλημμα αυτό παρά τους κανόνες της λογικής πέρα από τις δύο μπορεί να εμφανισθεί και τρίτη απάντηση. Η μία είναι η επιλογή της «παραμονής στο ευρώ» με επιβίωση του μνημονίου - τις άγριες επιπτώσεις τις βιώνουμε. Η δεύτερη είναι η «ακύρωση του μνημονίου» με οργανωμένη, προετοιμασμένη και προγραμματισμένη έξοδο από την Ευρωζώνη – πολύ σύντομα θα έρθει η άνοιξη. Η τρίτη είναι η «ακύρωση του μνημονίου» με ανοργάνωτη, απροετοίμαστη και απρογραμμάτιστη έξοδο από το ευρώ, με επιβολή απέξω, με πανικό του λαού, με χάος, με ανεξέλεγκτο πληθωρισμό, με άγνωστη έκβαση – επιλογή χειρότερη και από την πρώτη.

14.«Ήρεμα, ήρεμα κι απλά» γράφει ο Γιάννης Ρίτσος. Αυτό χρειάζεται να κάνει σήμερα η αριστερά. Να συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις της και «ήρεμα και απλά» να πει στον κόσμο: «Εμείς θέλουμε την άμεση και πλήρη κατάργηση των δανειακών συμβάσεων και των νόμων τους. Ήδη ακούμε την Ευρώπη να μας απειλεί με έξοδοι από το ευρώ. Για να μη βρεθούμε στο χάος έχουμε ετοιμάσει το σχέδιό μας για την έξοδο» Πάνω σε μια τέτοια βάση θα μπορούσαν να συνυπάρξουν και οι δυνάμεις που την αποχώρηση από το ευρώ θα την έχουν ως εφεδρικό Σχέδιο Β΄ και οι δυνάμεις που την έχουν κιόλας ως Σχέδιο Α΄ (όπως το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής). Με αυτό τον τρόπο όχι μόνο υπάρχει μια ευρεία βάση συνεργασίας, αλλά κυρίως οι εργαζόμενοι γνωρίζουν, ούτε θα απογοητευθούν ούτε θα αιφνιδιασθούν και συμμετέχουν ως συμπρωταγωνιστές.


15.Η αριστερά μπορεί ταυτόχρονα να υψώνεται και να χαμηλώνει. Να ανεβαίνει καλπάζοντας εκλογικά και να αποδομείται ο ριζοσπαστικός πυρήνας των ιδεών και αξιών της, οι διαχωρισμοί «αριστερά», «κέντρο», «δεξιά» να χάνουν τη σημασία τους. Το έχουμε δει στην Ιταλία, το βλέπουμε τώρα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στην Ελλάδα σήμερα οι «απελπισμένοι» αναζητούν αγωνιωδώς ελπίδα από όπου κι αν αυτή προέρχεται. Δεν αξίζει η αριστερά να αφήσει τα πράγματα στο «κορώνα – γράμματα» κι ας φαίνεται ότι αυτή τη στιγμή έρχονται «γράμματα» (κυρίως για τον ΣΥΡΙΖΑ). Η ριζοσπαστική αριστερά μπορεί να αμυνθεί απέναντι στην ευκολία της ίδιας της εκλογικής επιτυχίας. Να μη φοβηθεί το συγκρουσιακό και μετασχηματιστικό της χαρακτήρα. Να κρατήσει τα κοινωνικά της οράματα. Να εντάξει τη θετική συμβολή που μπορεί πια να έχει στα δραματικά προβλήματα του λαού σε μια καινοτόμα αφήγηση ανατρεπτικών αλλαγών σε μια χώρα όχι της Λατινικής Αμερικής, όπου η αλυσίδα ήδη έχει σπάσει από «αδύναμους κρίκους», αλλά της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Σωτηρέλης αναλύει τις προβλέψεις του συντάγματος για τις εκλογές.




Ρεπορτάζ: Σκουρής Βασίλης

Για να λάβει μια κυβέρνηση ψήφο εμπιστοσύνης δεν είναι απαραίτητοι οι 151 ψήφοι, διευκρινίζει στο Real.gr ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Σωτηρέλης. Το Σύνταγμα προβλέπει, όπως τονίζει, ότι αρκεί η πλειοψηφία των παρόντων, η οποία όμως δεν πρέπει να είναι μικρότερη από τα 2/5, δηλαδή από 120 βουλευτές. Επισημαίνει επίσης ότι για να μετατραπεί η διερευνητική εντολή σε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης πρέπει ο φορέας της, δηλαδή ο αρχηγός του πρώτου, του δεύτερου ή του τρίτου κόμματος, να πείσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι ορισμένα κόμματα ή συγκεκριμένος αριθμός βουλευτών θα του παράσχουν ψήφο εμπιστοσύνης. Για να συμβεί αυτό, όμως, δεν αρκούν οι διαβεβαιώσεις, αλλά πρέπει να αποδειχθεί με τρόπο απτό, π.χ. επικαλούμενος είτε γραπτές είτε προφορικές δημόσιες δηλώσεις αρχηγών κομμάτων ή μεμονωμένων βουλευτών.
Ολόκληρη η συνέντευξη του Γιώργου Σωτηρέλη - με την οποία ο καθηγητής αναφέρεται και στα σημαντικότατα προβλήματα του νέου εκλογικού νόμου - στο Real.gr έχει ως εξής:


Αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία στις εκλογές, τι προβλέπει το Σύνταγμα κ. καθηγητά;


Αν δεν υπάρχει αυτοδυναμία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του πρώτου κόμματος, με χρονικό περιθώριο το πολύ 3 ημερών, προκειμένου να εξετάσει τα περιθώρια σχηματισμού κυβέρνησης που να μπορεί να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής. Αν η διερευνητική εντολή δεν τελεσφορήσει, τότε αυτή δίδεται διαδοχικά, με το ίδιο χρονικό περιθώριο, στον αρχηγό του δεύτερου και του τρίτου κόμματος.


Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πώς θα πειστεί προκειμένου να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης;


Για να μετατραπεί η διερευνητική εντολή σε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης πρέπει ο φορέας της (δηλαδή ο αρχηγός του πρώτου ή του δεύτερου ή του τρίτου κόμματος) να πείσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι ορισμένα κόμματα ή συγκεκριμένος αριθμός βουλευτών θα του παράσχουν ψήφο εμπιστοσύνης. Για να συμβεί όμως αυτό δεν αρκεί να δώσει κάποιες αόριστες διαβεβαιώσεις. Πρέπει να αποδείξει κατά τρόπο απτό, πχ επικαλούμενος είτε γραπτές είτε προφορικές δημόσιες δηλώσεις αρχηγών κομμάτων ή μεμονωμένων βουλευτών, ότι όντως θα του παρασχεθεί η απαιτούμενη στήριξη, είτε ως ψήφος εμπιστοσύνης είτε ως ψήφος ανοχής.


Ψήφος ανοχής τι ακριβώς σημαίνει;


Η απαιτούμενη πλειοψηφία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης δεν είναι απαραίτητα 151 ψήφοι. Το Σύνταγμα προβλέπει ότι για να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης μια κυβέρνηση αρκεί η πλειοψηφία των παρόντων, η οποία όμως δεν πρέπει να είναι μικρότερη από τα 2/5 (δηλαδή 120 βουλευτές). Η απαιτούμενη λοιπόν πλειοψηφία είναι 151 μόνον αν οι παρόντες είναι 300, δηλαδή το σύνολο των βουλευτών. Αν όμως οι παρόντες είναι 260 η απαιτούμενη πλειοψηφία είναι 131 ενώ αν οι παρόντες είναι 230 η απαιτούμενη πλειοψηφία δεν είναι 116 αλλά 120, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα.


Με βάση αυτά τα δεδομένα, ένα κόμμα μπορεί, αντί να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης προς μια κυβέρνηση, να επιλέξει την ψήφο ανοχής, δηλαδή να ανακοινώσει εκ των προτέρων ότι οι βουλευτές του θα απόσχουν από την ψηφοφορία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης. Αν για παράδειγμα το πρώτο κόμμα διαθέτει 135 βουλευτές και ένα άλλο κόμμα 40, μια τέτοια δήλωση αυτού του κόμματος περί αποχής σημαίνει αυτόματα ότι η κυβέρνηση του πρώτου κόμματος θα λάβει ψήφο εμπιστοσύνης (δια της ανοχής) αφού οι παρόντες θα είναι γνωστό ότι θα είναι το πολύ 260 και άρα η απαιτούμενη πλειοψηφία θα είναι 131 (πλειοψηφία των παρόντων, που δεν είναι μικρότερη από 120). Στην περίπτωση αυτή, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει να δώσει πλέον εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο πρώτο κόμμα, ακόμη και χωρίς την επίκληση από αυτό άλλης στήριξης από κόμματα ή βουλευτές.


Αν οι τρεις διερευνητικές εντολές αποτύχουν, στη σύσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας με τους πολιτικούς αρχηγούς θα πρέπει οπωσδήποτε να σχηματιστεί οικουμενική κυβέρνηση;


Όχι, αυτό δεν ισχύει, παρότι ακούγεται συχνά από κάποια ΜΜΕ. Αν οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί σε σύσκεψη τους αρχηγούς όλων των κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή για να διαπιστώσει την δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης που να μπορεί να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Αν πράγματι προκύψει μια τέτοια δυνατότητα, με την συμφωνία όλων των κομμάτων, τότε μόνο μπορεί να σχηματισθεί οικουμενική κυβέρνηση. Αυτό όμως δεν είναι απαραίτητο. Μπορεί να σχηματισθεί και κυβέρνηση με συμφωνία ορισμένων μόνο κομμάτων (δύο ή περισσότερων), οπότε πρόκειται για διακομματική κυβέρνηση, ενώ δεν αποκλείεται και σχηματισμός κυβέρνησης από ένα κόμμα, ως κυβέρνηση «ανοχής», σύμφωνα με τα παραπάνω.


Σε κάθε περίπτωση ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εφόσον προκύψει μια από αυτές τις εκδοχές, θα διορίσει πρωθυπουργό αυτόν που θα του υποδείξουν τα κόμματα που αποφασίζουν να συνεργασθούν. Αυτός, βέβαια, δεν είναι απαραίτητα ο αρχηγός του πρώτου κόμματος, ή, έστω, ενός από τα συνεργαζόμενα κόμματα. Δεν αποκλείεται να είναι και εξωκοινοβουλευτική προσωπικότητα, όπως συνέβη παλαιότερα με τον κ. Ζολώτα (σε οικουμενική κυβέρνηση) και πρόσφατα με τον κ. Παπαδήμο (σε διακομματική κυβέρνηση).


Αν πάντως και από την σύσκεψη των αρχηγών των κομμάτων δεν προκύψει συμφωνία για τον σχηματισμό βιώσιμης κοινοβουλευτικά κυβέρνησης, ο Πρόεδρος Δημοκρατίας σχηματίζει εκλογική κυβέρνηση (είτε διακομματική είτε –όπως έχει επικρατήσει– υπηρεσιακή, της οποίας προεδρεύει ένας από τους προέδρους των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας) και στη συνέχεια διαλύει τη Βουλή και προκηρύσσει εκλογές.


Έχετε ασκήσει κριτική στον εκλογικό νόμο. Ποια πιστεύετε ότι είναι τα βασικά του προβλήματα;


Πρώτον, ότι επιφυλάσσει για τους συνασπισμούς κομμάτων δυσμενή μεταχείριση σε σχέση με τα μεμονωμένα κόμματα, όσον αφορά το εκλογικό δώρο («μπόνους») των 50 εδρών που λαμβάνει η πρώτη σε αριθμό ψήφων πολιτική δύναμη. Η μεταχείριση αυτή είναι κατάφωρα αντισυνταγματική, τόσο σε σχέση με την αρχή της ισοδυναμίας της ψήφου όσο και σε σχέση με της αρχή της πολιτικής ισότητας, που απορρέουν αμφότερες, και μάλιστα ευθέως, από τη λαϊκή κυριαρχία.


Δεύτερον, ότι η ανωτέρω πριμοδότηση δίδεται χωρίς κανένα κριτήριο, είτε όσον αφορά το ποσοστό του πρώτου κόμματος, το οποίο μπορεί να είναι και 15%, είτε όσον αφορά την διαφορά μεταξύ πρώτου και δεύτερου κόμματος (που μπορεί να είναι και 0,01%). Έτσι όμως σχετικοποιείται υπέρμετρα η αρχή της ισοδυναμίας της ψήφου, χωρίς μάλιστα να μπορεί να γίνει επίκληση οποιουδήποτε άλλου λόγου συνταγματικής περιωπής –όπως η κυβερνησιμότητα ή η εξασφάλιση κυβερνητικής σταθερότητας– που θα μπορούσε να δικαιολογήσει μια τέτοια, σκανδαλώδη εν τέλει, ενίσχυση του πρώτου κόμματος.


Τρίτον, ότι με βάση την προβλεπόμενη μέθοδο κατανομής των εδρών στις εκλογικές περιφέρειες είναι πολύ πιθανόν το πρώτο κόμμα, ακόμη και με πολύ χαμηλά πανελλαδικά ποσοστά (πχ 26%), να λάβει το σύνολο των εδρών στις τετραεδρικές περιφέρειες (8 τον αριθμό) και την συντριπτική πλειονότητα σε πολλές άλλες, πενταεδρικές και πάνω, αναιρώντας έτσι πλήρως την τοπική αντιπροσωπευτικότητα του εκλογικού συστήματος και καταργώντας ουσιαστικά την αρχή της ισοδυναμίας της ψήφου ως προς την συντριπτική πλειονότητα των πολιτών αυτών των εκλογικών περιφερειών.