Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Τα προσωπικά δεδομένα και η προστασία τους.


Τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα συνίστανται σε οποιαδήποτε πληροφορία σχετίζεται με ένα φυσικό πρόσωπο, χωρίς να έχει σημασία αν η πληροφορία αναφέρεται στον ιδιωτικό, τον επαγγελματικό ή τον δημόσιο βίο του εκάστοτε προσώπου. Τα δεδομένα προσωπικού ποικίλλουν και μπορούν, επί παραδείγματι, να είναι ένα ονοματεπώνυμο, μια φωτογραφία, μια διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τα στοιχεία ενός τραπεζικού λογαριασμού, στοιχεία που έχουν αναρτηθεί σε ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης, πληροφορίες σχετικά με το ιατρικό ιστορικό ή η διεύθυνση IP ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή. Ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ ορίζει ότι κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στην προστασία των προσωπικών του δεδομένων σε όλες τις πτυχές της ζωής του: στο σπίτι, στην εργασία, στις αγορές του, ως ασθενής, στο αστυνομικό τμήμα ή στο διαδίκτυο.

Νέες αρχές που επικαιροποιούν και εκσυγχρονίζουν τους κανονες του 1995 περί προστασίας δεδομένων της ΕΕ, ανακοινώθηκαν απο την επίτροπο της ΕΕ για θέματα Δικαιοσύνης Viviane Reding, στις 25/1/2012.

Μεταξύ άλλων στις βασικές αλλαγές που επέρχονται με τη μεταρρύθμιση συγκαταλέγονται και δυο κατά τη γνώμη μας πολύ σοβαρές, για τους πάρα πολλούς χρήστες των social media.

  • Οι πολίτες θα διαθέτουν ευκολότερη πρόσβαση στα δεδομένα τους και θα μπορούν να μεταφέρουν προσωπικά δεδομένα με μεγαλύτερη ευχέρεια από έναν πάροχο υπηρεσιών σε άλλον (δικαίωμα στη φορητότητα των δεδομένων). Με τον τρόπο αυτό, θα βελτιωθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ υπηρεσιών.
  • Η θέσπιση «δικαιώματος στη λήθη» θα βοηθά τους ανθρώπους να διαχειρίζονται καλύτερα τους κινδύνους που υπάρχουν σε σχέση με την προστασία δεδομένων στο διαδίκτυο· οι πολίτες θα μπορούν να απαλείφουν τα δεδομένα τους αν δεν υφίστανται νόμιμοι λόγοι που να υπαγορεύουν τη διατήρησή τους.

Για περισσότερα διαβάστε ΕΔΩ

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

ΒΑΤΕΡΛΟ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΜΑΡΙΛΑΣ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ- ΛΑΟΣ!



altΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ! ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΤΗΚΕ Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΩΡΑΡΙΟΥ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΙΩΝ! ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΚΚΕ!
ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΜΕ ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΕΙΣ ΑΡΘΡΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΥΣΙΕΣ ! ΣΚΟΡΠΟΧΩΡΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ!
Μια πρώτη μεγάλη νίκη, μεπρωταγωνιστική τη συμβολή της αριστεράς, σημειώθηκε αργά το βράδυ της Τρίτης στη Βουλή με τηνκαταψήφιση του άρθρου 29 του πολυνομοσχεδίου, επί του οποίουεπέμενε μανιωδώς ο Α. Λοβέρδος και το οποίο έδινε τη δυνατότητα απεριόριστης ατομικής απελευθέρωσης του ωραρίου των φαρμακείων.
Η νίκη αυτή έγινε με την καθοριστική παρέμβαση των Κοινοβουλευτικών Ομάδων του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ που μόνες και με ένταση, ανακίνησαν το θέμα του κυβερνητικού πραξικοπήματος για την απελευθέρωση του ωραρίου στα Φαρμακεία, τόσο με την παραβίαση του κανονισμού της Βουλής όσο και στο ουσιαστικό της περιεχόμενο.
Η συγκεκριμένη διάταξη, πέραν των άλλων, άνοιγε το δρόμο να απελευθερωθεί πλήρως και καθόλο το 24 ωρο το ωράριο σε όλο το εμπόριο.
Το άρθρο 29 για την απελευθέρωση του ωραρίου έλαβε, τελικώς,  μόλις 101 ψήφους (!!!) , αριθμος ταπεινωτικός για την τρικομματική συγκυβέρνηση, ο οποίος φανερώνει την κατάρρευσή της.
Την ίδια ώρα, κατά τις ονομαστικές ψηφοφορίες ένας μεγάλος αριθμός βουλευτών δεν ήρθε συνειδητά να ψηφίσει, ενώ η Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ έδινε την εντύπωση ότι ήταν μια κουρελού και ένα ακανόνιστο «σκορποχώρι».
Ορισμένα από τα άρθρα που ετέθησαν σε ονομαστική ψηφοφορία πέρασαν με πολύ μικρή πλειοψηφία (πχ. 170 βουλευτών), πράγμα που έδινε εικόνα κατάρρευσης στην υπερπλειοψηφία της συγκυβέρνησης.
Οι ονομαστικές ψηφοφορίες στη Βουλή επί του πολυνομοσχεδίου –που έγιναν αργά το βράδυ της Τρίτης – έστειλαν ένα πολιτικό μήνυμα συντριβής και κατάρρευσης της κυβέρνησης αστικής καμαρίλας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και του «δοτού» πρωθυπουργού Λ. Παπαδήμου.
Οι εξελίξεις αυτές στη Βουλή με το Πολυνομοσχέδιο διαμορφώνουν νέα πολιτικά δεδομένα και επιβεβαιώνουν την ανάγκη να φύγει τώρα η κυβέρνηση του μαύρου αστικού μετώπου, η οποίαδεν έχει την παραμικρή λαϊκή και δημοκρατική νομιμοποίηση.
Οι εξελίξεις αυτές, επίσης, αναδεικνύουν τη σημασία και την αποτελεσματικότητα της κοινής δράσης της Αριστεράς, η οποία, αν συμπαραταχθεί, μπορεί να αλλάξει ριζικά την πορεία της χώρας.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΚΡΑ

Δίχασε το ΠΑΣΟΚ το άρθρο για την απελευθέρωση του ωραρίου των φαρμακείων
Η διαφοροποίηση πολλών βουλευτών από το ΠΑΣΟΚ που είτε καταψήφισαν είτε δήλωσαν «παρών», χαρακτήρισε την ονομαστική ψηφοφορία επί των 11 επίμαχων άρθρων του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών.
Οι αντιρρήσεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ επικεντρώθηκαν κυρίως στο άρθρο 29, που αφορούσε την απελευθέρωση του ωραρίου των φαρμακείων. Σύμφωνα με την νέα εκδοχή της διατύπωσής της που κατέθεσε ο υπουργός Υγείας, η νομιμοποίηση της υπερωριακής εργασίας ενός φαρμακείου γίνεται «όπως προσδιορίζεται απ' τη νομοθεσία και την εκάστοτε υπουργική απόφαση», ύστερα από την υποβολή σχετικής αίτησης από πλευράς του.
Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ εξέφρασαν πολλές διαφωνίες και για τις δύο διατάξεις που προβλέπουν περικοπές των δώρων και των επιδομάτων συνταξιούχων κάτω των 60 ετών και κατάργηση όλων των θυγατρικών εταιριών του ΕΟΜΜΕΧ
Η ΝΔ υπερψήφισε όλα τα άρθρα πλην του άρθρου 29, για το οποίο οι βουλευτές της δήλωσαν παρών ενώ από την ψηφοφορία απουσίαζαν 26 βουλευτές της. Ο ΛΑΟΣ, καταψήφισε μόνο το άρθρο 29 ενώ ΚΚΕ ΣΥΡΙΖΑ και Δημοκρατική Αριστερά καταψήφισαν και τα 11 άρθρα.
Όλοι οι βουλευτές της Δημοκρατικής Συμμαχίας δήλωσαν παρών στα άρθρα 17, 19 ,24 και 29 εκτός από τον Χρήστο Μαρκογιαννάκη που καταψήφισε το άρθρο 6 για τους δικηγόρους.
Από το ΠΑΣΟΚ απουσίαζαν ο πρόεδρός του Γιώργος Παπανδρέου που βρίσκεται στην Κόστα Ρίκα στη σύσκεψη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ο Γιώργος Αρβανιτίδης ο Ηλίας Μόσιαλος και ο Αργύρης Λαφαζάνης.
Ανάμεσα στους βουλευτές του κόμματος που διαφοροποιήθηκαν από την κυβερνητική γραμμή είναι η Λούκα Κατσέλη, η Βάσω Παπανδρέου, ο Πάνος Μπεγλίτης, ο Χρήστος Κατσούρας και ο Δημήτρης Βαρβαρίγος που καταψήφισε όλα τα άρθρα.
Ειδικότερα οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ψήφισαν:
Αρθρο 4: Παρών 5 όχι δύο.
Αρθρο 6: Παρών 9 όχι 33.
Αρθρο 7: Παρών ένας όχι 13.
Αρθρο 16: Παρών 4 όχι 5.
Αρθρο 17: Παρών 6 όχι 5.
Αρθρο 19: Παρών 6 όχι 10.
Αρθρο 24: Παρών 6 όχι 34.
Αρθρο 29: Παρών 30 όχι 9.
Συγκεκριμένα τα 11 επίμαχα άρθρα για τα οποία έγινε η ονομαστική φανερή ψηφοφορία είναι:
Αρθρο 4: Επιβάλλει αντικειμενικά κριτήρια στους ελεύθερους επαγγελματίες και ρυθμίζει οικονομικές εκκρεμότητες των δήμων.
Αρθρο 5: Καταργείται στις 29 Φεβρουαρίου 2012 η παράταση που είχε δοθεί για την απελευθέρωση των φορτηγών δημόσιας χρήσης.
Αρθρο 6: Παρέχεται η δυνατότητα για την δημιουργία δικηγορικών εταιριών σε όλη την επικράτεια.
Αρθρο 7: Προβλέπει τη δημιουργία Ταμείου Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας
Αρθρα 16- 19: Προβλέπουν καταργήσεις και συγχωνεύσεις δημοσίων φορέων. Όλες οι θυγατρικές εταιρίες του ΕΟΜΜΕΧ καταργούνται και απολύονται ταυτόχρονα όλοι οι εργαζόμενοι.
Αρθρο 24: Προβλέπει περικοπή των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα για όσους παίρνουν σύνταξη και είναι κάτω των 60 ετών.
Αρθρο 28: Εμπορικά ακίνητα που ανήκουν σε φορείς κοινωνικής ασφάλισης μπορούν να παρατείνουν την μίσθωση για ένα χρόνο με μηδενικό μίσθωμα.
Αρθρο 29: Προβλέπει την πλήρη απελευθέρωση του ωραρίου των φαρμακείων.
πηγή: www.naftemporiki.gr

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Γιώργος Σιφωνιός: «Συνεχίζουμε τον αγώνα μέχρι τη νίκη!»

Τις 77 ημέρες έκλεισε την Κυριακή η ηρωική απεργία στη Χαλυβουργία Ελλάδος. Ο πρόεδρος του εργοστασιακού σωματείου Γιώργος Σιφωνιός, δηλώνει στο «Πριν» βέβαιος πως η απειλή του βιομήχανου για λουκέτο δεν θα πραγματοποιηθεί και πως η έκβαση της μάχης στον Ασπρόπυργο θα κρίνει πολλά για την εργατική τάξη.
 
 



ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΛΑΟΥΤΑΡΗ - Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Πριν» / 15. 1. 2012


Το δίλημμα που θέτει η εργοδοσία της Χαλυβουργίας Ελλάδος και το οποίο αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι είναι μείωση «μισθών ή απολύσεις». Πώς απαντάτε;

Με γενική συνέλευση θέσαμε αυτό το δίλημμα στους εργαζόμενους. Απαντήσαμε ότι αυτό το δίλημμα δεν αντιστοιχεί στις ανάγκες των εργαζομένων. Δεν μπορεί να δουλεύει κάποιος στην πιο βαριά βιομηχανία της χώρας, μέσα στη φωτιά και στο σίδερο για τέτοιους μισθούς που θέλει να δώσει ο Μάνεσης. Τον έχουμε χαρακτηρίσει «λαγό των βιομηχάνων». Είναι αυτός που ορίζει στη σιδηροβιομηχανία τις συμβάσεις όλου του κλάδου. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι αν περάσει ο σχεδιασμός εδώ, θα είναι μόνο η αρχή. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτός απέπεμψε τη συλλογική σύμβαση στη σιδηροβιομηχανία το 2011, ενώ είχαν συμφωνήσει να υπογράψουν σύμβαση με 20 λεπτά παραπάνω οι άλλοι σιδηροβιομήχανοι. Ο κύριος Μάνεσης «έκοψε» τη σύμβαση αυτή και την έστειλε στη διαιτησία.

Τι μισθό παίρνει ένας χαλυβουργός σήμερα;

Θα σου πω τον ανώτερο και από εκεί καταλαβαίνεις. Εγώ δουλεύω 33 χρόνια, είμαι ο πιο παλιός. Με κυλιόμενες βάρδιες τεσσάρων ημερών, με τρία Σαββατοκύριακα και νυχτερινό παίρνω 1.450. Ο νεοπροσλαμβανόμενος έχει 42 ευρώ μεροκάματο. Υπάρχουν και τμήματα που δουλεύουν μόνο πενθήμερο από Δευτέρα ως Παρασκευή. Εκεί ένας νεοπροσληφθείς έγγαμος παίρνει σκάρτα 900 ευρώ.

Πώς περιγράφετε τις καθημερινές συνθήκες δουλειάς;

Η κόλαση θα μας φανεί παράδεισος! Περνά από δίπλα σου το σίδερο και βράζει σε 1.700 βαθμούς. Καταλαβαίνεις τι κατάσταση ζούμε. Τα πνευμόνια μας έχουν καεί. Εδώ λιώνουν σίδερα που έχουν τα πάντα μέσα. Από ραδιενεργά υλικά μέχρι μόλυβδο, υδράργυρο και άλλα στοιχεία που ελευθερώνονται στη θερμοκρασία που χυτεύεται το σίδερο. Τα ραδιενεργά υλικά προέρχονται από τα τεμαχισμένα ραδιοακτινολογικά μηχανήματα, ακόμη και άρματα μάχης που έρχονται εδώ με τη μορφή του σκραπ από την Ουκρανία και αλλού. Στη παραλαβή υπάρχουν μετρητές ραδιενέργειας Γκάιγκερ που επειδή χτυπούσαν, τους αχρήστευσαν. Έχουμε πολλά θύματα, ακρωτηριασμένους. Αν πάμε μια βόλτα, οι πιο πολλοί χαλυβουργοί είναι σακατεμένοι. Αυτό που λέει το τραγούδι «με τα κομμάτια μας δένει τ΄ ατσάλι» είναι πραγματικότητα. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες δουλεύουν οι χαλυβουργοί με αυτές τις ελάχιστες αμοιβές. Γι΄ αυτές έχει ευθύνη η Ομοσπονδία που υπογράφει, είτε γιατί είναι συμβιβασμένη είτε γιατί είναι πολιτικοί υπάλληλοι των αφεντικών. Γι΄ αυτό είναι διορισμένοι σ΄ αυτές τις θέσεις και δουλεύουν με γραβάτες και κουστούμια. Οι συνδικαλιστές πρέπει να είναι στους χώρους παραγωγής.

Αν συνεχιστεί η απεργία, δεν υπάρχει ο φόβος να κλείσει το εργοστάσιο και να απολυθούν όλοι οι εργαζόμενοι;

Αυτό είναι το επιχείρημα του κυρίου Μάνεση. Κάθε φορά που το εργοστάσιο αυτό πρόβαλλε κάποιες διεκδικήσεις, πάντα αυτό το επιχείρημα χρησιμοποιούσε. Δεν μπορείς όμως να κλείσεις ένα εργοστάσιο της βαριάς βιομηχανίας! Κάποια στιγμή θα ξεμπλοκάρουν τα ευρωπαϊκά προγράμματα και οι παραγγελίες. Δεν μπορεί να κλείσει ένα εργοστάσιο που ξεκίνησε με παραγωγή 150.000 τόνων και σήμερα τους έχει φτάσει στους 270.000 τόνους. Αυτό είναι γελοίο. Και μόνο από την παραγωγή καταλαβαίνουμε πόσο έχουν αυξηθεί και τα κέρδη των εργοδοτών. Γνωρίζουμε βεβαίως τόσα χρόνια ότι και οι ισολογισμοί και τα επίσημα στοιχεία δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα. Ο κύριος Μάνεσης δηλώνει ότι έχει 450 άτομα προσωπικό, στην ουσία όμως δουλεύουν 380 στην παραγωγή. Έχει δέκα διευθυντές και άλλους τόσους γραφιάδες. Οι υπόλοιποι είναι η σωματοφυλακή του, οι ναύτες στο κότερό του, το προσωπικό στο σπίτι του. Αυτούς όλους τους πληρώνουν οι 380 εργάτες που βγάζουν την παραγωγή. Όλη η συντήρηση του κότερου πάει στην εταιρεία. Εκεί λοιπόν θα έχει ζημιά! Ο εργοδότης μας δεν νομίζω να δηλώνει τέτοια εισοδήματα που να δικαιολογούν αυτές τις πολυτέλειες. Τα ρίχνει στην εταιρεία, η εταιρεία έχει ζημιά και μετά τα φορτώνουν στους εργάτες. Όταν είχαν κέρδη όμως δεν μας είπαν να τα μοιραστούμε! Πληρώσαμε το κέρδος τους, δεν θα πληρώσουμε και την κρίση. Την κρίση μάλιστα τη δημιούργησαν οι ίδιοι, δεν τη δημιούργησαν οι εργάτες. Όλοι οι εργάτες είναι καταχρεωμένοι: Χαράτσια, δάνεια, παιδιά που σπουδάζουν, λογαριασμοί. Δεν φτάνουν τα χρήματα να έρθουμε στη δουλειά μας.

Η τριμερής συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας τι κατάληξη είχε;

Πριν γίνει η τριμερής κάναμε επτά παρεμβάσεις στο υπουργείο Εργασίας, δέκα πορείες στο κέντρο της Αθήνας, έχουμε διαδηλώσει και στη Βουλή. Η πολιτική ηγεσία είναι αυτό που λέμε εμείς μαύρο μέτωπο. Το ΠΑΣΟΚ πέρασε νόμους που δεν θα τολμούσε να περάσει ούτε η χούντα. Νόμους τέτοιους που είχαν προγραμματίσει να περάσουν από τη συνθήκη Μάαστριχτ με αυτό το επαίσχυντο κείμενο τη Λευκής Βίβλου, πώς θα μειώσουν το μισθολογικό κόστος. Τώρα το περνάνε με πρόσχημα την κρίση. Από την τριμερή δεν βγήκε τίποτα. Στην τρίτη συνάντηση έκανε ένα βήμα πίσω η εργοδοσία, θέλοντας να κάνει ελιγμό για να σπάσει την απεργία μας. Πήρε πίσω το πεντάωρο και είπε ότι θα επαναπροσλάβει 15 απολυμένους από τους 50 τότε, από αυτή την εβδομάδα 65.

Ποια είναι η κατάσταση στο εργοστάσιο του Βόλου;

Αυτή τη στιγμή το εργοστάσιο του Βόλου λειτουργεί σαν απεργοσπαστικός μηχανισμός, εφόσον ανήκει στον ίδιο όμιλο του Μάνεση. Κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά με το ίδιο προσωπικό. Έχουμε πάει οκτώ φορές. Με μαζική συμμετοχή των απεργών χαλυβουργών πάμε και τους μιλάμε. Είναι τρομοκρατημένοι, γιατί το ίδιο το σωματείο τους τους οδηγεί στον Καιάδα. Στη Γενική τους Συνέλευση υπήρχαν 55 στους 220 συμμετέχοντες που είπαν «όχι» στην πρόταση για το 5ωρο. Τους υποχρέωσαν όμως όλους να υπογράψουν, το σύνολο των εργαζομένων κι αυτούς που είπαν «όχι». Τώρα που τους έβαλε να υπογράψουν για 5ωρο, δουλεύουν 8ωρο, χάρη σε μας που απεργούμε. Γι΄ αυτό λέμε ότι κάνουν δουλειά απεργοσπάστη αυτή τη στιγμή. Αυτό που τους λέμε είναι ότι δεν έχουν καταλάβει τι υπογράψανε. Τους λέμε, «εφόσον δεν το εφαρμόζετε, πάρτε το πίσω τώρα να δουλεύετε με σταθερά ωράρια όπως μέχρι τώρα, να έχετε μόνιμη δουλειά». Τώρα που έχει τη νομιμοποίηση ο εργοδότης, με το πρόσχημα ότι δεν έχει δουλειά θα τους βάλει να δουλεύουν τρεις ώρες ή εκ περιτροπής, τρεις μέρες τη βδομάδα. Έχει οπλιστεί από την αντεργατική φαρέτρα της κυβέρνησης, των νόμων του Λοβέρδου και της Κατσέλη.

Αν έβγαιναν στην απεργία οι συνάδελφοί σας στο Βόλο τι θα επακολουθούσε;

Θα είχαμε κερδίσει. Ο εργοδότης έχει παραγγελίες. Είναι αυτό που λέγαμε, δεν υπάρχει περίπτωση να κλείσουν τέτοια εργοστάσια. Θα βρουν τρόπο να διοχετεύσουν τα κέρδη τους αλλού, ούτως ώστε να κρατηθούν. Άλλωστε μια χαρά κρατιούνται. Αν δεν ήταν έτσι θα το έκλεινε. Καθόλου δεν φοβάμαι ενδεχόμενο λουκέτο. Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι αυτό το εργοστάσιο δεν κλείνει. Το δείχνει και η πρακτική τους, το ότι συντηρούν τα μηχανήματα, υπάρχουν φύλακες κ.λπ. Ένα εργοστάσιο που είναι να κλείσει το εγκαταλείπει ο ιδιοκτήτης.

Μέχρι πότε θα κρατήσει η απεργία σας;

Μέχρι να νικήσουμε! Μέχρι να γυρίσουν όλοι στους δουλειές τους. Θεωρούμε τους εαυτούς μας, και τους 380 που δουλεύουν στην παραγωγή απολυμένους. Αν δεν επιστρέψουν στη δουλειά τους, με μόνιμα σταθερά ωράρια εργασίας, γιατί επιχείρησαν να κάνουν ελαστικοποίηση, δεν σταματάμε.
Για να παρακάμψουν τα συνδικαλιστικά όργανα που αντιστέκονται σ΄ αυτή η βαρβαρότητα πάνε να φτιάξουν καινούργιους νόμους, να αποφασίζει ο βιομήχανος για τη ζωή του εργάτη. Πώς θα τον χρησιμοποιήσει και πότε. Άρα αν περάσουν αυτά τα μέτρα από εδώ, έχουν σαρώσει μετά όλη την εργατική τάξη.

Βρίσκει ανταπόκριση και συμπαράσταση ο αγώνας σας σε άλλους κλάδους;

Μόνο από την αλληλεγγύη των εργαζομένων κρατιόμαστε. Από αυτούς έχουμε πάρει το 50% της δύναμής μας. Απλοί εργαζόμενοι, ασυνδικάλιστοι και ακομμάτιστοι. «Κρατάτε και θα σας στηρίξουμε εμείς» μας λένε. Κάθε μέρα έρχονται εδώ από το πρωί μέχρι το βράδυ. Ήταν εργάτες που πρωί περνώντας για τη δουλειά τους, άφηναν μια οικονομική ενίσχυση και έφευγαν. Πολλοί είναι ανώνυμοι λόγω φόβου. Έρχονται νηπιαγωγεία με τις δασκάλες τους, έρχονται σχολεία. Την περίοδο των γιορτών ο χώρος εδώ έσφυζε από παιδιά. Αγρότες μας φέρνουν τα προϊόντα τους, επαγγελματίες ό,τι έχουν στα μαγαζιά τους. Βοηθάνε δικηγόροι και γιατροί. Εδώ έχουμε πάνω από χίλια ψηφίσματα από όλο τον κόσμο. Έρχονται από την άκρη της Ελλάδας, από Ροδόπη, από Σάμο, από Κρήτη ήρθαν δέκα φορές. Στερεά Ελλάδα, Μεσολόγγι, Άρτα, Γιάννενα, παντού. Ολλανδία, Σουηδία, Γαλλία Βέλγιο. Αυτή τη βδομάδα ήρθαν συνδικαλιστές από το Βιετνάμ, την Κύπρο και την Ινδία. Τα ντουλάπια και των 380 εργατών είναι γεμάτα τρόφιμα.

Ποιο είναι το μήνυμά σας στους εργαζόμενους της χώρας που κι αυτοί ίσως βρίσκονται αντιμέτωποι με ανάλογα διλήμματα;

Να μη δεχτούν τίποτα. Να βγούνε στο δρόμο. Όλοι έχουμε τα ίδια προβλήματα. Μισοί είναι απλήρωτοι, οι άλλοι απολυμένοι. Καλώ τον κόσμο να ξυπνήσει και να δει ότι δεν έχει να πληρώσει τους γιατρούς, τα φάρμακα των γερόντων και τα βιβλία των παιδιών. Μας τα χρωστάνε δεν τους χρωστάμε!

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

Οι επικεφαλής των ΔΟΥ μπορούν να αναστείλουν τη διακοπή ρεύματος



Οι επικεφαλής των ΔΟΥ μπορούν να αναστείλουν τη διακοπή ρεύματος
Οι προϊστάμενοι των εφοριών μπορούν να «σώσουν» καταναλωτές που δεν πλήρωσαν το «χαράτσι», αλλά και να κάνουν καλύτερους διακανονισμούς στην αποπληρωμή του συνόλου ή και μέρους μόνο του αρχικού ποσού
Τη δυνατότητα του προϊσταμένου ΔΟΥ να αναστέλλει την έκδοση εντολής διακοπής ηλεκτρικού ρεύματος και την εκτέλεση της εντολής διακοπής, επισημαίνει ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Παντελής Οικονόμου, με έγγραφό του που διαβιβάστηκε στη Βουλή, προς απάντηση ερώτησης του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλη Μουλόπουλου, σχετικής με περίπτωση βαριά ασθενή στην Πάτρα που αδυνατούσε να πληρώσει το ειδικό τέλος ακινήτων.
«Στην από 16.12.2011 πράξη νομοθετικού περιεχομένου ορίζονται ρητά οι περιπτώσεις κατά τις οποίες ο προϊστάμενος της ΔΟΥ μπορεί να αναστέλλει την έκδοση εντολής διακοπής ηλεκτρικού ρεύματος και την εκτέλεση της εντολής διακοπής, καθώς και να αποφασίσει είτε την καταβολή του τέλους σε περισσότερες από τις προβλεπόμενες δόσεις είτε και τον περιορισμό του τέλους, μέχρι του ύψους που κρίνεται αναγκαίο, ώστε ο υπόχρεος να μπορεί να ανταποκριθεί στην καταβολή του, χωρίς να τίθεται σε άμεσο κίνδυνο η διαβίωση του ιδίου ή των προσώπων που συνοικούν με αυτόν και τον βαρύνουν φορολογικά», αναφέρει στην απάντησή του ο κ. Οικονόμου.
Πηγή: ΑΠΕ

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

Τα SOPA / PIPA ως Απόπειρα για την Επιβολή Παγκόσμιας Λογοκρισίας στο Διαδίκτυο & οι Κοινωνικές Αντιστάσεις



Σε κάθε ένα από τα δύο νομοθετικά σώματα (κογκρέσο/ γερουσία) των ΗΠΑ έχουν σχεδόν ταυτόχρονα εισαχθεί προς ψήφιση δύο διαφορετικά νομοσχέδια, που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο τα ψηφιακά μας δικαιώματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Αν τελικά οποιοδήποτε από τα νομοσχέδια αυτά ψηφιστεί, θα συσταθεί με βάση αυτό ένας πανίσχυρος μηχανισμός διαδικτυακής λογοκρισίας, οι επιπτώσεις του οποίου θα επεκταθούν πέρα από τα σύνορα των ΗΠΑ και θα αλλάξουν για πάντα το διαδίκτυο όπως το ξέρουμε. Η εισαγωγή των νομοσχεδίων προς ψήφιση έχει ξεσηκώσει θύελλα κοινωνικών αντιδράσεων τόσο στο διαδίκτυο όσο και στην Αμερικάνικη κοινωνία, ενώνοντας ένα ευρώ μέτωπο κινημάτων, φορέων και οργανώσεων καθώς εταιρειών – κολοσσών.

SOPA / PIPA ή μάλλον «Σώπα(σε)»
Το SOPA (Stop Online Piracy Act), το πρώτο και πιο επικίνδυνο από τα δύο νομοσχέδια, το οποίο εισήχθη στις 26 Οκτωβρίου από μία μικτή επιτροπή Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικανών βουλευτών και αναμένεται να ψηφιστεί στις 15 Δεκέμβρη, προβλέπει την εγκαθίδρυση μίας μαύρης λίστας ιστοσελίδων, η πρόσβαση στις οποίες θα αποκόπτεται για οποιονδήποτε παραμένει στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τις διατάξεις του νομοσχεδίου οποιοσδήποτε κάτοχος πνευματικών δικαιωμάτων θα μπορεί με μία απλή εισαγγελική παραγγελία να υποχρεώνει όλους τους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους της χώρας να διακόπτουν εντελώς την πρόσβαση σε ιστοσελίδες, που υποστηρίζεται ότι εμπλέκονται με παραβίαση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά και καταχωρητές ονομάτων χώρου, παρόχους φιλοξενίας και άλλων υπηρεσιών προς αυτές να διακόπτουν κάθε συνεργασία. Τυχόν ψήφιση του παραπάνω νομοσχεδίου θα αποτελέσει άλλο ένα λιθαράκι στον νομικό επεκτατισμό των ΗΠΑ, καθώς θα καθιστά δίχως την δυνατότητα προηγούμενης δικαστικής προστασίας μη προσβάσιμες σε όλες τις ΗΠΑ ιστοσελίδες, που έχουν καταχωρηθεί ή/και φιλοξενούνται αλλού στον κόσμο. Η δε λογοκρισία, που επιφέρει η ψήφισή του, θα συγκρίνεται τόσο τεχνικά όσο και ποιοτικά με το ψηφιακό «Σινικό Τείχος» της Κίνας. Παρόμοιου χαρακτήρα προβλέψεις έχει και το PIPA (Protect IP), νομοσχέδιο που βρίσκεται στα τελευταία στάδια ψήφισής του στην Γερουσία.

Οι Επιπτώσεις
Τα προτεινόμενα νομοσχέδια αποτελούν στροφή σε παγκόσμιο επίπεδο αναφορικά με το μέγεθος περιστολής των ψηφιακών μας δικαιωμάτων. Η δημιουργία μαύρης λίστας ιστοσελίδων και διαδικτυακών τόπων, που καταγγέλλεται ότι παραβιάζουν το δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας, η εισαγωγή σε αυτή δίχως την πρότερη έκδοση απόφασης δικαστηρίου και η ταχεία διακοπή πρόσβασης, το βάρος σε έξοδα και ενέργειες για την επαναφορά της οποίας θα πέφτει στον πλέον εγγεγραμμένο στη λίστα αυτή, αποτελούν πρωτοφανείς επεμβάσεις στον κυβερνοχώρο, που πλήττουν με απαράδεκτο τρόπο θεμελιώδη δικαιώματα και εγκαθιδρύουν ένα καθεστώς γενικευμένης καταστολής. Η ραγδαία επέκταση των ιδιωτικών δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας τα τελευταία χρόνια αλλά και η ουσιαστική ασυμβατότητά τους με τα ψηφιακά περιβάλλοντα θα οδηγήσει στη επέκταση της χρήσης ενός τέτοιου μηχανισμού λογοκρισίας και για άλλους σκοπούς, όπως για την περιστολή της ελευθερίας έκφρασης και για τον αθέμιτο εμπορικό ανταγωνισμό. Θα αυξήσει δε υπέρμετρα την ευθύνη και τα έξοδα λειτουργίας των μεσαζόντων του διαδικτύου, οδηγώντας σταδιακά σε μία υπέρμετρη εμπορευματοποίηση του κυβερνοχώρου. Αν μάλιστα τέτοια νομοσχέδια ψηφιστούν στις ΗΠΑ, οι οποίες αποτελούν παραδοσιακά τη χώρα με τον κομβικό ρόλο στο διαδίκτυο, η ψήφιση πανομοιότυπων νόμων σε όλο τον κόσμο θα είναι απλώς θέμα χρόνου.

Οι Κοινωνικές Αντιστάσεις
Ενάντια στην αδιανόητη επίθεση καταστολής του κράτους των ΗΠΑ και των ισχυρών κατόχων πνευματικής ιδιοκτησίας έχει συγκροτηθεί ένα ευρύτατο κοινωνικό κίνημα, που απλώνεται σε όλες τις ηλικίες και τα κοινωνικά στρώματα. Κατά την πρώτη ημέρα συζήτησης του SOPA στο Κογκρέσο, η οποία είχε ανακηρυχθεί ως ημέρα Αμερικανικής λογοκρισίας, εστάλησαν ένα εκατομμύριο e-mails διαμαρτυρίας, συλλέχθηκαν 250.000 υπογραφές και έγιναν 88.000 τηλέφωνα διαμαρτυρίας, ενώ συμμετείχαν περισσότερες από 6.000 ιστοσελίδες. Συνασπισμοί από δεκάδες από τις μεγαλύτερες οργανώσεις υπεράσπισης δικαιωμάτων έχουν ενωθεί στον αγώνα ανατροπής του νομοσχεδίου. Ακόμη όμως και επιχειρηματικοί κολοσσοί των νέων τεχνολογιών, όπως οι Google, Yahoo, Facebook, Twitter, έχουν εκδηλώσει με θετικές ενέργειες την αντίθεσή τους.

Η κατάσταση στην Ευρώπη δεν είναι πολύ καλύτερη. Ήδη σε Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο δρακόντιες νομοθεσίες υποχρεώνουν τηλεπικοινωνιακούς παρόχους να μην παρέχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο για έναν χρόνο σε χρήστες, που καταγγέλθηκαν ότι παραβιάζουν το δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επισήμως ταχθεί υπέρ της ACTA, μίας υπό διαβούλευση διακρατικής σύμβασης, η οποία θα εγκαθιδρύει παγκόσμιο έλεγχο στο διαδίκτυο. Τέτοιες ωμές παρεμβάσεις δεν τηρούν πλέον ούτε τα προσχήματα τήρησης της δημοκρατικής νομιμότητας. Είναι στο χέρι όλων μας να αλλάξουμε τα πράγματα με δημιουργία μαχητικών και οριζόντιων κινημάτων και εδώ, στη χώρα μας σε συντονισμό με το παγκόσμιο κίνημα για την υπεράσπιση και διεύρυνση των ψηφιακών δικαιωμάτων.

απο το dln.gr

Διημερίδα ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομία





Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 7.00 μ.μ.
«Κρίση χρέους και κρίση της Ευρωζώνης»
Θεωνάς Γιάννης, Κοσμάς Πάνος, Λαφαζάνης Παναγιώτης, Λάσκος Χρίστος
Συντονίζει: Ματσούκα Αναστασία

Σάββατο 21 Ιανουαρίου 11 π.μ.
«Βασικές προϋπο-θέσεις για μια αριστερή πολιτική: αναδιανομή εισοδήματος, τραπεζικό σύστημα, νομικό πλέγμα των δανειακών συμβάσεων του Δημοσίου, φορολογικό σύστημα»
Καραμεσίνη Μαρία, Ζώης Πεππές, Χριστοδουλοπούλου Τασία, Μπουζάνης Νίκος
Συντονίζει: Κλαυδιανός Παύλος

Σάββατο 21 Ιανουαρίου 5 μ.μ.
«Η συνολική εναλλακτική πρόταση της Αριστεράς»
Καραμάνος Χρίστος, Νταβανέλλος Αντώνης, Τσακαλώτος Ευκλείδης, Χουντής Νίκος
Συντονίζει: Μαρία Φραγκάκη

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

Για το εναλλακτικό πρόγραμμα της αριστεράς.


Μέσα στη λαίλαπα της ζοφερής πραγματικότητας που όλοι ζούμε, και την οποία χρεώνουμε σαφώς στα κόμματα της συγκυβέρνησης και του νεοφιλελεύθερου προσανατολισμού, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΔΗΜ.ΣΥΜΜΑΧΙΑ, η "άλλη πλευρά" η Αριστερά σε όλες τις εκδοχές της, προβαίνει συνεχώς σε "διαπιστώσεις" και κριτικές για όλα αυτά που συμβαίνουν, χωρίς όμως να προβάλλουν μια ορατή εναλλακτική λύση, για τον λαό που πλήττεται και ζητά διέξοδο.
Και για να είμαι πιο δίκαιος από κάποιες πλευρές, κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ, γίνεται προσπάθεια να δοθεί "αριστερή"απάντηση από το "σύνολο" της Αριστεράς. Προσπάθεια που βρίσκει όμως κλειστές πόρτες απέναντι της, κύρια από το ΚΚΕ, που επικαλείται διάφορους λόγους και προφάσεις..... 
Εμείς με τις μικρες μας δυνάμεις, θα συμβάλλουμε όσο μπορούμε σε έναν τέτοιο σκοπό. Θα προβάλλουμε κάθε άποψη που θα έχει στόχο την ενιαία δράση και συμπαράταξη της Αριστεράς κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής , αλλά και όλων των πολιτών που θίγονται από το υπάρχον πολιτικό σύστημα.
Διαβάσαμε και προτείνουμε να το κάνετε και εσείς, το εκλαϊκευμένο κείμενο του Α. Καλύβη που με απλά λόγια δίνει απαντήσεις στα δύσκολα ερωτήματα που τίθενται σήμερα στην αριστερά.
γ.β
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΚΑΛΥΒΗ

Ο απλός κόσμος ρωτάει απευθυνόμενος στην αριστερά: Εσείς τι θα κάνατε αν ήσασταν στην κυβέρνηση; Η αριστερή διακυβέρνηση προϋποθέτει, φυσικά, τη διασφάλιση ορισμένων όρων όπως είναι: ένα ισχυρό ταξικό και λαϊκό κίνημα, η αλλαγή πολιτικών συσχετισμών, η ενότητα της αριστεράς. Όμως ας θεωρήσουμε ότι -για λόγους «πολιτικής αδείας»- έχουν εκπληρωθεί αυτοί οι όροι για να επιχειρήσουμε να απαντήσουμε στο επί του πρακτέου, ερώτημα.

Μια κυβέρνηση της αριστεράς, λοιπόν, θα έπρεπε να έχει σκεφτεί προτού υλοποιήσει το εναλλακτικό της σχέδιο σε ποια κοινωνική συμμαχία θα βασιστεί, ποιες είναι οι προτεραιότητες, ποια είναι τα κριτήρια και οι στόχοι για μια άλλου τύπου οικονομική και ανάπτυξη, πώς θα δημιουργήσει ένα καλύτερο εσωτερικό και διεθνές περιβάλλον για την υλοποίηση του σχεδίου της. Και επειδή σε κάθε σχέδιο πρέπει να εξασφαλίζεις τα μέσα και τους πόρους, θα έπρεπε να είχε προβλέψει κάποιες απαντήσεις και σε αυτά .

Όσον αφορά τις κοινωνικές συμμαχίες, η κοινωνική βάση στήριξης και εκπροσώπησης της αριστερής διακυβέρνησης θα ήταν τα θύματα του μνημονίου και του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή η εργατική τάξη, η νεολαία, τα μεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού, το επιστημονικό δυναμικό, οι άνθρωποι των γραμμάτων και του πολιτισμού. Οι προτεραιότητες θα ήταν το να βγει όρθιος ο εργαζόμενος κόσμος από την κρίση και να ενεργοποιηθεί η οικονομική δραστηριότητα στη βάση μιας προοδευτικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας για να αυξηθεί η απασχόληση και όχι η αποπληρωμή των τοκογλύφων δανειστών. Τα κριτήρια και οι στόχοι θα ήταν η κάλυψη των κοινωνικών αναγκών μέσα από την αναδιανομή εισοδήματος, την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, την ουσιώδη αναβάθμιση της παιδείας και της υγείας, η δημιουργία ενός σταθερού μέλλοντος για τη νέα γενιά, η ευημερία των πολλών και όχι το κέρδος του κεφαλαίου. Το εσωτερικό περιβάλλον θα βελτιωνόταν με την ανασυγκρότηση της οικονομίας, την ακύρωση των μνημονίων και την αποκατάσταση ενός κλίματος αισιοδοξίας για τη δυνατότητα μεγάλων αλλαγών που θα αντικαθιστούσε τα σημερινά αδιέξοδα και τη μαζική κατάθλιψη.

Το ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον θα επιχειρείτο να αλλάξει με την άρνηση των συμφωνιών για τη μετατροπή της Ευρωζώνης σε μια περιοχή γερμανικής επικυριαρχίας, με τη δημιουργία συμμαχιών για την ανατροπή της Ευρωζώνης για μια εκ βάθρων αλλαγή της Ε.Ε., με μια πλουραλιστική προσέγγιση στις διεθνείς οικονομικές συναλλαγές και στις πηγές δανεισμού. Σχετικά με τα μέσα για την υλοποίηση της νέας οικονομικής πολιτικής θα προχωρούσαν: η ριζική δημοκρατική αναμόρφωση του κρατικού μηχανισμού, η εθνικοποίηση - κοινωνικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας και κοινής ωφέλειας, η ένταξη στο οικονομικό σύστημα φορέων εθνικού, τομεακού, περιφερειακού και κλαδικού σχεδιασμού, η εισαγωγή νέων μορφών συνεταιριστικής επιχειρηματικότητας και η ενίσχυση του κοινωνικού τομέα ο οποίος πρέπει να λειτουργεί εκτός αγοράς, η απελευθέρωση και ενίσχυση του ρόλου των συνδικάτων και κινημάτων, η εισαγωγή μορφών εργατικού και κοινωνικού ελέγχου και συστημάτων εργατικής αυτοδιαχείρισης και ένα νέο σύστημα πολιτικής εκπροσώπησης, διοίκησης και αυτοδιοίκησης με εισαγωγή μορφών άμεσης δημοκρατίας.

Αναφορικά με τους πόρους, αυτοί θα προέκυπταν από τη δραστική μείωση των στρατιωτικών δαπανών, τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, τη ριζοσπαστική φορολογική μεταρρύθμιση με βάρος στη φορολόγηση του κεφαλαίου, της μεγάλης ακίνητης περιουσίας, της χρηματιστηριακής δραστηριότητας και της φοροδιαφυγής. Και μόνο η κάλυψη της διαφοράς αποτελεσματικότητας του φορολογικού συστήματος σε σχέση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα θα απέφερε ένα 5% του ΑΕΠ, που ισοδυναμεί με 11 δισ. ευρώ ετησίως, ενώ 6 δισ. κάθε χρόνο θα εξοικονομούσε και η πάταξη της εισφοροδιαφυγής. Η επιχειρηματική δραστηριότητα των αναμορφωμένων δημοσίων επιχειρήσεων, η υπέρ της απασχόλησης και της παραγωγικής δραστηριότητας αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων καθώς και η αξιοποίηση με όρους ανάπτυξης της εσωτερικής αποταμίευσης θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν ένα νέο ξεκίνημα της ελληνικής οικονομίας, η οποία θα ανατροφοδοτούσε με τη σειρά της την κοινωνία με νέους πόρους.

Φυσικά όλα τα παραπάνω, που πολύ συμπυκνωμένα παρουσιάζονται και χρήζουν εξειδίκευσης, δεν αρκούν διότι πλήθος ζητήματα θα προκύψουν άμεσα. Για παράδειγμα, επειδή δεν έχει κανείς το μαγικό ραβδάκι και δεν μπορεί να υποσχεθεί μια εύκολη έξοδο από την κρίση, θα πρέπει να προσδιοριστεί και μια σταδιακή εφαρμογή μέτρων αποκατάστασης από τα πλήγματα των μνημονίων. Στην περίπτωση αυτή μια αριστερή κυβέρνηση θα ξεκινούσε από τις πιο ευάλωτες κατηγορίες, όπως είναι οι άνεργοι, οι άστεγοι και οι κοινωνικά αποκλεισμένοι, οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι οικογένειες χωρίς εισόδημα, ταυτόχρονα με ένα σύντομο χρονοδιάγραμμα πλήρους αποκατάστασης και φυσικά βελτίωσης του εισοδήματος των εργαζομένων. Όμως στα ζητήματα που έχουν σχέση με τις συμβάσεις, τις εργασιακές σχέσεις, τα ασφαλιστικά και συλλογικά δικαιώματα, με την πάταξη της ακρίβειας, με την απρόσκοπτη και αναβαθμισμένη λειτουργία της υγειονομικής περίθαλψης και του εκπαιδευτικού συστήματος, με την υπερχρέωση των νοικοκυριών, η παρέμβαση θα ήταν άμεση και ριζική.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, πάντως, με όσα έχουν προηγηθεί στη χώρα μας είναι αυτό που έχει σχέση με το δημόσιο χρέος και τους καταναγκασμούς της Ευρωζώνης. Αυτούς τους κόμπους κανείς δεν μπορεί να τους αγνοήσει. Το χρέος δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποπληρωθεί. Η στάση πληρωμών -ειδικά σήμερα που έχει τεθεί όχι το αν, αλλά το είδος της χρεωκοπίας- με πρωτοβουλία της χώρας, είναι αυτή που μπορεί να εξασφαλίσει ότι η ρύθμιση του χρέους θα είναι σε όφελος του λαού και θα δώσει μια ανάσα από τα τοκοχρεολύσια . Όσον αφορά τον μηχανισμό του ευρώ, υπάρχουν αρκετοί μέσα στην αριστερά, όπως και ο γράφων, που θεωρούν ότι μια προοδευτική και πολύ περισσότερο η σοσιαλιστική προοπτική της χώρας δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσα στο σημερινό νεοφιλελεύθερο οικοδόμημα της Ευρωζώνης. Συνεπώς θα υπάρξει ή η ανατροπή του ευρωπαϊκού πλαισίου ή η αναγκαστική επιλογή της εξόδου από την Ευρωζώνη. Το πρώτο που θα ενδιέφερε, πάντως, μια κυβέρνηση της αριστεράς θα ήταν να εφαρμόσει το πρόγραμμά της, να στηρίξει το λαό χωρίς να εκβιάζεται ή να χειραγωγείται από το δόγμα: μέσα στην Ευρωζώνη με κάθε θυσία. Αν λοιπόν η στάση πληρωμών, η οποία δεν σημαίνει και αυτόματη έξοδο από το ευρώ, μπορεί να δημιουργήσει όρους ενισχυμένης διαπραγμάτευσης για τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους εντός Ευρωζώνης, τότε αυτό θα μπορούσε να είναι η πρώτη επιλογή. Ωστόσο μια αριστερή κυβέρνηση θα αποδραματοποιούσε το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ, θα το αντιμετώπιζε ως μια ενδεχόμενη επιλογή και στην περίπτωση του αναπόφευκτου, θα προετοίμαζε και θα διαπραγματευόταν τους πιο συμφέροντες όρους εξόδου.

Θα έλεγαν κάποιοι ότι καλά είναι όλα αυτά για να είναι αληθινά και θα μας εγκαλούσε ότι το σύστημα δεν θα άφηνε μια κυβέρνηση της αριστεράς να υλοποιήσει αυτούς τους στόχους ή άλλοι θα ισχυριζόντουσαν ότι όλα τα πιο πάνω αποτελούν διαχείριση στο πλαίσιο του καπιταλισμού.

Στους πρώτους θα απαντούσαμε ότι ο κίνδυνος αυτός υπάρχει, αλλά αν δεν τολμήσεις τότε οι συνέπειες θα είναι η στρατηγική ήττα του κινήματος και η εφαρμογή ενός άγριου νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Ο δρόμος των μεγάλων αλλαγών θα ανοίξει αν η αριστερή κυβέρνηση στηρίζεται σε ένα ισχυρό κίνημα του λαού που θα πείθεται βήμα - βήμα για την ορθότητα των επιλογών και θα συμμετέχει ενεργά και σε συμμαχίες μέσα και έξω από τα σύνορα της Ευρώπης. Στους δεύτερους θα απαντούσαμε ότι σίγουρα μια κυβέρνηση της αριστεράς και των συμμάχων της δεν θα έθετε ως άμεσο στόχο τον σοσιαλισμό, διότι οι έκτακτες συνθήκες απαιτούν μια μεταβατική κυβέρνηση με άμεσους στόχους την κατάργηση των Μνημονίων, την ακύρωση του νεοφιλελευθερισμού, μια αντιμονοπωλιακή κυβέρνηση που οπωσδήποτε θα κινείται στο έδαφος του καπιταλισμού, αλλά ταυτόχρονα θα τον αμφισβητεί όσο θα εισάγει μεγάλες τομές και αναδιαρθρώσεις σε βάρος του κεφαλαίου και θα δημιουργεί γέφυρες με τον στόχο για τον σοσιαλισμό. Διότι ούτε ο σοσιαλισμός πραγματοποιείται με μια απλή αλλαγή κυβέρνησης, αφού απαιτείται μια συνεχής πορεία ρήξεων και συγκρούσεων, ενώ από την άλλη τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα πρέπει εν κινήσει να τον ανακαλύψουμε μαζί με την εργατική τάξη και τους συμμάχους της, αξιοποιώντας την αρνητική και θετική διεθνή εμπειρία. Άλλωστε, όπως θα έλεγε και ο Μαρξ, δεν προσφέρουμε έτοιμες συνταγές από την κουζίνα του μέλλοντος.

Πάνω από 20.000 άστεγοι σε όλη τη χώρα: Θα κοιμηθώ το βράδυ, θα ξυπνήσω το πρωί;...



ΤΩΝ ΜΑΝΩΛΗ ΓΑΣΠΑΡΑΚΗ και ΚΩΣΤΑ ΜΠΑΡΚΑ
 εφημερίδα ΑΥΓΗ
Τα χρόνια του Μνημονίου δεν οδηγούν τον Έλληνα πολίτη μόνο στον δρόμο της απόλυσης, της ανεργίας και της φτώχειας, αλλά του στερούν και τη δυνατότητα της στέγης καθώς τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των αστέγων, σύμφωνα με εκτιμήσεις, έχει ξεπεράσει τις 20.000, γνωρίζοντας μία τρομακτική αύξηση η οποία αγγίζει το 25%.
Μάλιστα το περασμένο Σάββατο στα Χανιά είχαμε και τον πρώτο νεκρό άστεγο. Και αν το προφίλ του άστεγου κάποτε περιλάμβανε σχεδόν αποκλειστικά μετανάστες, πρόσφυγες και άτομα με ψυχικές διαταραχές (προβλήματα ναρκωτικών, αλκοολισμού, τζόγου), πλέον υπάρχει και το φαινόμενο του νεοάστεγου, ατόμων υψηλού μορφωτικού επιπέδου τα οποία έχουν χτυπηθεί από την κρίση και έχουν αναγκαστεί να βγουν στον δρόμο, ένα φαινόμενο το οποίο δικαιολογεί και τη συγκεκριμένη αύξηση στον αριθμό των ανθρώπων δίχως στέγη.

Νεοάστεγος: μέσος Έλληνας, μορφωμένος, δίχως δουλειά και σπίτι
«Αλλάζει η ταυτότητα του άστεγου, του ανθρώπου που είχαμε συνηθίσει τόσα χρόνια, δηλαδή άτομα είτε εξαρτημένα είτε με ψυχιατρικά προβλήματα είτε με παραβατική συμπεριφορά. Πλέον οι άνθρωποι που βρίσκονται σε αυτήν την κατάσταση είναι για καθαρά οικονομικούς λόγους, είτε γιατί έχουν χαμηλά εισοδήματα είτε επειδή είναι άνεργοι» δηλώνει στην «Αυγή» της Κυριακής η συντονίστρια του προγράμματος αστέγων της ΜΚΟ «Κλίμακα», Άντα Αλαμάνου.
«Η κρίση, η ανεργία και η φτώχεια εξαπλώνονται, δεν αφορούν μόνο τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, αλλά πλήττουν και το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας κινδυνεύει και ο μέσος Έλληνας, με πολλούς να έχουν έρθει σε αυτήν την κατάσταση, τόσο μεμονωμένα άτομα όσο και οικογένειες. Είναι άνδρες και γυναίκες με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, ηλικίας 30-45, ετών υπάρχουν όμως και νεότεροι, με χαμηλούς μισθούς, χωρις στήριξη από την οικογένεια, όπως και μεγαλύτεροι των 45 οι οποίοι έχασαν τη δουλειά τους λίγο πριν βγουν στη σύνταξη» συμπληρώνει η κ. Αλαμάνου.
Η ίδια καταγγέλλει την απουσία συντονισμένων δράσεων και ενός οργανωμένου πολιτικού σχεδίου, καθώς, όπως σημειώνει, οι διαθέσιμοι ξενώνες της Αθήνας δεν καλύπτουν ούτε το 10% των απαιτήσεων, πόσο μάλιστα τώρα που οι ανάγκες φιλοξενίας είναι ιδιαίτερα αυξημένες. «Οι ξενώνες είναι βραχύχρονης μορφής, μόλις φύγουν από εκεί οι άστεγοι, είτε ψάχνουν για άλλο ξενώνα είτε επιστρέφουν στον δρόμο. Λειτουργούν με τη λογική παροχής καταλύματος για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ενώ δεν υπάρχει εργασιακή αποκατάσταση».

Η «Κλίμακα» ιδρύθηκε το 2000 και είναι ένας Μη Κυβερνητικός Οργανισμός με δραστηριότητες που στοχεύουν τόσο στη διάθεση υπηρεσιών ψυχικής υγείας όσο και στην υλοποίηση προγραμμάτων κοινωνικής ενσωμάτωσης ευάλωτων ομάδων πληθυσμού. Το πρόγραμμα στήριξης αστέγων διαθέτει ξενώνα 12 ατόμων στον Κεραμεικό (Κωνσταντινουπόλεως 30) και, εκτός από συσσίτια, ιατροφαρμακευτική περίθλαψη, εγκαταστάσεις προσωπικής υγιεινής, προσφέρει και ομάδες δημιουργικής απασχόλησης και επιμόρφωσης με στόχο την επανένταξη. Η λειτουργία του προγράμματος γίνεται χωρίς κρατική επιχορήγηση, με χορηγίες, δωρεές και εθελοντική προσφορά, με τα αιτήματα για στέγαση και υποστήριξη να είναι ιδιαίτερα αυξημένα τα τελευταία χρόνια.

Άνθρωποι καθημερινοί με κοστούμια και φορητούς υπολογιστές στα συσσίτια
Το Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης Δήμου Αθηναίων καθημερινά μοιράζει συνολικά 1.200 μερίδες φαγητού, το πρωί 450 και το απόγευμα 750, με τις ανάγκες ολοένα να αυξάνονται. Επίσης στον ίδιο χώρο υπάρχει και το συσσίτιο που έχει δημιουργήσει η Εκκλησία, η οποία μοιράζει πάνω από 1.000 μερίδες. Ο χώρος ο οποίος βρίσκεται επί της Πειραιώς κατακλύζεται από αστέγους και πεινασμένους, στους οποίους δίνεται βοήθεια, ενώ στον ίδιο χώρο λειτουργεί και Τράπεζα Τροφίμων, όπου συγκεντρώνονται τρόφιμα, τα οποία καταγράφονται, και στη συνέχεια διανέμονται σε άπορες οικογένειες και σε αστέγους. «Οι πεινασμένοι που έρχονται καθημερινά είναι πλέον περισσότεροι από τούς αστέγους» τονίζει στην «Αυγή» της Κυριακής ο πρόεδρος του ΚΥΑΔΑ Γιώργος Αποστολόπουλος.

Υπάρχει επίσης ο Θεσμός του Κοινωνικού Παντοπωλείου, όπου προσφέρονται τρόφιμα, η Αθηναϊκή Αγορά, ένα είδος καταστήματος που δίνει δωρεάν ρουχισμό, αλλά και το Κοινωνικό Φαρμακείο. Επίσης στο κέντρο υπάρχουν ξενώνες στους οποίους φιλοξενούνται 160 άτομα, αριθμός αρκετά μικρός σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες. «Οι άστεγοι είναι πάρα πολλοί, ενώ είναι αυξημένες και οι ανάγκες για στέγαση» δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Αποστολόπουλος.
Τα τελευταία δύο χρόνια, με την οικονομική κρίση, υπάρχει μια τεράστια αύξηση του αριθμού των αστέγων, με τον ακριβή του αριθμό να μην μπορεί να προσδιοριστεί παρά μόνο κατά προσέγγιση. Ο πρόεδρος του ΚΥΑΔΑ κ. Αποστολόπουλος τονίζει πως «είναι πολύ δύσκολο να σταθμίσει κανείς τον αριθμό και την αύξηση των ποσοστών των αστέγων, γιατί αποτελούν ομάδα με πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Όμως καταγράφεται 15% αύξηση των ατόμων που τα τελευταία δύο χρόνια έχουν ζητήσει βοήθεια από τις αρχές του ιδρύματος. Ακόμα υπάρχει 26% αύξηση όσων ζήτησαν στέγη από τον Οκτώβριο του 2010 έως τον Οκτώβριο του 2011, όπως και αύξηση κατά 300 άτομα των ανθρώπων που έκαναν αίτηση να ενταχθούν στο Κοινωνικό Παντοπωλείο».
Εάν συνδυάσουμε τα ποσοστά αυτά με τις οικονομικές εξελίξεις, τις μειώσεις μισθών και τις απολύσεις, μπορούμε να φτάσουμε στο συμπέρασμα πως η αύξηση των ποσοστών αυτών θα είναι εντυπωσιακή.
Τα χαρακτηριστικά των αστέγων και οι κοινωνικές ομάδες από τις οποίες προέρχονται είναι πολύ δύσκολο να προσδιοριστούν. Κυρίως όμως είναι ηλικιωμένοι, χαμηλοσυνταξιούχοι που έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση λόγω της μείωσης και περικοπών των συντάξεων. Κάτι που αποτελεί έκπληξη είναι πως στο Κέντρο Αλληλεγγύης πηγαίνουν για να σιτιστούν και άνθρωποι από περιοχές παραδοσιακά πλούσιες όπως η Βούλα, η Κηφισιά, η Εκάλη.
Όμως η κατηγορία που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι οι νεόπτωχοι ή νεοάστεγοι. Είναι άνθρωποι καθημερινοί, με κοστούμια και φορητούς υπολογιστές, οι οποίοι πηγαίνουν καθημερινά για το συσσίτιο, επιχειρηματίες, επαγγελματίες ή υπάλληλοι που έχουν χάσει τη δουλειά τους λόγω της κρίσης. Δεν θέλουν να εμφανίζονται, στην ουσία κρύβονται, έχουν ξαφνιαστεί από την κατάσταση στην οποία ξαφνικά βρέθηκαν, άνθρωποι καλοντυμένοι οι οποίοι από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκαν στον δρόμο, ως επί το πλείστον νέοι σε ηλικία. Ο κ. Αποστολόπουλος τονίζει ότι «οι νεοάστεγοι είναι φοβισμένοι άνθρωποι, ντροπαλοί και δεν θέλουν να δημοσιοποιούνται τα χαρακτηριστικά τους. Έρχονται εδώ στο κέντρο, τρώνε και φεύγουν».


«Όταν νυχτώνει, δεν ξέρω αν θα βγάλω το βράδυ»

Ο άστεγος δεν αγωνίζεται μόνο για την επιβίωσή του, να βρει φαγητό και ένα υποτυπώδες μέρος να περάσει τη νύχτα του, δίχως να γνωρίζει τι θα του επιφυλάσσει η επόμενη μέρα, αλλά έχει να αντιμετωπίσει και την αδιαφορία των κρατικών φορέων. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της πλατείας Κλαυθμώνος, όπου τα Χριστούγεννα ο Δήμος Αθηναίων ξήλωσε τα παγκάκια για λόγους «ανάπλασης» ενώ το καλοκαίρι είχε κοπεί η παροχή νερού σε πολλές περιοχές της πρωτεύουσας, με τους άστεγους, εκτός από φαγητό, να δυσκολεύονται να βρουν έστω και ένα ποτήρι νερό. Σε πολλές περιπτώσεις, όπως μας κατήγγειλαν άνθρωποι οι οποίοι έχουν βρεθεί στον δρόμο, επιστρατεύεται και η δημοτική αστυνομία, η οποία τα πρωινά που απουσιάζουν οι άστεγοι από τα αυτοσχέδια καταλύματά τους αφαιρεί τις κουβέρτες ώστε να τους αναγκάσει να απομακρυνθούν.

«Όταν νυχτώνει δεν ξέρω αν θα βγάλω το βράδυ, αν θα ζήσω το επόμενο πρωί», δηλώνει ο Μάρκος, 52 ετών, πρώην εργαζόμενος με 7.000 ένσημα στην «πλάτη» του, ο οποίος βρίσκεται τους τελευταίους έξι μήνες στον δρόμο. «Αν δεν έχω δουλειά, τι να κάνω; Σπίτι δεν έχω, γονείς και συγγενείς δεν έχω, είμαι μόνος μου, πείτε μου πού θα κοιμηθώ σήμερα με 4 βαθμούς Κελσίου, πώς θα ζήσω;» Ο ίδιος, όπως μας είπε, παρακαλάει να βρει ανοιχτή πολυκατοικία τα βράδια, να μπει μέσα να κοιμηθεί και εξαπολύει δριμύ κατηγορώ προς τους πολιτικούς «άρχοντες» οι οποίοι κοιμούνται στη ζεστασιά του σπιτιού τους δίχως να δείχνουν το παραμικρό ενδιαφέρον για το πρόβλημα των αστέγων αλλά και προς το δήμο, ο οποίος δίνει συσσίτιο μόνο με την παρουσία καναλιών, όπως ο ίδιος υποστηρίζει. «Μετά τους Αγανακτισμένους, θα γίνει ο ξεσηκωμός των αστέγων και θα χυθεί αίμα», δηλώνει αγανακτισμένος ο Μάρκος. «Δεν πρέπει να παίρνουν μόνο από τον πολίτη, πρέπει και να δίνουν, με εξωθούν να γίνω εγκληματίας. Φταίνε εδώ και 40 χρόνια τα δύο κόμματα εξουσίας, αυτά έφτασαν εμένα και άλλους συνανθρώπους μου σε αυτό το σημείο. Πρέπει να λογοδοτήσουν για εσχάτη προδοσία εν καιρώ ειρήνης», καταγγέλλει και τονίζει ότι θέλει να περάσει τα επόμενα χρόνια της ζωής του με αξιοπρέπεια.

«Ντρέπομαι που είμαι Έλληνας, ντρέπομαι για τις γενιές που έρχονται μετά από εμάς, το μόνο κοινό ιδεώδες στο πέρασμα των ετών είναι αυτό της τσέπης. Έχουμε φτάσει στη χώρα μας να είμαστε ζητιάνοι τη στιγμή που δουλεύουν άλλοι και άλλοι» αναφέρει ο Μιχάλης 50 ετών, ο οποίος, παρόλο που έχει δουλέψει ακόμα και ως διευθυντής σε σούπερ μάρκετ, βρίσκεται στο δρόμο πάνω από ένα χρόνο. «Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω πάρει το παραμικρό επίδομα, ποτέ δεν έχω ζητήσει κάτι, ποτέ δεν έχω φοβηθεί. Το μόνο που ζητάω είναι μία δουλειά, μία οποιαδήποτε δουλειά» τονίζει ο Μιχάλης αποτυπώνοντας την τραγική κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας.

«Η παγκόσμια οικονομική πολιτική, η ελληνική οικονομική πολιτική, διαλύει τις οικόγενεις, στέλνει τον κόσμο στην πείνα», δήλωσε ο Γιώργος Μπάρκουρης, πρώην τεχνικός υπολογιστών και μουσικός παραγωγός ο οποίος βρέθηκε ξαφνικά στον δρόμο και πλέον φιλοξενείται στην «Κλίμακα», στο μοναδικό μέρος στο οποίο ένιωσε ασφάλεια και ζεστασιά, όπως ο ίδιος δηλώνει.
«Τέλη του 2006, αρχές του 2007 τελειώσαν όλα. Άρχισα να δουλεύω με μερική απασχόληση και για περίπου ένα χρόνο τα κατάφερνα, ώσπου ο κόσμος δεν είχε τη δυνατότητα να σε προσλάβει ούτε καν για μερική απασχόληση. Κατέληξα να έχω σημαντικό οικονομικό πρόβλημα, δεν είχα δικό μου σπίτι ενώ κατέρρευσα και ψυχολογικά. Για ένα - δύο χρόνια ήμουν τελείως αποκομμένος από τους ανθρώπους και τον κόσμο, κλεισμένος σ' ένα χώρο, να κλαίω τη μοίρα μου. Αρχικά ένα δικό μου πρόσωπο με φιλοξένησε για δύο χρόνια, μέχρι το καλοκαίρι, αλλά δεν μπορούσα πια να μένω εκεί, έπρεπε να πάρω έναν δρόμο», αναφέρει ο κ. Μπάρκουρης περιγράφοντας το χρονικό των εξελίξεων.

Έξω από τον σταθμό του μετρό συναντήσαμε και τον Βαγγέλη, 48 ετών από την Αλβανία, οικονομολόγο, 22 χρόνια στην Ελλάδα και εδώ και 25 μέρες στον δρόμο, ο οποίος πήγαινε στο αεροδρόμιο για να περάσει άλλη μία νύχτα. Ο ίδιος ήταν ιδιοκτήτης μίνι μάρκετ το οποίο πρόσφατα έκλεισε. «Είμαστε στο 2012, εδώ και 3.000 χρόνια δεν έχει αλλάξει τίποτα στην ουσία. Όπως είπε και ο Τζιάκομο Λεοπάρντι, “όλα είναι τίποτα”. Είναι ντροπή ένας Βαγγέλης να κοιμάται έξω» δήλωσε εκφράζοντας την απογοήτευσή του για την κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας και την απαισιοδοξία του για το μέλλον.

Ένα μέλλον το οποίο φαντάζει αρκετά δύσκολο, με πολλές φωνές να κάνουν λόγο για βαρύ χειμώνα και πολλούς άστεγους να μην ξέρουν αν το επόμενο πρωί θα τους βρει στη ζωή ή αν θα ξεψυχήσουν σ' ένα παγκάκι, όπως ο 62χρονος στα Χανιά το περασμένο Σάββατο. Μπορεί το Μνημόνιο να ζει, αλλά οι άνθρωποι πεθαίνουν. Και αυτό δεν αλλάζει στα χαρτιά, με μία απλή επικείμενη θεσμοθέτηση των αστέγων ως μίας νέας ομάδας ευπαθών ατόμων αλλά με πράξεις απλής, κοινής, ανθρώπινης λογικής.

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

Πρόσκληση για κοινή συνάντηση της αριστεράς απο Αλαβάνο.

 
Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής απηύθυνε πρόσκληση για κοινή συνάντηση στα εξής κόμματα και οργανώσεις: ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΚΟΑ, ΔΗΚΚΙ, Ενεργοί Πολίτες, Κόκκινο, Οικοσοσιαλιστές, Ομάδα Ρόζα, Ριζοσπάστες, Συνασπισμός, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, ΕΚΚΕ, Κομμουνιστική Ανανέωση, ΝΑΡ, ΟΚΔΕ - Σπάρτακος, ΣΕΚ, Ξεκίνημα.
«Αγαπητοί σύντροφοι,
Τον Οκτώβριο έγιναν τρεις συναντήσεις ανάμεσα σε κόμματα, οργανώσεις και κινήσεις της αριστεράς. Οι συναντήσεις αυτές κατέληξαν σε μια κοινή δήλωση για τις νέες επιβαρύνσεις με το λογαριασμό της ΔΕΗ και σε κοινές δράσεις σε κοινωνικό επίπεδο.

Στη διάρκεια των συναντήσεων αυτών, από αρκετές πλευρές τέθηκε το θέμα να συζητήσουμε για τις δυνατότητες σύγκλισης σε ένα πρόγραμμα κοινής δράσης και πολιτικής συμπαράταξης, που να ανταποκρίνεται στις δύσκολες συνθήκες που περνά ο κόσμος της εργασίας

Το διάστημα που μεσολάβησε η χώρα μας στροβιλίζεται σε μια συνεχώς επιδεινούμενη κατάσταση, η κατάληξη της οποίας θα είναι το πιθανότερο μια χρεοκοπία με ανεξέλεγκτες κοινωνικές συνέπειες.

Παρόλο που, κατά τη γνώμη μας, από διάφορες αριστερές συλλογικότητες εκφέρονται θέσεις που ανταποκρίνονται σε μια άμεση ανατροπή - διέξοδο προς όφελος των εργαζόμενων και της χώρας, στην κοινωνία κυρίως καταγράφεται απουσία αριστερής εναλλακτικής λύσης στις σημερινές συνθήκες. Καταγράφεται μια "εγωιστική" πολυδιάσπαση και αδυναμία να αντιπαρατεθεί με τόλμη και αισιοδοξία ενωμένη η αριστερά απέναντι στις ενωμένες δυνάμεις του συστήματος.

Υπάρχει λοιπόν, κατά τη γνώμη μας, άμεση ανάγκη να αρχίσει διάλογος, για να τεθεί το περίγραμμα ενός κοινού αριστερού προγράμματος διεξόδου από τη σημερινή κατάσταση με συμμέτοχο την κοινωνία. Ο διάλογος δε θα γίνεται κεκλεισμένων των θυρών. Προτείνουμε μάλιστα μετά την πρώτη συνάντηση - συνεννόηση μεταξύ μας, ο διάλογος να μεταδίδεται ζωντανά μέσω του διαδικτύου. Και να συνδυάζεται με διοργάνωση εκδηλώσεων, ημερίδων, περιοδειών, επαφών με εργαζόμενους, κοινής παρουσίας στις καταλήψεις και όλους τους αγώνες που διεξάγονται.

Με την τρόικα η χώρα καταποντίζεται, η οικονομία διαλύεται, ο κόσμος της εργασίας βογγά, το μέλλον είναι σκοτεινό. Σε τέτοιες συνθήκες δεν έχει δικαίωμα, κατά τη γνώμη μας, η αριστερά να μη εξαντλεί όλες τις δυνατότητες διαλόγου για την επίτευξη μιας μεγάλης πολιτικής συμπαράταξης στη βάση ενός εναλλακτικού προγράμματος ανατροπής. Όχι άλλοθι ή πρόσχημα ή ακολουθία μονολόγων, αλλά διάλογος ουσίας με συναίσθηση της κρισιμότητας των στιγμών.

Ο χρόνος εξαντλείται. Η κάθε συλλογικότητα της αριστεράς βρίσκεται προ ιστορικών ευθυνών.
Με αυτό το σκεπτικό το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής σας καλεί να βρεθούμε σε ένα κοινό τραπέζι και να συζητήσουμε, τη Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012, στις 16.00, στην Περιφέρεια Αττικής, 6ος όροφος. Σας κοινοποιούμε τον κατάλογο των προσκληθέντων.

ΜΕΤΩΠΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ 10.1.2012»
 

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΤΣΕΠΩΣΑΝ ΤΟ ΜΙΣΟ ΤΡΙΣ.!



Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ* 
Εξαλλοι είναι οι πολιτικοί στην Ευρώπη με τους Ευρωπαίους τραπεζίτες, ιδίως οι Γερμανοί αλλά και όλοι οι άλλοι.Γνωρίζοντας άριστα ότι ολόκληρο το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης παρά τα τρισεκατομμύρια ευρώ που έχουν δώσει οι κυβερνήσεις της ΕΕ για τη στήριξή του και έχοντας επίγνωση του στραγγαλισμού της πραγματικής οικονομίας της Ευρώπης εξαιτίας της άρνησης των τραπεζών να χορηγήσουν επαρκή δάνεια στις επιχειρήσεις και στους πολίτες, άναψαν πράσινο φως στην ΕΚΤ να χορηγήσει μισό τρισεκατομμύριο ευρώ σε 523 ευρωπαϊκές τράπεζες για τρία χρόνια με συμβολικό επιτόκιο 1%. Αυτό έγινε την Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011.
Οι πολιτικοί είχαν την προσδοκία ότι ένα ικανό τμήμα αυτού του σχεδόν τζάμπα χρήματος θα περνούσε στις επιχειρήσειςμέσω τραπεζικών δανείων. Διαψεύστηκαν οικτρά.
Οι τραπεζίτες της Ευρώπης... «τσέπωσαν» ανενδοίαστα το μισό τρισεκατομμύριο ευρώ! Το αποθησαύρισαν για να κάνουν ουσιαστικά δωρεάν την κεφαλαιακή αναπλήρωσή τους και δεν έριξαν, σχηματικά μιλώντας, ούτε ένα ευρώ στη διψασμένη για χρήμα αγορά! Κράτησαν όλα τα λεφτά για τις τράπεζές τους, τινάζοντας έτσι στον αέρα τα σχέδια ενίσχυσης της πραγματικής οικονομίας που κινδυνεύει με ασφυξία λόγω έλλειψης ρευστότητας.
«Οι τράπεζες ματαιώνουν την προσπάθεια της ΕΚΤ να ανοίξει τους κρουνούς των δανείων. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα αποθησαυρίζει τη μεγάλη πλειονότητα του μισού τρισεκατομμυρίου ευρώ που έριξε ο Μάριο Ντράγκι (σ.σ.: ο πρόεδρος της ΕΚΤ) μέσω της ελεύθερης παροχής ρευστότητας», ήταν π.χ. οι χαρακτηριστικοί τίτλοι σχεδόν ολοσέλιδης ανάλυσης για το θέμα αυτό της ισπανικής εφημερίδας «Ελ Παΐς».
«Οι τράπεζες αποθεματοποιούν την ύψους - ρεκόρ ένεση των 489 δισεκατομμυρίων ευρώ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προς το τραπεζικό σύστημα, τορπιλίζοντας τις προσπάθειες των διαμορφωτών της πολιτικής να αποτρέψουν μια δανειακή σύνθλιψη στην Ευρώπη», υπογραμμίζει αρχίζοντας σχετική ανάλυσή του το κορυφαίο αμερικανικό οικονομικό πρακτορείο ειδήσεωνΜπλούμπεργκ«Σχεδόν όλα τα χρήματα που δανείστηκαν σε 523 πιστωτικά ιδρύματα της Ευρωζώνης τον περασμένο μήνα, κατέληξαν πάλι πίσω ως καταθέσεις στην ΕΚΤ αντί να εισρεύσουν στο χρηματοπιστωτικό σύστημα», προσθέτει.
Τα στοιχεία όντως προκαλούν αναστάτωση. Οπως υπολογίζουν οι οικονομικοί αναλυτές της Μπάρκλεϊς Κάπιταλ, οι τράπεζες χρησιμοποίησαν 296 δισεκατομμύρια ευρώ από το μισό τρισ. που πήραν για να αντικαταστήσουν άλλα, πιο βραχυπρόθεσμα δάνεια που είχαν πάρει από την ΕΚΤ.
Δεν απέμειναν έτσι ούτε 200 δισεκατομμύρια (193 για την ακρίβεια) για να διοχετευθούν στο τραπεζικό σύστημα. Ούτε αυτά όμως τα έριξαν στην αγορά, δίνοντας δάνεια σε επιχειρήσεις και σε μεμονωμένους ανθρώπους. Οπως αναλύαμε προχθές, τα... ξανακατάθεσαν στην ΕΚΤ ως καταθέσεις τους αυτήν τη φορά, επειδή δεν έχουν εμπιστοσύνη να δανείσουν κάποια άλλη τράπεζα - δεν έχουν εμπιστοσύνη ούτε καν στις ίδιες τις τράπεζές τους για να τα κρατήσουν εκεί!
Αυτό αποδεικνύει άλλωστε και το γεγονός ότι οι καταθέσεις των ευρωπαϊκών τραπεζών στην ΕΚΤ ακόμη και για μια μέρα («οβερνάιτ» λέγεται αυτό στη διατραπεζική αγορά), από 223 δισεκατομμύρια ευρώ που ήταν, εκτοξεύτηκαν στα... 486 δισεκατομμύρια μόλις δόθηκαν τα δάνεια του μισού τρισεκατομμυρίου!
Οχι μόνο δηλαδή παρακράτησαν το μισό τρισ. ευρώ οι τραπεζίτες, αλλά απέσυραν και πρόσθετα ποσά από την κυκλοφορία και τα μετέτρεψαν σε αδρανείς καταθέσεις τους στην ΕΚΤ, αν ισχύει ότι όντως ξόδεψαν 300 δισ. για αντικατάσταση παλαιότερων δανείων τους από την ΕΚΤ με νέα, πιο μακροπρόθεσμα.
Η ουσία της υπόθεσης όμως είναι ότι οι Ευρωπαίοι τραπεζίτες «τσέπωσαν» και πάλι ως «δωράκι» μισό τρισεκατομμύριο ευρώ, χωρίς η πραγματική οικονομία να ωφεληθεί στο ελάχιστο.
Με άλλα λόγια, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και η ΕΚΤ συνεχίζουν να τροφοδοτούν το τραπεζικό σύστημα με τρισεκατομμύρια, την ίδια ώρα που λιώνουν εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες μεεξοντωτικά προγράμματα λιτότητας. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.
Η ΕΚΤ Τυπώνει χρήμα, αλλά μόνο για τραπεζίτες
Κολοσσιαίο είναι το ποσό του μισού τρισεκατομμυρίου ευρώ, το οποίο σε μία και μόνη μέρα χορήγησε η ΕΚΤ στις ιδιωτικές τράπεζες. Πρόκειται φυσικά για «τύπωμα χρήματος». Πώς γίνεται όμως να μας λένε οι Γερμανοί ότι απαγορεύεται αυστηρά να δανείσει η ΕΚΤ π.χ. 50 δισ. ευρώ σε ένα κράτος γιατί θα προκληθεί δήθεν πληθωρισμός και θα υποτιμηθεί το ευρώ και την ίδια στιγμή να μην τρέχει τίποτα,να μην προκαλείται κανένας πληθωρισμός και καμιά υποτίμηση, όταν η ΕΚΤ δανείζει... 500 δισ., τα δεκαπλάσια (!), στις τράπεζες; Λιώνουν στη λιτότητα δεκάδες εκατομμύρια Ελληνες, Πορτογάλους, Ιταλούς κ.ά. για να δώσουν δάνεια μερικών δεκάδων δισ. ευρώ και στις τράπεζες δίνουν τζάμπα τα τρισεκατομμύρια. Είναι φανερό ότι μας κοροϊδεύουν!

* Δημοσιεύτηκε στο ΕΘΝΟΣ
 

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

ενωτική πρωτοβουλία από την ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ



Δελτίο Τύπου
Πρόσκληση της Ενωτικής Κίνησης προς Πολιτικούς Φορείς
Η Ενωτική Κίνηση σε συνέχεια σειράς συναντήσεων και επαφών που πραγματοποίησε με τους πολιτικούς φορείς Άρμα Πολιτών, Δημοκρατική Αριστερά, Ελεύθεροι Πολίτες, Κ.Κ.Ε., Οικολόγοι Πράσινοι και ΣΥ.ΡΙΖ.Α., απέστειλε πρόσκληση σε κοινή συνάντηση με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων.  
Στην εν λόγω συνάντηση προτείνεται η συζήτηση επιμέρους θεματικών ενοτήτων, με απώτερο στόχο, η πιθανή συμφωνία σε ορισμένες από αυτές να οδηγήσει σε κοινή προεκλογική δέσμευση και στη συνέχεια σε κατάθεση νομοσχεδίων στην επόμενη Βουλή, μέσα στις δύο πρώτες εβδομάδες λειτουργίας της.
Η Ενωτική Κίνηση επισημαίνει ότι μια συνεργασία σε προγραμματική βάση, μπορεί να δώσει πολιτική έκφραση στους πολίτες που μαζικά απεγκλωβίζονται από τις συντηρητικές δυνάμεις.
Η κοινή συνάντηση των πολιτικών φορέων αναμένεται να πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012. 


Προς: 
Άρμα Πολιτών, κ. Γ. Δημαρά
Δημοκρατική Αριστερά, κ. Φ. Κουβέλη
Ελεύθεροι Πολίτες, κ. Β. Οικονόμου 
Κ.Κ.Ε., κα. Α. Παπαρήγα 
Οικολόγοι Πράσινοι, Εκτελεστική Γραμματεία  
ΣΥ.ΡΙΖ.Α., κ. Α. Τσίπρα
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
Σε συνέχεια σειράς συναντήσεων και επαφών που είχαμε μαζί σας, πολιτικούς φορείς του ευρύτερου δημοκρατικού, προοδευτικού και αριστερού χώρου, θεωρούμε χρήσιμο και επιβεβλημένο να επιδιώξουμε μία κοινή συνάντηση. Πιστεύουμε ότι οι ευρύτερες συνθήκες όχι μόνο είναι ευνοϊκές, αλλά επιτάσσουν την προώθηση συνεργασιών. 
Μια συνεργασία σε προγραμματική βάση, μπορεί να δώσει πολιτική έκφραση στους πολίτες που μαζικά απεγκλωβίζονται από τις συντηρητικές δυνάμεις. Η συνεργασία μας μπορεί να διαμορφώσει όρους ανατροπής και αλλαγής της πολιτικής γεωγραφίας, οι οποίοι θα οδηγήσουν στην υλοποίηση προοδευτικών αριστερών εναλλακτικών λύσεων και προοπτικά σε μια νέα Κυβερνητική Αριστερά.
Σας καλούμε σε κοινή συνάντηση ανταλλαγής απόψεων σχετικά με τα παραπάνω, στις 19 Ιανουαρίου 2012, ημέρα Πέμπτη, ώρα 17.00, στην αίθουσα συνεδριάσεων του κτηρίου της Βουλής επί της οδού Σέκερη 1.
Ενδεικτικά, ως άξονες συζήτησης προτείνουμε:
Ευρωπαϊκή Ένωση – Δημοκρατία στην Ευρώπη  
ΑΟΖ
Αντιμετώπιση χρέους
Παραγωγική ανασυγκρότηση χώρας
Επαναθεμελίωση κοινωνικού κράτους 
Κοινωνικά δίκαιο φορολογικό σύστημα
Ανεργία Νέων
Περιβαλλοντική πολιτική 
Δημόσιος τραπεζικός τομέας – Εξυγίανση τραπεζικού συστήματος
Αναθεώρηση Συντάγματος – Θεματικές
Εκλογικός νόμος – Απλή αναλογική
Είναι αυτονόητο ότι είμαστε ανοικτοί στην προσθήκη επιπλέον θεματικών ενοτήτων τις οποίες θα προτείνετε. Πιστεύουμε δε, ότι πιθανή σύμπτωση και συμφωνία σε ορισμένες από αυτές, μπορεί να οδηγήσει σε κοινή δέσμευσή μας προεκλογικά και στη συνέχεια σε κατάθεση νομοσχεδίων στην επόμενη Βουλή, μέσα στις δύο πρώτες εβδομάδες λειτουργίας της.
Η Συντονιστική Επιτροπή
της Ενωτικής Κίνησης