Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

Real-Democracy: Το διήμερο: Εντυπώσεις και γεγονότα


 

Το διήμερο: Εντυπώσεις και γεγονότα
Το real-democracy.gr τόσο καιρό ποτέ δεν έχει εκφέρει γνώμη. Πάντα από το πόστο της ενημέρωσης του κινήματος κανείς από όσους προσφέρουν εδώ δεν έχει εκφέρει γνώμη ή άποψη είτε με άρθρο είτε στο φόρουμ. Με το μόνο που ασχολούμαστε είναι με την καλή λειτουργία του ιστότοπου και με την αναβάθμιση των υπηρεσιών προς εσάς. Το real-democracy γεννήθηκε για το κίνημα. Ζει μέσα στο κίνημα. Και βέβαια έχει άποψη γιατί αποτελείται από απλό κόσμο σαν όλους εσάς. Πολίτες κι εμείς αυτού του κόσμου ενδιαφερόμαστε, νοιαζόμαστε, προσπαθούμε, προσφέρουμε.

Από εχθές όλα τα παιδιά του ιστότοπου ήταν έξω. Εκεί ήταν πάντα η θέση μας και πάντα εκεί θα είναι. Μαζί σας! Αφήσαμε την ενημέρωση στο Σύνταγμα λοιπόν και ανεβήκαμε και εμείς πλατεία να διαμαρτυρηθούμε να φωνάξουμε να χειροκροτήσουμε. 'Οταν φτάσαμε όλα ήταν εκπληκτικά. Ο κόσμος πολύς. Χορός κέφι τραγούδια. Πορείες με μοτοσυκλέτες έφταναν. Χαρούμενο κλίμα! Ο κόσμος χειροκροτούσε. Η ελπίδα τα όνειρα ζωντανά! Όλοι σε πηγαδάκια μιλούσαν αντάλλαζαν απόψεις, διαφωνούσαν, συμφωνούσαν αλλά πάντα σε τόνο φιλικό και με καλή διάθεση! Πολίτες όλων των ηλικιών! Ήταν εκπληκτικό! Όσα προβλήματα και αν έχουμε όλα μένουν πίσω στον δρόμο στην πλατεία στο πεζοδρόμιο! Γιατί απλά είμαστε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!

Ξαφνικά μερικοί πέταξαν μερικά μπουκάλια νερό. Πολίτες με προβλήματα καθημερινά που δεν μπορούν να αντέξουν άλλη πίεση από τράπεζες, πολιτικούς, κυβέρνηση. Άνθρωποι είναι πάνω από όλα και πόσο να αντέξουν; Πόσο να αντέξει ένας Πατέρας μία Μάνα αν δεν μπορεί να πάρει στο παιδί τους τα βασικά; Ένα τετράδιο για το σχολείο, 2-3 κουτιά γάλατα, ένα ρούχο, ένα παιχνίδι; Πόσο να αντέξει ένας εργαζόμενος που χάνει την δουλειά του; Πόσο να αντέξει ένα νέο παιδί που δεν έχει δουλειά; Όλα αυτά δημιουργούν μία πίεση λίγο δικαιολογημένη. Εμείς όλοι στην πρώτη γραμμή συνιστούσαμε ψυχραιμία. Τα καταφέραμε μαζί με άλλους πολίτες.

Αλλά οι δυνάμεις καταστολής είχαν άλλη άποψη. Έπεσαν τα πρώτα δακρυγόνα. Κόσμος έτρεχε ούρλιαζε φώναζε. Ένα τεράστιο ''γιατί;'' υψωνόταν στον αέρα. Αυτό το ερώτημα έμεινε αναπάντητο. Από το πουθενά και από πίσω μας έφευγαν πέτρες. Φωνάζαμε να τους απομονώσει ο κόσμος! Μάταια! Τα δακρυγόνα βροχή! Χωρίς έλεος! Γυναίκες, παιδιά, τα προστατεύαμε όπως μπορούσαμε και βοηθούσαμε. Ο κόσμος έτρεχε έπεφτε τους βοηθούσαν οι διπλανοί τους. Εμείς φωνάζαμε συνέχεια ''Παιδιά όλοι μπροστά.... Ελάτε εδώ είμαστε!''. Μερικοί μας άκουσαν και άρχισε πάλι ο κόσμος να μαζεύεται. Τα πράγματα κάπως ηρέμησαν. Και οι πέτρες σταμάτησαν. Αλλά ύστερα από λίγο ΑΝΑΙΤΙΑ άρχισαν πάλι τα δακρυγόνα! Αυτή την φορά όσο και να θέλαμε δεν μπορούσαμε να κάτσουμε. Ο κόσμος πάνω από τα σκαλιά έφυγε. Μείναμε μόνοι μας. Καθήσαμε όλοι και δεν μιλούσαμε. Όχι απογοητευμένοι! Απλά αναρωτιόμασταν γιατί; Όπως εσείς!

Αποφασίσαμε να φύγουμε και να επιστρέψουμε την άλλη μέρα (Σήμερα 29-06) με πιο πολύ κουράγιο και αποφασισμένοι. Αποφασισμένοι να διεκδικήσουμε αυτά που μας χρωστάνε. Όνειρα και ελπίδες. Απλοϊκά πράγματα.

Πήγαμε σήμερα λοιπόν. 11 η ώρα ήμασταν εκεί. Κόσμος πήγαινε και ερχόταν χαρούμενος πάλι. Αλλά και με καχυποψία μήπως γίνει κάτι από επεισόδια όπως το χθεσινό βράδυ. Τους ηρεμούσαμε και με τα κινητά μας ειδοποιούσαμε όλα τα γκρουπ στο facebook να κατέβει ο κόσμος κάτω! Ήταν κάτι μαγικό! Δεν έχουμε λόγια να το περιγράψουμε! Όσο κράτησε ήταν το όνειρο μας! Αυτό που ζητάμε! Όλοι μαζί! Χωρίς ταμπέλες χωρίς ονόματα. Μόνο μία λέξη υπήρχε, φίλε! Υπέροχο! Μοναδικό! Αυτά τα λίγα μαγικά λεπτά όλοι ήταν ίσοι! Όλοι κοιταζόμασταν στα μάτια με καθαρές ματιές!
Μουσικοί έδιναν ρυθμό. Συνθήματα παντού και χειροκροτήματα! Απίστευτα συναισθήματα! Όλα αυτά που αγωνιζόμαστε ήταν εκεί για λίγα λεπτά!

Πάλι όμως δακρυγόνα! Κόλαση! Το χθες δεν ήταν τίποτα! Μάτια έκαιγαν! Τα σωθικά μας έβραζαν! Πολλοί έβριζαν! Παρόλο που η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική προσπαθούσαμε για άλλη μία φορά να κρατήσουμε τον κόσμο μαζί με άλλους! Φτιάξαμε μία μεγάλη αλυσίδα! Προς το παρόν ξαναγύρισε η ελπίδα! Αλλά ένα άδειο μπουκαλάκι νερό από κάποιον ήταν αρκετό! Δακρυγόνα, χειροβομβίδες κρότου παντού. Κλάματα, οργή ανακατεμένα! Ο κόσμος έτρεχε από εδώ κι από εκεί. Ελπίδες όνειρα θόλωσαν από τον καπνό των δακρυγόνων! Ως τις 3:30 το μεσημέρι προσπαθούσαμε να δίνουμε κουράγιο ο ένας στον άλλον και τον εαυτό μας! Κι εμείς κάποια κρίσιμη στιγμή σπάσαμε και χαθήκαμε ο ένας από τον άλλον! Δακρυγόνα έπεφταν γύρω μας και πάνω μας ακόμα και μέσα στο μετρό! Απίστευτο! Όπως είπαμε στην αρχή κι εμείς απλοί άνθρωποι ήμαστε! Και όμως παίρναμε δύναμη και κουράγιο γιατί πιστεύουμε σε όλο αυτό! Δεν το παρατήσαμε! Προσπαθήσαμε, κλάψαμε, συγκινηθήκαμε, αλλά δεν το παρατήσαμε! Και ούτε τα παρατάμε!

Ερωτήματα
Τώρα πια μαζεμένοι γράφοντας αυτό το άρθρο αναρωτιόμαστε γιατί έγιναν όλα αυτά; Γιατί τόση βία από το Κράτος σε πολίτες που αγωνίζονται ειρηνικά για πάνω από 40 μέρες; Η απάντηση που μας έρχεται είναι μία. Μας φοβούνται! Φοβούνται τον κόσμο. Μόνη τους ανησυχία μην φύγουν από αυτές τις καρέκλες! Θέλουν και τους αρέσει να παίζουν τον ρόλο των Εθνοπατέρων! Εκ του ασφαλούς βέβαια! Κλειδωμένοι σε πανάκριβα γραφεία, με πανάκριβα κινητά, αυτοκίνητα, σπίτια το μόνο που κάνουν είναι να κοροϊδεύουν τον κόσμο να τον δυναστεύουν να τον βασανίζουν με απάνθρωπα μέτρα!
Και βέβαια αφού ''Μαζί τα φάγαμε''! Μα εμείς αγαπητοί Κύριοι και Κυρίες γιατί δεν φάγαμε κάτι; Γιατί ψαχνόμαστε όλοι στις τράπεζες να δούμε πόσα έχουμε και δεν βλέπουμε κάτι;;;
Και μετά από όλα αυτά εσείς νομίζετε ότι εμείς θα κάνουμε πίσω;
Ποιος σας είπε Κύριοι και Κυρίες ότι εμείς με δακρυγόνα θα φύγουμε;
Ποιος σας είπε ότι φοβόμαστε τις κουκούλες;
Ποιος σας είπε ότι υποκύπτουμε;
Ποιος σας είπε ότι υποχωρούμε;
Ποιος σας είπε ότι τα παρατάμε;
Ποιος σας είπε ότι τα όνειρα μας έσβησαν;
Ε Μ Ε Ι Σ σίγουρα δεν σας το είπαμε και δεν θα το πούμε Π Ο Τ Ε!
Και τώρα τι;
Αυτή η ερώτηση είναι πολύ εύκολη... έχει απάντηση χωρίς πολλή σκέψη! Σ Υ Ν Ε Χ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε έξω! Έχουμε να πάρουμε κάτι χρωστούμενα. Δικαιοσύνη, Ισονομία, Ισότητα, Δημοκρατία! Από αύριο κιόλας θα ήμαστε πάλι έξω! Θα συνεχίσουμε από εκεί που νομίζουν ότι μας σταμάτησαν! Όλοι εμείς Κύριοι και Κυρίες στην Βουλή έχουμε κάτι βασικό. Έχουμε καρδιά, κατανόηση, συμπόνοια, για τον διπλανό μας! Συμπάσχουμε μαζί! Νοιαζόμαστε, δίνουμε μία Π Ρ Α Γ Μ Α Τ Ι Κ Η αγκαλιά στον διπλανό μας. Ανταλλάσουμε και πάλι καλημέρα! Πάλι μιλάμε αληθινά ο ένας στον άλλον! Αυτό είχε λείψει σε όλους μας! Και νομίζουμε ότι η πρώτη μας μεγάλη νίκη είναι ότι επέστρεψε η ανθρωπιά!

Επόμενα βήματα;
Απλό θα αποφασίσει ο κόσμος! Μόνο ο κόσμος υπάρχει πλέον και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ έχουμε ένα ταξίδι να κάνουμε. Ακόμα ήμαστε στην αρχή! Αλλά στο τέλος θα δείτε κάτι μαγικό. Ένα χαμόγελο ενός παιδιού που ξέρει ότι θα έχει ένα μέλλον και θα σας πιάσει το χέρι και θα σας πει ''Ευχαριστώ''! Εμείς αυτό το χεράκι και το ευχαριστώ δεν θέλουμε να το χάσουμε! Ε Σ Ε Ι Σ;

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

Δελτίο τύπου από τη Λαϊκή Συνέλευση Συντάγματος



 

Είναι καταδικασμένοι στη ματαίωση και εμείς στη νίκη!


Χιλιάδες διαδηλωτές ανταποκρίθηκαν και συμμετείχαν στο κάλεσμα των σωματείων και του κινήματος των πλατειών για 48ωρη γενική απεργία, για την ακύρωση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, στο δρόμο.
Με την ορμή που διακρίνει όσους έχουν το δίκιο με το μέρος τους και με μόνη αμυντική ασπίδα το σώμα και την αποφασιστικότητα του «ως εδώ!», συγκεντρωθήκαμε μπροστά από το προπύργιο του αίσχους (Κοινοβούλιο), στην πλατεία Συντάγματος. Οι φωνές μας ενώθηκαν με τις φωνές των αγανακτισμένων και αποφασισμένων από την Καλαμάτα και απ’ όλη την Πελοπόννησο, την Κέρκυρα και τα Χανιά. Ενώνονται με τη Θεσσαλονίκη και όλη τη Β. Ελλάδα, με όλους όσους δεν επιθυμούν την αφάνεια της ζωής τους υποκύπτοντας στα ψευδή διλλήματα της κυβέρνησης, της Τρόικας και των τραπεζιτών.
Η στάση της αστυνομίας, του κατασταλτικού βραχίονα των πολιτικών του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμού - αν και καθόλα αναμενόμενη - καθόλα εξοργιστική: καταιγιστική ρίψη δακρυγόνων (ακόμη και στο σταθμό Πρώτων Βοηθειών της πλατείας), τραυματισμοί διαδηλωτών (πάνω από 270), περικύκλωση με απειλή εκκένωσης της πλατείας, γυμναστικές επιδείξεις χημικής και στρατιωτικής πυγμής. Μάταια όμως…
Ο κόσμος, όλοι εμείς, παρακάμπτοντας και υπερβαίνοντας το κατασταλτικό νέφος και την πολιτική περιβαλλοντική καταστροφή έχουμε πάρει την κατάσταση στα χέρια μας! Καιρός ήταν!  Με ποδόσφαιρο, χορό, μουσική, και αλυσίδες αλληλεγγύης στο κέντρο της πλατείας ανακαταλάβαμε το χώρο υποχρεώνοντας τις δυνάμεις καταστολής να υποχωρήσουν! Παρά τον οχετό των χημικών, το πλήθος των διαδηλωτών επιμένει: Δεν θα φύγουμε αν δεν φύγουν αυτοί!
Και για να μην ξεχνιόμαστε : Όσοι μας πνίγουν με τα δακρυγόνα, θα πνιγούν από την αγανάκτηση μας! Συνεχίζουμε το 48ωρο στο δρόμο.

    Όλοι και όλες στη συναυλία στις 6.00 και αύριο στα μπλόκα από τις 8 το πρωί!
    Τα Μνημόνια πέφτουν!
    Ή αυτοί ή εμείς!

…Κι επειδή το δίκιο το χουμε εμείς, στο δίλημμα η απάντηση είναι μια, η εξής: Εμείς! Μέχρι τη νίκη!

video από τις σημερινές ειρηνικές πορείες των εργαζομένων.


Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

Όλη η Ελλάδα στο Σύνταγμα για να μην περάσει το Μεσοπρόθεσμο



48 ώρες στο δρόμο
Όλη η Ελλάδα στο Σύνταγμα για να μην περάσει το Μεσοπρόθεσμο
Εδώ κι ένα μήνα, έχουμε κατακλύσει τις πλατείες όλης της χώρας διεκδικώντας να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Στο τέλος Ιουνίου, ο αγώνας μας φτάνει σε σημείο καμπής. Η κυβέρνηση της μηδενικής κοινωνικής νομιμοποίησης επιχειρεί την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου. Αυτό το σχέδιο δεν πρέπει να περάσει. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τη λεηλασία του κοινωνικού πλούτου, δεν πρόκειται να ανεχτούμε την εξαθλίωση των πολλών για να την εξασφάλιση των κερδών των λίγων. Οι επικοινωνιακοί ελιγμοί, οι κάλπικοι ανασχηματισμοί και οι εκβιασμοί κυβέρνησης, ΔΝΤ, ΕΕ,  δεν μάς ξεγελάνε. Τώρα πια ξέρουμε ότι το δίλημμα δεν είναι Μνημόνια ή χρεοκοπία γιατί τα Μνημόνια οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία της κοινωνίας.    
Το διήμερο τη συζήτησης και ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου στη Βουλή τα συνδικάτα έχουν καλέσει 48ωρη  Γενική Απεργία. Αυτό το διήμερο δεν πρέπει κανείς να δουλέψει, να καταναλώσει, να στηρίξει το παραμικρό σπάσιμο της απεργίας. Από το πρωί της πρώτης μέρας της απεργίας μαζευόμαστε στο Σύνταγμα μαζί με τις λαϊκές συνελεύσεις απ' όλη τη χώρα και όλες τις γειτονιές της Αθήνας.
Την ημέρα ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου  περικυκλώνουμε τη Βουλή-στέλνουμε το μήνυμα ότι ο λαός το απορρίπτει!
Εδώ κι ένα μήνα αποδεικνύουμε  ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι, ότι έχουμε τη δύναμη να χαράξουμε νέα πορεία για την κοινωνία. Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε το επόμενο μεγάλο βήμα. Τώρα είναι η δικιά μας ώρα, τώρα μιλάμε εμείς!
Ή εμείς ή αυτοί - Άμεση δημοκρατία τώρα!

Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-22 Ιουνίου 2011

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

"Πέμπτη φάλαγγα"....



Δυο πράγματα απο την χθεσινή ημέρα θέλω να σχολιάσω, που δεν είναι βέβαια διαφορετικά, ένα είναι, και παρουσιάζεται κατά περίπτωση με διαφορετικό πρόσωπο. Τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και τους συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ στα ΕΛΠΕ.

Κοινό τους γνώρισμα η στενή πρόσδεση στο άρμα της "εξουσίας ΠΑΣΟΚ", και η τυφλή υποταγή στα κελεύσματα της πολιτικής που αυτό ασκεί στη χώρα, αλλά και σε κάθε "χώρο" όπως τα ΕΛΠΕ.

Οι πρώτοι υπακούοντας σε μια λογική δισυπόστατη, ταξική αντιλαϊκή υποταγμένη στα μεγάλα ξένα και ντόπια οικονομικά συμφέροντα, σε σύγκρουση ακόμα και με την συνείδηση τους, υποτασσόμενοι στα εκβιαστικά διλήμματα της ηγεσίας τους ψήφισαν και έδωσαν "εμπιστοσύνη"σε μια κυβέρνηση που έχει υπογράψει την παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας και κομμάτι - κομμάτι ξεπουλάει τη χώρα

Οι δεύτεροι υπακούοντας στα στενά προσωπικά τους συμφέροντα, κόντρα στο σύνολο των συναδέλφων τους που αντιστέκονται αγωνιστικά στην επίθεση της διοίκησης για περικοπές μισθών και δικαιωμάτων, παίζοντας ένα γνωστό τους άλλωστε ρόλο, αυτόν της "πέμπτης φάλαγγας", τορπιλίζουν κάθε έννοια ενότητας και αγωνιστικότητας των εργαζομένων κάνοντας έτσι πιο εύκολο το έργο της διοίκησης να περάσει τα σχέδια της.

Δυο περιπτώσεις που δείχνουν το ίδιο αποκρουστικό πρόσωπο της εξουσίας, την ευκολία να διαφθείρει συνειδήσεις, να υποτάσσει συμφέροντα, να δημιουργεί αντιθέσεις και ρήξεις με το παρελθόν όταν οι άνθρωποι δεν έχουν αντιστάσεις στις άνομες και ανήθικες προσωπικές απολαβές, όταν βάζουν πάνω από το συλλογικό συμφέρον το ατομικό.

Πέμπτη φάλαγγα ονομάζεται η εντός μιας πολιορκούμενης πόλης ή εμπόλεμης χώρας εκδηλωθείσα προπαγάνδα επ΄ ωφελεία του εχθρού. Το είδος αυτό της προπαγάνδας μπορεί να είναι είτε εγχώριο (εσωτερική), είτε εξωτερική (εκ του εχθρού) και εκδηλώνεται με διασπορά ψευδών ειδήσεων (ραδιοφωνικές ανακοινώσεις ή έντυπες - φέιγ-βολάν) μέχρι και δολιοφθορές. (Από τη Βικιπαίδεια)

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

30 ημέρες το Κίνημα Πολιτών στις πλατείες!!


Τριάντα ημέρες παρουσίας των πολιτών στις πλατείες και ήδη είναι το σημείο αναφοράς όλων των ανθρώπων οχι μόνο αυτής της χώρας αλλα και διεθνώς. Κυρίως αυτών που ασχολούνται "επαγγελματικά" με την πολιτική, οι οποίοι κάνουν αναφορά σε αυτό, σε κάθε ομιλία τους θέλοντας να καλοπιάσουν, να υποτάξουν να υποτιμήσουν η να υπερτονίσουν στις ομιλίες τους αυτό το κίνημα.

Και ναι επάξια ειναι ένα κίνημα αυτό το πρωτόγνωρο και ελπιδοφόρο ξεσήκωμα των πολιτών από τον καναπέ στη πλατεία, σφίγγωντας το χέρι σε "αγανακτισμένη" γροθιά φωνάζοντας με οργή τα θέλω του.

Όμως εντυπωσιακά νεα ποιοτικά χαρακτηριστικά αναδεικνύονται οχι μόνο απο την επιμονή την οποία δείχνουν για τριάντα ημέρες τώρα και την δήλωση τους ότι θα παραμείνουν στις πλατείες για όσο χρειαστεί, αλλά και για την εφαρμογή στη πράξη δημοκρατικών κανόνων λειτουργίας, διαλόγου, συνεννόησης, συντροφικότητας που δοκιμάζονται καθημερινά στο στίβο των λαϊκών συνελεύσεων με την συμμετοχή χιλιάδων, διαφορετικών ιδεολογικά και πολιτικά πολιτών.

Επίσης είναι εντυπωσιακό πως το παζλ της ενότητας τους στη κοινή δράση, τα ψηφίσματα και οι αποφάσεις τους, κομμάτι κομμάτι, με δυσκολία πολλές φορές αλλά και με αξιοθαύμαστη υπομονή και επιμονή (για τα ελληνικά δεδομένα), αναδεικνύουν και προβάλλουν στην κοινωνία το άλλο πρόσωπο του Έλληνα, το "καλό", το υποδειγματικό, το ελπιδοφόρο, αυτό που μαζεύει την θετική ενέργεια των ανθρώπων κάνοντας την μηχανή παραγωγής πολιτικής δράσης και διέξοδο.




Είναι επίσης άξιο λόγου οτι παρά τις προσπάθειες που γίνονται απο διάφορες πλευρές να "καπελώσουν" αποφάσεις και ψηφίσματα προβάλλοντας απόψεις που χαρακτηρίζουν μονόπλευρα κοινωνικές ομάδες η κομματικές θέσεις, με πόση σοβαρότητα και εμπειρία απομονώνονται αυτές οι φωνές η παίρνουν απο τις απόψεις αυτές, μόνο αυτό που κρίνουν πως αφορά το σύνολο.

Στο καζάνι των ιδεών, των προτάσεων, των πολιτικών. των απόψεων, των σκοπιμοτήτων, μπορεί ο καθένας να ρίξει το δικό του υλικό. Μπορεί να είναι μια προσωπική άποψη, ένα αγνό και απονήρευτο ερώτημα, μια μελετημένη και τεκμηριωμένη θεωρητικά άποψη εως μια αυθόρμητη και επαναστατική προτροπή! Όλα είναι υπο συζήτηση και στην κρίση των πολιτών που αποφασίζουν άμεσα για αυτά. Όμως σε ένα καζάνι που βράζει ιδέες σημασία μεγάλη έχει και το αποτέλεσμα....τι σουπα βγάζει η θα βγάλει!

Θέλω να πιστεύω πως ήδη μετα από 30 ημέρες το κίνημα των πολιτών στις πλατείες όλης της χώρας έχει απλώσει τις ρίζες του, έχει δοκιμαστεί η αντοχή του και η συνοχή του ακόμα και στη προσπάθεια διάλυση του με την βια από τις δυνάμεις καταστολής, ειναι μαζικό, μαχητικό και όσο περνάει ο καιρός πιο αποφασισμένο να πετύχει τους πολύ βασικούς και κυρίαρχους στόχους του.

ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ: ΑΚΟΜΗ ΔΕΞΙΟΤΕΡΑ, ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΑ!






anasximatismos_papandreou












ΠΛΗΡΗΣ Η ΤΑΥΤΙΣΗ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ!
ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ!
Έγιναν τόσα πολλά μέσα σε τόσο λίγες ώρες που ξεφεύγει των δυνατοτήτων μας να τα αναλύσουμε στο σύνολο και τις προεκτάσεις τους. Και πολύ περισσότερο να βγάλουμεπλήρη και σε βάθος συμπεράσματα!
Το βέβαιο είναι ότι οι μάσκες έπεσαν και γι’ αυτούς τους ολίγους που θεωρούσαν ότι ακόμα υπάρχουν.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ ΔΥΟ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΝΕΡΟΥ!
ΠΑΣΟΚ και ΝΔ απεδείχθει ότι από άποψη πολιτικών επιλογών μοιάζουν, τουλάχιστον σε βασικόστελεχικό επίπεδο, ως σταγόνες νερού. Και φυσικά δίπλα τους ακολουθεί το ΛΑΟΣ και όχι μόνο! Όλοι κατάλαβαν ότι αν τώρα δεν έχουμε συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, με πρωθυπουργό ένα τρίτο πρόσωπο, το μόνο που δεν φταίει είναι το Μνημόνιο, η επαναδιαπραγμάτευση του και άλλες τέτοιες «φαιδρότητες»!
Διότι άλλα ματαίωσαν τη συγκυβέρνηση, τα οποία δεν έχουν την παραμικρή πολιτική ουσία για την πορεία του τόπου!
Είναι εντυπωσιακό ότι εκείνες τις λίγες ώρες που η χώρα ζούσε στον αστερισμό της δικομματικής συγκυβέρνησης έσπευδαν να εξυμνούν τη δικομματική επιτυχία(!) όλα, σχεδόν, τα κυρίαρχα ΜΜΕ και τα βασικά στελέχη και των δύο κομμάτων που παρήλαυναν σ’ αυτά! Ούτε γάτα, ούτε ζημιά! Όπως πίνουν ένα ποτηράκι νερό!
Απεδείχθη, όμως, και κάτι άλλο προς κάθε «αφελή»!
ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, τουλάχιστον ως προς το βασικό στελεχικό τους δυναμικό, υπάρχουν κυρίως ωςπροσωπικά αρχηγικά φέουδα και ως «συντεχνίες» για τις οποίες προέχουν οι προσωπικέςεπιδιώξεις, η νομή και διανομή της εξουσίας και κυρίως των λαφύρων και των προνομίων της!
Άλλωστε, αυτό απεδείχθη από την ευκολία που η συγκυβέρνηση ξέπεσε σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου και σε «ψήφο εμπιστοσύνης»!
ΑΠΟ ΤΗ «ΔΙΑΦΩΝΙΑ» ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ!
Όλοι όσοι, μέχρι χθες, έλεγαν ότι «διαφωνούσαν» στο ΠΑΣΟΚ για διάφορους λόγους, απέδειξαν ότι η διαφωνία τους ήταν σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με την προτεραιότητα να περάσουν από τηνομοθετική στην εκτελεστική εξουσία ή και να αναβαθμιστούν εντός της τελευταίας!
Πολλοί μιλάνε για ανασχηματισμό συγκυβέρνησης Γ. Παπανδρέου – Ευ. Βενιζέλου και για κυβέρνηση συμμετοχής όλων των «φυλών» του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να διασφαλιστεί η «ψήφος εμπιστοσύνης» και να δοθεί «ανάσα»!
Μπορεί αυτά να έχουν κάποια, μικρότερη ή μεγαλύτερη, βάση στον αμείλικτο εσωτερικό πόλεμο του κυβερνώντος κόμματος.
Σήμερα, όμως, ιδιαίτερα σήμερα, έχουν ελάχιστη αξία για τους πολίτες, αν δεν προκαλούν και σφοδρότερη απέχθεια!
Ο ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΤΕΡΗΣ ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗΣ!
Η ανασχηματισμένη κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου είναι πρώτα απ’ όλα κυβέρνηση της τρόικας. Είναι κυβέρνηση των πιστωτών. Είναι κυβέρνηση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος καταστροφής και λεηλασίας της χώρας! Είναι κυβέρνηση εκποίησης και ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και του δημόσιου πλούτου!
Ο ανασχηματισμός που πραγματοποίησε ο Γ. Παπανδρέου είναι πρώτα απ’ όλα μια πολιτική κίνηση μετατόπισης της κυβερνητικής πολιτικής ακόμα δεξιότερα, ακόμα πιο συντηρητικά, ακόμα πιοαντιδραστικά και πιο νεοφιλελεύθερα!
Αν ο Γ. Παπανδρέου δεν προχώρησε στη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ που απέβλεπε στη συσπείρωση, μέσα στην κρίση, όλου του αστικού μπλοκ, θα επιχειρήσει να πράξει, κατά το δυνατόν, το ίδιο μέσω του «ανασχηματισμού».
Η νέα ανασχηματισμένη κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου φιλοδοξεί να είναι πεδίο συγκυβέρνησης όλων των δυνάμεων της μεγάλης αστικής τάξης, έστω χωρίς τη ΝΔ! Μια κυβέρνηση της πιο ακραίας αντίδρασης και της πλέον παραδομένης πολιτικής στο μεγάλο κεφάλαιο και τον μεγάλο πλούτο!
Γι’ αυτό η ανασχηματισμένη κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου θα είναι η πιο εχθρική κυβέρνηση τηςμεταπολίτευσης προς την Αριστερά. Η πιο αντιαριστερή και ίσως αντικομμουνιστική και ακραίααυταρχική κυβέρνηση από το ’74 έως σήμερα!
ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ!
Και η Αριστερά; Τι πρόκειται να πράξουν οι δυνάμεις της Αριστεράς σε μια ώρα που ο τόπος καταστρέφεται και οι πολίτες, πρώτα απ’ όλα ο κόσμος της εργασίας, πλημμυρίζει τις πλατείες;
Η κυβέρνηση και οι δυνάμεις του μεγάλου αστικού μπλοκ, εγχώριες αλλά και ξένες, απέναντι στην κρίση και στο φόβο της λαϊκής κινητοποίησης, έχουν κάνει τη δική τους επιλογή.
Η επιλογή τους μπροστά στα κύματα της λαϊκής αγανάκτησης, τις ταξικές κινητοποιήσεις και τοκίνημα των πλατειών, παρά τον φόβο τους, δεν είναι η αναδίπλωση, ο συμβιβασμός και η υποχώρηση από τα σκληρά προγράμματα λεηλασίας και κατεδάφισης.
Η επιλογή τους, αντίθετα, είναι η εμμονή στη λεηλασία και η προσπάθεια για πολιτική και κοινωνικήσυσπείρωση του μεγαλοαστικού μπλοκ και τω πολιτικών δυνάμεων που το εκφράζουν σε ακόμα πιονεοφιλελεύθερες και αυταρχικότερες κατευθύνσειςσυνοδευμένες από τακτικούς ελιγμούς και κινήσεις ευτελούς δημαγωγίας προς παραπλάνηση και αποπροσανατολισμό!
Οι δυνάμεις, λοιπόν, της Αριστεράς τι κάνουν; Πως απαντούν; Μια από τα ίδια; Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα;
Ή η απάντηση για τις δυνάμεις της Αριστεράς είναι να διεκδικήσουν απλώς εκλογέςΕκλογές γιατί; Για να κατέβουν οι δυνάμεις της Αριστεράς σε έναν άγριο ανταγωνισμό μεταξύ τους για το ποια δύναμη θα αποκτήσει πλεονέκτημα; Για να αυξήσουν, λιγότερο ή περισσότερο, τα ποσοστά τους; Αυτό είναι το ζητούμενο;
Το ζητούμενο σήμερα είναι η Αριστερά στο σύνολο της να μπορέσει όχι απλώς να αυξήσει τα ιστορικά της ποσοστά, πράγμα εφήμερο και αμφίβολα διατηρήσιμο, αλλά να απαντήσει στην κρίση, να δώσει διέξοδο και να ανοίξει νέους ελπιδοφόρους προοδευτικούς ορίζοντες.
Σήμερα, ευρύτατα στρώματα του ελληνικού λαού, δίπλα στην  απαξίωση του κυρίαρχου πολιτικού σκηνικού, τείνουν να απαξιώσουν και την Αριστερά. Μαζί με τα ξερά, πάνε να καούν και τα χλωρά! Τοκίνημα των πλατειών αναπτύχθηκε ερήμην της Αριστεράς. 
Η ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΓΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟ!
Αυτήν την ώρα η Αριστερά όχι μόνο μπορεί να επιδράσει θετικά στις κινητοποιήσεις των «αγανακτισμένων» αλλά και να αμφισβητήσει τη σημερινή καταστροφική πορεία της χώρας.
ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙ!
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ!
ΘΕΛΕΙ, ΟΜΩΣ; ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΘΕΤΙΚΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ;
Αν θέλουν υπάρχει ένας και μόνο τρόπος.
Να συμβάλλουν με ειλικρίνειατόλμη και ιστορική ευθύνη στην κοινή δράση, τη συμπόρευση, τησυνεργασία και τη συμπαράταξη, όλων, πέρα από διαφορές, των αριστερών δυνάμεων και στο συνολικό επαναπροσανατολισμό τους!
Το προγραμματικό έδαφος για τέτοιου είδους συγκλίσεις υπάρχει.
Ενδεικτικά μια ελάχιστη προγραμματική βάση προς συζήτηση μπορεί να είναι:
- Να μην περάσει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα κατεδάφισης και λεηλασίας
- Να φύγουν η τρόικα και τα μνημόνια από τη χώρα
- Να φύγει η κυβέρνηση Παπανδρέου και να συντριβεί το πολιτικό κατεστημένο
- Να διαμορφωθούν άμεσα προϋποθέσεις για μια προοδευτική κυβέρνηση με πυρήνα τις δυνάμεις της συμπαραταγμένης Αριστεράς η οποία:
* Θα διαγράψει το χρέος ή τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος του
* Θα ακυρώσει τις ιδιωτικοποιήσεις και θα ανασυγκροτήσει το δημόσιο με τον έλεγχο των πιο κρίσιμων στρατηγικών τομέων
* Θα εθνικοποιήσει-κοινωνικοποιήσει τις τράπεζες
* Θα συγκρουστεί με την ΟΝΕ και την ΕΕ
* Θα προχωρήσει σε μια μεγάλη δίκαιη αναδιανομή του πλούτου
* Θα εφαρμόσει ένα ελάχιστο προοδευτικό πρόγραμμα αναπτυξιακής, παραγωγικής, κοινωνικής και οικολογικής ανάσας
Βεβαίως, το πρώτο πράγμα που θα πράξει μια συμπαραταγμένη Αριστερά είναι να βοηθήσει με όλες της τις δυνάμεις για ένα μεγάλο ενωτικό ταξικό λαϊκό κίνημα ανατροπής και προοδευτικής προοπτικής με σοσιαλιστικό ορίζοντα.
Το αίτημα να συμπορευθεί και να αναπροσανατολιστεί εδώ και τώρα όλη η Αριστερά είναι αίτημα ιστορικών διαστάσεων!
Οι ηγεσίες των αριστερών δυνάμεων που δεν θα το αντιληφθούν, όχι μόνο θα φέρουν εγκληματικές πολιτικές ευθύνες αλλά και θα καταδικαστούν αμείλικτα από τις εξελίξεις και την ιστορία.
Ο απλός κόσμος της Αριστεράς, πέρα από παρατάξεις, οργανωμένος και ανένταχτος, πρέπει να πει ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Να πάρει τη συμπαράταξη της Αριστεράς στα χέρια του!
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΚΡΑ

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

Ψήφισμα Λαικής Συνέλευσης Πλατείας Συντάγματος 16/06



Εδώ και ένα χρόνο η χώρα μας  βρίσκεται στο Μνημόνιο. Μας είπαν ότι το Μνημόνιο είναι μονόδρομος για να μειωθεί το χρέος. Μας είπαν ότι οι περικοπές, η λιτότητα και οι νέοι φόροι είναι αναγκαίες θυσίες για να ανακάμψει η χώρα από την κρίση. Μας είπαν ψέματα!
Νέα μέτρα παίρνονται κάθε μέρα, μισθοί κόβονται, οι φόροι αυξάνονται. Και το χρέος ολοένα αυξάνει, η ανεργία εκτοξεύεται, η νεολαία παίρνει το δρόμο της ξενιτιάς. Τα νέα δάνεια πάνε για την εξυπηρέτηση των τόκων στους πιστωτές μας και τα ελλείμματα της Ελλάδας και άλλων χωρών του ευρωπαϊκού Νότου γίνονται τα πλεονάσματα της Γερμανίας και άλλων πλούσιων χωρών του Βορά. Κι όλα αυτά γιατί για τη διόγκωση του χρέους δεν φταίνε οι μισθοί και οι συντάξεις, όπως λένε. Φταίνε οι μεγάλες φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις για το κεφάλαιο, φταίει το φαγοπότι σε εξοπλισμούς και φάρμακα. Δεν πάει άλλο! Ο λαός θα πάρει την κατάσταση στα χέρια του για να σπάσει ο φαύλος κύκλος!
Είμαστε ήδη χρεοκοπημένοι και δεν μας το λένε, έως ότου περάσουν και άλλα εξοντωτικά μέτρα και περικοπές, ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα που κατέχουν και ξεπουλήσουν όσο – όσο δημόσια γη και περιουσία.
Κόντρα στους δικούς τους «μονόδρομους» εμείς λέμε :
Να πάρουν πίσω όλα τα μνημόνια, να ξανακερδίσουμε τη ζωή μας!
Να μην τολμήσουν να ψηφίσουν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.
Να φύγουν! Δεν θέλουμε την κυβέρνηση του ΔΝΤ και την Τρόικα.
Καμία ιδιωτικοποίηση, κανένα ξεπούλημα δημόσιας γης και περιουσίας.
Δεν χρωστάμε, δεν πουλάμε, δεν πληρώνουμε! Άρνηση – διαγραφή του χρέους, αυτό το χρέος δεν είναι δικό μας! Να ληφθεί πρόνοια για το μικρό μέρος του χρέους που αφορά ασφαλιστικούς οργανισμούς εργαζομένων.
Εθνικοποίηση των τραπεζών. Το κράτος με τα προγράμματα στήριξης τις έχει πληρώσει ήδη παραπάνω από τη χρηματιστηριακή αξία τους για να συνεχίσουν να κερδοσκοπούν.
Να ανοίξουν τα βιβλία του χρέους από το λαό για να μάθουμε που πήγαν τα λεφτά.
Ριζική αναδιανομή εισοδήματος και αλλαγές στη φορολογία προς όφελος των εργαζομένων, να πληρώσουν αυτοί που τα έχουν, οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες, το κεφάλαιο και η Εκκλησία.
Θέλουμε λαϊκό δημοκρατικό έλεγχο στην οικονομία και στην παραγωγή.
Ξέρουμε ότι ο δρόμος που διαλέγουμε είναι δύσκολος και θα αντιμετωπίσουμε πολλές απειλές και εκβιασμούς. Θα μας πουν για χρεοκοπία, απομόνωση της χώρας ακόμα και για κίνδυνο εκτροπής. Ξέρουμε ότι θα περάσουμε δύσκολα, όμως αυτός ο δρόμος που μας οδηγούν με τα συνεχή μνημόνια θα είναι χειρότερος. Ο λαός μας έχει πει πολλά μεγάλα ΟΧΙ, ας πούμε κι άλλο ένα!
Με λαϊκή αυτοοργάνωση και άμεση δημοκρατία παντού, στις πλατείες, στους χώρους δουλειάς και σπουδών, με πίστη στις δυνάμεις μας και στις δυνατότητές μας θα κερδίσουμε το μέλλον μας!
Κι αν δεν μπορείς να κάμεις τη ζωή σου όπως την θέλεις,
Τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
Όσο μπορείς : μην την εξευτελίζεις.
                                                                                                                  Κ. Π. Καβάφης.

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

15 Ιούνη. Η αρχή του τέλους!!



Το "πάντρεμα" των απεργών εργαζομένων με το κίνημα των πολιτών στις πλατείες και η ενιαία συγκέντρωση και περικύκλωση της Βουλής από ένα τεράστιο πλήθος, αλλά το πιο σημαντικό το ότι δεν κατάφεραν οι δυνάμεις καταστολής με τη βοήθεια των μπαχαλάκηδων να διαλύσουν τη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, ήταν τα νεα ποιοτικά στοιχεία της χθεσινής γενικης απεργίας.

Απο νωρίς πλήθος κόσμου άρχισε να μαζεύεται στα προκαθορισμένα σημεία συναντήσεων ενω ο κύριος όγκος ήταν στο Σύνταγμα.Το ΠΑΜΕ έκανε την συγκέντρωση του στην Ομόνοια και με πορεία απο Σταδίου έφθασαν στο Σύνταγμα, ενώ πριν διαλυθούν, έκαναν και κάποια συμβολική έστω, παρουσία στο Σύνταγμα στην Οθωνος και σε ένα κομμάτι της Αμαλίας φωνάζοντας τα συνθήματα του αλλά και κάποια κοινα συνθήματα με τους άλλους συγκεντρωμένους στην πλατεία. 
Ακολούθησε η πορεία της ΓΣΕΕ -ΑΔΕΔΥ προς το Σύνταγμα και η κατάληξή της στο κάτω μερος της πλατείας μπροστά στο υπουργείο Οικονομικών. Ομάδες περιφρούρησης και ψυχραιμίας έδωσαν πολλές φορές "μάχες" για να αποτρέψουν  προσπάθειες  παρεκτροπών στον ειρηνικό χαρακτήρα της συγκέντρωσης και απέτρεψαν πολλές απο αυτές που πήγαζαν κυρίως απο αυθόρμητες εκρήξεις οργής.
Τα καλά "οργανωμένα" όμως τμήματα των "μπαχαλάκηδων" κατάφεραν να δώσουν τις ευκαιρίες στις δυνάμεις καταστολής να κάνουν εκτεταμενη χρήση χημικών αναίτια πολλές φορές, με στόχο να διαλύσουν τους συγκεντρωμένους.
Για πρώτη φορά όμως δεν κατάφεραν να διαλύσουν τους πολίτες στη πλατεία Συντάγματος, που κατάφεραν να αντέξουν στην αποπνιχτική από τα χημικά ατμόσφαιρα, και να ξαναγίνουν αργα το απόγευμα παλι μια τεράστια συγκεντρωμένη λαοθάλασσα οργης, και αποφασιστικότητας.

Μια μεγάλη και συμβολική ημερα αγώνα κατα της κυβέρνησης του μνημονίου και της χρεοκοπίας που ο αντίκτυπος της ασφαλώς συνέβαλε και σηματοδότησε πολιτικές εξελίξεις.


Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ


ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ! ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ, ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΑ, ΑΡΙΣΤΕΡΑ!














Η ΛΑΟΘΑΛΑΣΣΑ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΣΕΙ ΕΙΡΗΝΙΚΕΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ, ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ!
Την Τετάρτη 15/06 όλο το κέντρο της Αθήνας, το κέντρο της Θεσσαλονίκης και τακέντρα των πόλεων της περιφέρειας,πρέπει και θα πλημμυρίσουν από εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, που θα διατρανώσουν την αμετάθετη θέλησή τους να μην περάσει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα-έκτρωμα και να ανοίξουν νέοι προοδευτικοί δρόμοι για τη χώρα, χωρίς τρόικα και μνημόνια!
Αυτή την ώρα, δύο μεγάλες προκλήσεις είναι στην ημερήσια διάταξη:
ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ: Να διαφυλαχθεί ο απόλυτα ειρηνικός χαρακτήρας των διαδηλώσεων της λαοθάλασσας.
Το καθήκον είναι καίριο και ζωτικό.
Η κυβέρνηση και τρόικα δεν μπορούν να αντέξουν την ειρηνική, ενωτική και μαζική αγωνιστική παρουσία των εργαζομένων και του ελληνικού λαού.
Κυβέρνηση-τρόικα και κάθε λογής αντιδραστικά εγχώρια και ξένα κέντρα δεν μπορούν να υποβαθμίσουν τον παλλαϊκό χαρακτήρα των συγκεντρώσεων της Τετάρτης.
Μπορούν, όμως, να δυναμιτίσουν, με διάφορες, ίσως, προβοκάτσιες, τον ειρηνικό χαρακτήρα των μεγάλων συγκεντρώσεων.
Οι εργαζόμενοι και η κοσμοπλημμύρα των διαδηλωτών της Τετάρτης δεν πρέπει να «τσιμπήσει» σε «προβοκατόρικες» ενέργειες. Πρέπει αποφασιστικά και με σύνεση να τις αποκρούσει! Να τις ακυρώσει!
Να διαφυλάξει τον ειρηνικό χαρακτήρα των μεγάλων αγωνιστικών κινητοποιήσεων.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ: Η λαοθάλασσα της Τετάρτης (15/06) δεν πρέπει να διαφυλάξει μόνο και με κάθε τρόπο τον ειρηνικό προσανατολισμό των κινητοποιήσεων αλλά μαζί με αυτόν, οφείλει να αναδείξει και τη δημοκρατική και προοδευτική κατεύθυνσή τους. 
Η απάντηση στην καταρρέουσα κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου δεν είναι ο Α. Σαμαράς ούτεκάποια οικουμενική κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ!
Η απάντηση στη σημερινή εφιαλτική κατάσταση είναι μόνο η Αριστερά!
Μια προοδευτική κυβέρνηση με πυρήνα τις δυνάμεις της Αριστεράς, που θα διαγράψει το χρέος ή το μεγαλύτερο μέρος του, θα εθνικοποιήσει τις Τράπεζες, θα αναδιανείμει δίκαια τον πλούτο καιθα προχωρήσει σε ένα προοδευτικό αναπτυξιακό, παραγωγικό πρόγραμμα ανασυγκρότησης,διεξόδου, ελπίδας και προοπτικής για τη χώρα.
Η κοσμοπλημμύρα της Τετάρτης πρέπει να είναι μια δημοκρατική προοδευτική λαοθάλασσα για να σταματήσει ο δικομματικός φαύλος κύκλος με τις συμπληρωματικές του αποφύσεις και να τεθεί η χώρα σε τροχιά δημοκρατικής προοδευτικής αναγέννησης!
Σήμερα η κυβέρνηση καταρρέει!
Το λόγο παίρνει ο ελληνικός λαός.
Οι πολίτες καταθέτουν τη δική τους αγωνιστική θέληση!
Ο λόγος αυτός πρέπει να είναι ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ και η αποφασιστική θέληση ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

Ας "μάθουμε" ...για τι μιλάμε!!

Επειδή πολλές φορές ο φόβος πηγάζει από την άγνοια και το "άγνωστο",  θα ήθελα να βοηθήσω όσο μπορώ στην ενημέρωση των συμπολιτών μου αντιγράφοντας δημοσιευμένες θέσεις και απόψεις γύρω από οικονομικά θέματα τα οποία ασφαλώς ένας απλός πολίτης δεν μπορεί να ξέρει.
-------------------------------------------------------------------

ΜΝΗΜΟΝΙΟ – ΣΥΜΒΑΣΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Θεμέλιο του πολιτεύματός μας είναι η λαϊκή κυριαρχία. (Άρθ. 1 παρ. 2 Συντάγματος) Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, και υπάρχουν υπέρ αυτού (Άρθ.1 παρ. 3 Σ).
Βρισκόμαστε στους δρόμους και τις πλατείες αγανακτισμένοι, γιατί παραβιάζεται το Σύνταγμά μας, ο θεμελιώδης καταστατικός χάρτης των δικαιωμάτων μας και νιώθουμε ότι είναι χρέος μας και ανάγκη να το υπερασπιστούμε. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία. (άρθ. 120 παρ.2 και 4).). «Η ουσία του Δικαίου είναι η αντίσταση κατά του αδίκου» (Αrtur Kaufmann, ΠΧ ΛΒ σελ.705)
Από τις αρχές του 2010 η Ελλάδα αντιμετώπιζε πρόβλημα δανειοδότησης από τις διεθνείς αγορές. Οι δανειακές ανάγκες της χώρας μας για το 2010 ήταν 53 δις ευρώ. Στις 25-1-2010, ενώ οι αγορές προσέφεραν 25 δις ευρώ με επιτόκιο 6,2%, το οικονομικό επιτελείο δανείστηκε μόνο 8 δις ευρώ για πέντε έτη (Ελευθεροτυπία, 26-1-2010). Η Ελλάδα θα μπορούσε ήδη μέχρι 31-3-2010 να είχε δανειστεί άνετα από τις διεθνείς αγορές τουλάχιστον ποσό 53,4 δις ευρώ με μέσο επιτόκιο περί το 6,2%, χωρίς να έχει παραιτηθεί από την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας σε σημαντικούς τομείς και χωρίς να έχει μετατραπεί σε οικονομικό προτεκτοράτο του ΔΝΤ και της Ευρωζώνης υπό το έλεγχο της Τρόικας (Επ. Μαριάς, Νομικό Βήμα, 2010, σελ. 2212).
Η ψήφιση του Ν.3845/2010 (περί Μνημονίου), η υπογραφή της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης (η οποία συντάχθηκε από την δικηγορική εταιρία «Slaughter and May» με έδρα το Λονδίνο) η έκδοση της απόφασης 2010/320 του Συμβουλίου Υπουργών της ΕΕ (με την οποία ειδοποιήθηκε η Ελλάδα να λάβει μέτρα για την μείωση του ελλείμματος που κρίθηκε υπερβολικό), αλλά και η εφαρμογή τους πραγματοποιούνται κατά παράβαση βασικών διατάξεων του Συντάγματος, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αλλά και του Κοινοτικού Δικαίου.
ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ:
1. -Έχουν εκχωρηθεί στην πράξη η άσκηση και ο έλεγχος της πολιτικής σε όργανο (Τρόικα= Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) το οποίο δεν προβλέπεται ούτε θεσμοθετείται από καμία διάταξη νόμου. (εθνική, κοινοτική ή διεθνή).
2. Οι μειώσεις μισθών και συντάξεων έρχονται σε ευθεία αντίθεση με το Σύνταγμα (άρθ. 17), το Άρθ. 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τονΧάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (άρθ .17) που προστατεύουν μια σειρά περιουσιακών δικαιωμάτων του προσώπου όπως δικαιώματα μισθών, συντάξεων, επιδομάτων και κάθε άλλης μορφής αποδοχών εργαζομένων ή δικαιούχων κοινωνικής ασφάλισης, είτε περιοδικών, είτε κατά δόσεις ή εφάπαξ, αλλά και το άρθρο 25 του Συντάγματος που κατοχυρώνει την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου.
3.Οι ρυθμίσεις του Μνημονίου αφορούν και ζητήματα φορολογίας εισοδήματος, κοινωνικής ασφάλισης, εισοδηματικής πολιτικής για τα οποία η Ε.Ε. δεν έχει ούτε αποκλειστική, ούτε συντρέχουσα αρμοδιότητα (άρθρα 2,3 Σ.Λ.Ε.Ε). Συνεπώς η απόφαση 2010/320 του Συμβουλίου έχει ληφθεί κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων. Οι πιο εξοργιστικές όμως ρυθμίσεις περιέχονται στην Δανειακή Σύμβαση:
Η αναγκαστική εκτέλεση απαγορεύεται γιατί είναι ευθεία παρέμβαση στα εσωτερικά κυρίαρχου κράτους από άλλα (άρθρο 2.7, Χάρτας του ΟΗΕ). Αν απαγορεύεται στον ΟΗΕ να το κάνει απαγορεύεται και σε κάθε άλλο κράτος. Σύμφωνα με το διεθνές έθιμο απαγορεύεται η αναγκαστική εκτέλεση σε περιουσιακά στοιχεία του κράτους, που προορίζονται για δημόσιους σκοπούς (ασυλία λόγω Εθνικής Κυριαρχίας- Κ. Χρυσόγονος, Νομικό Βήμα, 2010, σελ. 1358)Δυνάμει όμως του άρθ. 14 (5) της δανειακής Σύμβασης που υπεγράφη με τους δανειστές μας (Ε.Επ., Δ.Ν.Τ., και Ε.Κ.Τ.) το Ελληνικό κράτοςπαραιτείται αμετάκλητα και άνευ όρων από κάθε ασυλία Εθνικής Κυριαρχίας «…που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει…», επιτρέποντας έτσι την κατάσχεση της μέχρι σήμερα ακατάσχετης δημόσιας περιουσίας, συμπεριλαμβανομένων των πολεμικών εξοπλισμών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας. Ο όρος παραίτηση από την ασυλία της Εθνικής Κυριαρχίας δεν είναι μόνον ο αυστηρότερος της σύμβασης, αλλά με αυτόν τον όρο παραβιάζονται θεμελιώδεις αρχές του Δικαίου σε όλα τα επίπεδα. Ειδικότερα, παραβιάζει την θεμελιώδη αρχή του σεβασμού της κυριαρχίας του κράτους, απειλεί, θέτει σε κίνδυνο και προσβάλλει στον πυρήνα τους τα κυριαρχικά δικαιώματα, την ίδια την κυριαρχία και την υπόσταση της Χώρας (Κασιμάτης, Οι Συμφωνίες Δανεισμού της Ελλάδας με την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ., του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, 2010 σελ. 25).
Επίσης, η Χώρα μας παραιτείται από όλες τις νομικές διαδικασίες (ενστάσεις, αγωγές) σχετικά με την κατάσχεση των περιουσιακών της στοιχείων. Επιπλέον δε, συμφωνείται ως εφαρμοστέο δίκαιο το αγγλικό που επιτρέπει την παραίτηση ενός κράτους από την ασυλία (σε αντίθεση π.χ. με άλλα δίκαια, όπως το ελληνικό). Η παραίτηση αυτή έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τα αρθ. 1 (περί εθνικής κυριαρχίας) και 26 του Σ. (διάκριση εξουσιών σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική), καθώς κανένα όργανο του Κράτους (ούτε καν το Κοινοβούλιο, ακόμα και με αυξημένη πλειοψηφία) δεν έχει αρμοδιότητα να παραιτηθεί από ασυλία που αφορά την περιουσία που έχει ταχθεί για Δημόσιο Σκοπόκαι να δεσμεύσει με αυτό τον τρόπο τις μελλοντικές γενιές.
Πολλώ δε μάλλον δεν νομιμοποιούνται να δεσμεύσουν μ’ αυτό τον τρόπο την κρατική περιουσία και τις μελλοντικές γενιές ο Υπουργός Οικονομικών, κοςΓεώργιος Παπακωνσταντίνου και ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, κος Γεώργιος Προβόπουλος με τις υπογραφές των οποίων, και μόνον, τέθηκε σε ισχύ η δανειακή σύμβαση. Κανονικά βάσει του Ελληνικού Συνταγματικού Δικαίου ο ΠτΔ υπογράφει τις διεθνείς Συνθήκες και η Βουλή τις κυρώνει με νόμο.
Στην περίπτωση του Μνημονίου με το άρθρο 4 του ν. 3845/2010 προβλεπόταν κύρωση όλων των δανειακών συμβάσεων και μνημονίων από την Βουλή και μετά από μόλις τρεις μέρες με το άρθ. 9 του Ν.3847/2010 τροποποιήθηκε η ως άνω διάταξη, έτσι ώστε, αφαιρώντας την νομοθετική αρμοδιότητα της Βουλής, αυτές να ισχύουν από την υπογραφή τους και να αρκεί απλώς «συζήτηση και ενημέρωση»,γεγονός το οποίο, επιπλέον, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το Σύνταγμα, είτε βάσει του άρθρου 28 §2 που απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία των 180 βουλευτών για την κύρωση διεθνών συμβάσεων, είτε βάσει του άρθρου 36§2 του Συντάγματος, που απαιτεί την απόλυτη πλειοψηφία για την κύρωση με τυπικό νόμο από τη Βουλή των διεθνών συνθηκών οικονομικής συνεργασίας που επιβαρύνουν τους Έλληνες. Κατά συνέπεια υφίσταται διπλή Συνταγματική παραβίαση, αφού όχι μόνο δεν υπεγράφη νομίμως η εν λόγω σύμβαση αλλά δεν κυρώθηκε και ποτέ.
Μάλιστα στη σύμβαση απαιτείται γνωμοδότηση του Νομικού Συμβούλου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Νομικού Συμβούλου του Υπουργείου Οικονομικών, την εγκυρότητα της οποίας διαβεβαιώνει η ελληνική κυβέρνηση » [άρθ. 3 (4) (α) της Σύμβασης] με την οποία πιστοποιείται, ότι η σύμβαση αυτή δεν έρχεται σε αντίθεση με καμία διάταξη του συντάγματος ή νόμου που ισχύει ή θα ισχύσει στο μέλλον. Πέραν της προφανούς αναλήθειας της συγκεκριμένης γνωμοδότησης, η βεβαίωση αυτή χρησιμοποιείται προκειμένου οι δανειστές μας να ζητήσουν πίσω εντόκως τα χρήματα που κατέβαλαν, ακόμα και αν η σύμβαση αυτή κριθεί άκυρη ως αντίθετη με το ελληνικό Σύνταγμα. Ενώ αντίθετα, αν η σύμβαση κριθεί άκυρη ως αντισυνταγματική για κάποιον από τους δανειστές μας, αυτοί αποδεσμεύονται χωρίς καμμία κύρωση.
Η σύμβαση βρίθει αντίστοιχων λεόντειων όρων υπέρ των δανειστών εις βάρος, όμως, της Ελλάδας, κατά παραβίαση της αρχής της συμβατικής ισότητας:
  • Οι δανειστές, ένας ή όλοι, μπορούν να μεταβιβάσουν με οποιοδήποτε τρόπο, σε οποιοδήποτε τρίτο τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις που έχουν από τη Σύμβαση δανεισμού, ενώ η Ελλάδα, ως οφειλέτρια,δεν μπορείούτε να αρνηθεί μια τέτοια μεταβίβαση ούτε να μεταβιβάσει μέρος ή όλο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών της από την Σύμβαση προς τρίτο [αρθ. 2(3) σε συνδυασμό με το αρθ. 13]
  • Με το άρθρο 4 (2) της δανειακής σύμβασης εγγυούμαστε ότι το σύνολο της δημόσιας περιουσίας θα αξιοποιηθεί προνομιακά για την εξασφάλιση του δανείου. Μάλιστα συναλλαγές που πραγματοποιούνται επί δημόσιας περιουσίας (εκποίηση, αξιοποίηση δημοσίου πλούτου, μακρόχρονη ενοικίαση) πρέπει να γίνονται προς εξασφάλιση της δανειακής σύμβασης, δηλαδή των απαιτήσεων των δανειστών μας. Με δεδομένο μάλιστα ότι το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του δανείου θα καλύψει παλαιότερα ληξιπρόθεσμα δάνεια (Βλ. κατωτέρω Πινακα Ι, σελ.8) που δεν διέθεταν ανάλογες εγγυήσεις, στην πραγματικότητα με το καινούργιο δάνειο προσφέρουμε άνευ ουσιώδους ανταλλάγματος και προς βλάβη της δημόσιας περιουσίας εξασφαλίσεις στους δανειστές μας.
  • Σημειωτέον, ότι αποφασίστηκε να προστεθεί και 0,5% ποσοστό του δανείου από την Ε.Ε. (80 δις από τα συνολικά 110 δις που λάβαμε) ως εφάπαξ ποσό αμοιβής για υπηρεσίες και κάλυψη λειτουργικών δαπανών των δανειστών μας («έξοδα φακέλου»),το οποίο ανέρχεται στο ποσό 400.000.000 ευρώ!!! (Επ. Μαριάς, Νομικό Βήμα, 2010, σελ. 2211) Το ποσό αυτό υπερβαίνει τις μειώσεις συντάξεων για το έτος 2010.
 
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ
Η Ελλάδα θα μπορούσε να ιδρύσει μια Τράπεζα Ειδικού Σκοπού, όπως η Γερμανική Κρατική ΤράπεζαKFW, προκειμένου να δανείζεται φθηνά από την ΕΚΤ και να αξιοποιεί τα κεφάλαια αυτά για την αναχρηματοδότηση του ελληνικού χρέους με χαμηλά επιτόκια, μειώνοντας έτσι τους υπέρογκους ετήσιους τόκους που καταβάλλει η Ελλάδα στους δανειστές της και ενισχύοντας ταυτόχρονα την ανάπτυξη της χώρας. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, αφού σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2011 η Ελλάδα θα καταβάλει 15,9 δις ευρώ για τόκους, ενώ για το διάστημα 2011-2014 θα καταβάλει σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ 71 δις ευρώ για τόκους (ΔΝΤ,Εκθεση 10/110,5-5-2010, σελ. 125).
Μας λένε, ότι τα μέτρα αυτά δικαιολογούνται λόγω της έκτακτης κατάστασης οικονομικής ανάγκης, που βρίσκεται η χώρα, όμως το διεθνές δίκαιο δικαιολογεί και άλλους δρόμους:
  • την στάση πληρωμών του χρέους έναντι των δανειστών,
  • τον λογιστικό έλεγχό το χρέους,
  • τον προσδιορισμό του νόμιμου χρέους (αν και στην έκταση που υφίσταται) και συμψηφισμό του νόμιμου χρέους, όπως θα προκύψει κατόπιν λογιστικού ελέγχου, με ανταπαιτήσεις που έχει η Χώρα μας κατά των δανειστών μας π.χ. πολεμικές αποζημιώσεις, κατοχικό δάνειο, ρήτρες μη τήρησης συμβατικών όρων σε προγράμματα εξοπλισμών κ.λ.π.
  • την άρνηση ή την ριζική αναδιαπραγμάτευση του συνολικού χρέους,λαμβάνοντας υπ΄ όψιν τις οικονομικές και νομισματικές παραμέτρους.
Συναφείς προς τα ανωτέρω, ήταν και οι αποφάσεις, που κατά περίπτωση επιλέχθηκαν από τα δικαστήρια της Ιταλίας, της Γερμανίας, της Λετονίας, αλλά και από το δικαιοδοτικό όργανο της Παγκόσμιας Τράπεζας για την περίπτωση της Αργεντινής κ.α.
Θα πρέπει όμως να σημειώσουμε, ότι ήδη υπάρχει ιστορικό προηγούμενο στην χώρα μας! Το 1938 μετά από προσφυγή της Βελγικής Κυβέρνησης για χρέη της Ελλάδας προς την Βελγική Τράπεζα ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου του Διεθνούς Δικαίου, που είχε ιδρυθεί από την Κοινωνία των Εθνών (πρόδρομό του ΟΗΕ) ο νομικός εκπρόσωπος του Ελληνικού Κράτους της κυβέρνησης Ιωάννη Μεταξά, Ιωάννης Γιούπης ανέφερε προς υπεράσπιση της Ελλάδος τα εξής:
«Ενίοτε μπορεί να υπάρξει μια έκτακτη κατάσταση, η οποία κάνει αδύνατο για τις Κυβερνήσεις να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους δανειστές και παράλληλα προς τον Λαό τους. Οι πόροι της χώρας είναι ανεπαρκείς για να εκπληρώσουν και τις δύο υποχρεώσεις ταυτόχρονα. Είναι αδύνατον να πληρώσει μια Κυβέρνηση το χρέος, και την ίδια στιγμή να παρασχεθεί στον λαό η κατάλληλη διοίκηση και οι εγγυημένες συνθήκες για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στα δύο. Και φυσικά, το καθήκον του Κράτους να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημοσίων υπηρεσιών, ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ έναντι της πληρωμής των χρεών της. Από κανένα κράτος δεν απαιτείται να εκπληρώσει, μερικά ή ολικά, τις χρηματικές του υποχρεώσεις, αν αυτό ΘΕΤΕΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών του, κι έχει σαν αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της διοίκησης της χώρας. Στην περίπτωση που η αποπληρωμή των χρεών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ζωή και τη διοίκηση, η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διακόψει ή και να μειώσει την εξυπηρέτηση του χρέους». (Yearbook of the International Law Commission, 1980, vol. ΙΙ, chapter III, C2 article 33, σελ. 37, 38 &Yearbook of the International Law Commission, 1980, vol. Ι, σελ. 158, § 19)
Συνεπώς, κατά την πρόταση του Ιωάννη Γιούπη, όταν τα κράτη βαρύνονται με υποχρεώσεις έναντι των οφειλετών τους, τις οποίες δεν μπορούν να εκπληρώσουν παράλληλα με τις υποχρεώσεις τους έναντι του λαού τους, είναι υποχρεωμένα να ικανοποιήσουν κατά προτεραιότητα τις βασικές κοινωνικές ανάγκες,έστω και με βλάβη των πιστωτών.[Permanent Court of International Justice (PCIJ). Series C, no 87 (1938-1939). 187 κ.ε.,ιδίωςσ. 205 κ.ε.].
Και μόνο την επίκληση της «κατάστασης ανάγκης» (state of necessity) της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ να λάβουμε υπόψιν (1613η Συνάντηση, 17η Ιουνίου 1980), η οποία λέει ότι «ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να αναγκαστεί να κλείσει σχολεία, πανεπιστήμια, δικαστήρια, να εγκαταλείψει τις δημόσιες υπηρεσίες, επιφέροντας χάος και αναρχία στην κοινωνία, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει κονδύλια αποπληρωμής δανείων σε ξένους και ντόπιους δανειστές», θεμελιώνεται το δικαίωμα άρνησης πληρωμής όχι μόνο του «επαχθούς»/«απεχθούς» χρέους, αλλά και γενικά του δημόσιου χρέους.
Κατά συνέπεια ο προσδιορισμός των μορφών και του ύψους του συγκεκριμένου χρέους αποτελεί μείζον πολιτικό ζήτημα και συνδέεται με την αποκάλυψη όλων εκείνων των δανειακών συμβάσεων, τοκογλυφικών δανείων, παροχής κρατικών εγγυήσεων σε δάνεια τρίτων, αδιαφανείς και κρυφές συναλλαγές σε εξοπλιστικά προγράμματα, δημόσιες προμήθειες,έργα.
Παρόμοιος εθιμικός κανόνας κατά τον οποίο τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν κατάσταση ανάγκης ως λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνείς τους υποχρεώσεις, έχει ήδη αναγνωριστεί από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, εφόσον αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί ένα ζωτικό τους συμφέρον έναντι άμεσου και επικείμενου κινδύνου                   (JudgmentoftheInternationalCourtofJusticeof 25 September 1997,Gabcikovo-NavigarosProjectHungrary/Slovakia).
Με βάση αυτά τα επιχειρήματα, το Διεθνές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου της Κοινωνίας των Εθνώνδικαίωσε την Ελλάδα. Το σπουδαιότερο όμως είναι το εξής: Σε αυτό το νομικό δεδομένο (Νομικά Επιχειρήματα, Δικαστική Απόφαση), στηρίχθηκε το 2003 ο Πρόεδρος της Αργεντινής Νέστωρ Κίρσνερ, για να διαγράψει το μεγαλύτερο μέρος του Δημόσιου Χρέους της Αργεντινής και να σώσει την χώρα του από τα νύχια του ΔΝΤ.
Η ΖΟΦΕΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Ακόμη και με τις παραδοχές του ίδιο του ΔΝΤ, το χρέος από 119% του ΑΕΠ που βρίσκεται σήμερα (2010), θα εκτιναχθεί το 2013, τελευταίο έτος του προγράμματος στήριξης, μεταξύ 150-177% του ΑΕΠ και αυτό υπό την προϋπόθεση, ότι θα υπάρξει ήπια ανάκαμψη της οικονομίας και ότι «….οι Αρχές θα εξακολουθήσουν να προωθούν ισχυρές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (…) και ότι η χώρα θα αποκτήσει πρόσβαση στις αγορές με ικανοποιητικούς όρους…» (IMF, Greece, Request fro Stand-By Arrangement Prepared by the European Department in Consultation with Other Departments. EBS/10/77, ApprovedbyPoulMThomsenandMartinMuhleisenMay 5, 2010, s. 18,36)Εάν όλα πάνε καλάεπομένως, και αν ληφθούν πρόσθετα μέτρα στην γνωστή κατεύθυνση και αφού θα έχουμε κατεδαφίσει το Κοινωνικό Κράτος (άρθρο 25 παρ. 1 Συντάγματος) και διαλύσει την κοινωνική συνοχή, θα καταφέρουμε να αυξήσουμε το Δημόσιο Χρέος κατά το ήμισυ! (Εφημερίδα Δ.Δ. 2/2010, σελ. 162, Γ. Κατρούγκαλος, Αν. Καθηγητής Δ.Π.Θ.)Με λίγα λόγια:
  • Δανειζόμαστε με 5% ή 6% επιτόκιο για να εξυπηρετήσουμε δάνεια που έχουν συναφθεί ακόμη και με ποιο ευνοϊκούς όρους π.χ. με επιτόκιο περίπου 3%,
  • Ο αναποτελεσματικός αυτός δανεισμός έχει ως βασική λογική την καθυστέρηση της στάσης πληρωμών, ώστε να διασωθούν οι ξένες (ιδίως Γερμανικές) Τράπεζες που θα χρησιμοποιήσουν τον χρόνο που εμείς εξοικονομούμε, δανειζόμενοι εκ μέρους τους, ώστε να προλάβουν να πουλήσουν τα ομόλογά μας. Εδώ θα πρέπει να επισημανθεί ότι η Γερμανική Κρατική Τράπεζα KFW, ενώ δανείζεται με επιτόκιο 1% από την ΕΚΤ, χορηγεί εν συνεχεία στην Ελλάδα δάνεια ύψους 22,3 δις ευρώ με επιτόκιο 5% ή 6%, ανάλογα με τον χρόνο αποπληρωμής τους. Δεν είναι , λοιπόν, τυχαία η άρνηση της Γερμανίας για την διάσωση της Ελλάδας κατ΄εφαρμογή της ρήτρας αλληλεγγύης (αρ. 122 παρ. 2 ΣΛΕΕ), επειδή δήθεν δεν προβλέπεται από τις συνθήκες της Ε.Ε. (ιδίως από το άρθρο 125 ΣΛΕΕ) αφού απέβλεπε στην ραγδαία πτώση του ευρώ, που συνιστούσε στην τόνωση των γερμανικών εξαγωγών. Αυτές, μάλιστα, επωφελήθηκαν από την πτώση του ευρώ λόγω της κρίσης του ελληνικού χρέους (LeFigaro, 14/15-8-2010, σελ. 23). Αυξήθηκαν δε κατά 18,2% το πρώτο εξάμηνο του 2010 και έφτασαν το ποσό των 458,4 δις ευρώ (LeMonde,14-8-2010, σελ.10) .
Επομένως, η υπογραφή του Μνημονίου και της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης οδηγεί:
  • Στην απαλλαγή των ευρωπαϊκών τραπεζών από το «τοξικό» ελληνικό χρέος και τη μεταφορά του σε χώρες της ΕΕ, στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απ’ όπου θα γίνει η διαχείριση του.
  • Στην αλλαγή του δικαίου που διέπει το χρέος από το ελληνικό στο αγγλικό, καταργώντας το μέχρι τώρα πλεονέκτημα της Ελλάδας, δηλαδή την ασυλία που προβλέπει το Ελληνικό Δίκαιο και αφορά στην προστασία της εθνικής κυριαρχίας. Και επιπλέον, παρότι επελέγη το αγγλικό δίκαιο, στο οποίο επίσης προβλέπεται η ασυλία του κράτους που δανείζεται, δυστυχώς, όμως η δανειακή σύμβαση υπεγράφη με οικειοθελή ρητή παραίτηση από αυτό το δικαίωμα.
  • Στην επιβάρυνση του ελληνικού χρέους με εμπράγματες ασφάλειες επί του ελληνικού δημοσίου ακυρώνοντας το μέχρι σήμερα εξαιρετικό πλεονέκτημα της Ελλάδας, η οποία δανειζόταν χωρίς να παραχωρεί ως εγγύηση την ακίνητη περιουσία της.
  • Στην εποπτεία και τον έλεγχο της ελληνικής οικονομίας και την υποχρέωση της Ελλάδας να υπακούει στις υποδείξεις των δανειστών της, ώστε να εξασφαλιστεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό η αποπληρωμή των δανείων της προς αυτούς.
Ήδη σήμερα ετοιμάζεται η «αξιοποίηση» (δηλαδή το ξεπούλημα) της δημόσιας περιουσίας προς όφελος των δανειστών και υπό τον πλήρη έλεγχό τους. Όταν αυτό συμβεί οι εταιρείες, που θα αποκτήσουν την ιδιοκτησία ή θα αναλάβουν τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας θα έχουν αποκτήσει ισχυρά δικαιώματα
ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Παρακάτω, παραθέτουμε ενδεικτικώς οικονομικά στοιχεία εν σχέσει με το χρέος και την αποπληρωμή του
ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Λήξη Ομολόγων 2010-2013, με ημερομηνία καταγραφής της 29.04.2010, σε δις € – προγραμματισμός εκταμίευσης μηχανισμού στήριξης
Έτος
Λήξη ομολόγων συνολικά
Δάνεια ΔΝΤ-ΕΕ
2010
15,80
38,00
2011
31,30
40,00
2012
31,70
24,00
2013
24,90
8,00
Σύνολο
103,70
110,00
Πηγή: Bloomberg – Υπουργείο Οικονομικών (προσχέδιο προϋπολογισμού)
Σύμφωνα με τον Πίνακα Ι, ο δανεισμός της Ελλάδας από το μηχανισμό στήριξης για τα έτη 2010-2013 εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο την αποπληρωμή των πιστωτών της, αφού λήγουν ομόλογα συνολικής αξίας 103,7 δις € και δανείζεται 110 δις € (τα 110 δις € του ταμείου στήριξης, είναι ουσιαστικά τα 103,7 δις € που χρωστάμε. Επομένως, είναι προφανές ότι το Δάνειο δεν εξυπηρετεί την πληρωμή συντάξεων, μισθών ή άλλων κρατικών δαπανών, αλλά τη διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών, οι οποίες είναι οι κύριοι δανειστές μας (ακριβώς για τα λόγο αυτό συμμετέχει στα 110 δις € με 73% η Ευρωζώνη, ενώ το ΔΝΤ μόλις με 27%.
* Πρόβλεψη υπουργείου οικονομικών
** Έλλειμμα με την εφαρμογή του προγράμματος, σύμφωνα με το υπουργείο – ΑΕΠ όχι από τους πίνακες, αλλά από την αφαίρεση της προβλεπόμενης από το υπουργείο ύφεσης
Σημείωση: Δεν υπολογίζουμε την επί πλέον επιδείνωση του ελλείμματος από τα δημόσια ιδρύματα, όπως ανακοινώθηκε.
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Ανεργία επί συνολικά απασχολουμένων 4.940.000 ατόμων
Μεγέθη
2010
2011
2012
2013
Ποσοστό
11,6%
14,5%
15,0%
14,6%
Άνεργοι
573.040
716.300
741.000
721.240
Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών – Προβλέψεις
Όσον αφορά τώρα την ανεργία, η μελλοντική της εξέλιξη αποτυπώνεται με μελανά χρώματα, ακόμη και από την συντηρητική επίσημη πρόβλεψη του Υπουργείου Οικονομικών με αποτέλεσμα την διάβρωση του κοινωνικού ιστού.
Περαιτέρω, τα «παραδείγματα» των χωρών, στις οποίες δραστηριοποιήθηκε στο παρελθόν («φορο-εισπρακτικά») το ΔΝΤ, δεν επιτρέπουν καμία απολύτως αμφιβολία, σε σχέση με τη σκόπιμη δημιουργία ανεργίας (συμπίεση των μισθών κλπ), καθώς επίσης με τα αποτελέσματά της στις ανθρώπινες κοινωνίες. Με τους φόρους να αποτελούν μία από τις σημαντικότερες αιτίες της ύφεσης, του (φορολογικού) πληθωρισμού και της ανεργίας (υπολογίζεται ότι σε σύνολο 800.000 μικρομεσαίων επιχειρήσεων θα κλείσουν μέχρι το τέλος του 2011 περίπου 175.000, αυξάνοντας τους ανέργους κατά 300.000, δηλαδή στο 20% των απασχολουμένων και όχι στο 15% που θεωρεί η κυβέρνηση), θεωρούμε ότι, η μεταφορά πόρων από τον ιδιωτικό τομέα στο δημόσιο (και από εκεί στην Τρόικα), χωρίς καμία απολύτως πιθανότητα διάσωσης της χώρας μας από τη χρεοκοπία, είναι τουλάχιστον εγκληματική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ότι θα περικοπούν κατά 500 εκ. ευρώ το 2012 τα επιδόματα ανεργίας, ενώ ο αριθμός των ανέργων θα έχει εκτιναχθεί λόγω της ύφεσης, την οποία, μάλιστα, θα επιτείνει η προβλεπόμενη περικοπή των δημοσίων επενδύσεων για κάθε ένα από τα έτη 2010-2012 κατά 500 εκ ευρώ.
Τέλος, παρακάτω παραθέτουμε τα οικονομικά μεγέθη, που προκύπτουν από το προσχέδιο του προϋπολογισμού 2011. Τουλάχιστον από την αύξηση των δαπανών, αλλά και του ελλείμματος, φαίνεται καθαρά η αποκλειστική ευθύνη των όσων διαχειρίστηκαν το Ελληνικό χρήμα.
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙΙ: Εξέλιξη ΑΕΠ, εσόδων, δαπανών και ελλειμμάτων (των ζημιών δηλαδή του κράτους) σε εκ. €, στην Ελλάδα
ΕΤΟΣ
ΑΕΠ*
Έσοδα
Δαπάνες
Έλλειμμα
Δημόσιο Χρέος**
Ποσοστό επί ΑΕΠ
2003
153.045
37.500
40.735
-3.235
179.008
117,00%
2004
164.421
40.700
45.414
-4.714
198.832
120,90%
2005
196.609
42.206
48.685
-6.479
209.723
118,90%
2006
213.085
46.293
50.116
-3.823
224.162
105,10%
2007
228.180
49.153
55.733
-6.580
237.742
104,20%
2008
239.141
51.680
61.642
-9.962
260.439
108,90%
2009
237.494
48.491
71.810
-30.866
298.524
125,68%
2010
231.000
52.700
66.188
-19.473
340.680
147,48%
Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών (εκτιμήσεις σελ. 49 και 64)
* ΑΕΠ 2005 αναθεωρημένο, δηλαδή 20% περίπου αυξημένο σε σχέση με το 2004, μετά την πρόσθεση εσόδων από την «μαύρη οικονομία» εκ μέρους της κυβέρνησης, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα να μειωθεί το ποσοστό του ελλείμματος και να βρεθεί εντός του συμφώνου σταθερότητας της Ε.Ε. για πρώτη και τελευταία φορά (ουσιαστικά, υποθετικό ΑΕΠ).
** Χρέος κεντρικής κυβέρνησης
  Το ΑΕΠ μας αυξήθηκε από το 2003 έως το 2009 κατά 51% περίπου, ενώ τα δημόσια έσοδα κατά 40%, οι δαπάνες κατά 62% και το έλλειμμα σχεδόν κατά 7 φορές. Η διαφορά της αύξησης των εσόδων, σε σχέση με την αύξηση του ΑΕΠ, είναι σε τέτοιο βαθμό «μη ισορροπημένη», επειδή η μεγέθυνση του ΑΕΠ προήλθε κυρίως από την προς τα πάνω «αναθεώρηση» των στοιχείων (παρά το ότι σήμαινε αυξημένες «εκροές» προς τα ταμεία της Ε.Ε., αφού προσδιορίζονται ως ποσοστό επί του ΑΕΠ) και όχι από πραγματική ανάπτυξη.
Συμπερασματικά λοιπόν, αφενός μεν έχει εξαντληθεί η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων, αφετέρου η συνεχώς μεγαλύτερη φορολόγηση οδηγεί με ασφάλεια σε μία κλιμακούμενη ύφεση η οποία, σε συνδυασμό με το φορολογικό πληθωρισμό ύψους τουλάχιστον 6%, με τα υψηλά ,επιτόκια (ύψους επίσης 6%), με τις μειωμένες ονομαστικές και πραγματικές αμοιβές των εργαζομένων, με την τεράστια ανεργία, με το κλείσιμο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, με την απελευθέρωση των αγορών μας (εκποίηση ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΑΘ, ΟΣΕ κ.α στους δανειστές), με την ιδιωτικοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών (Λιγνίτη, Νικελίου, Χρυσού, Πετρελαίου, Φυσικού Αερίου κλπ) προς όφελος των δανειστών, καθώς επίσης και με την ανυπαρξία αναπτυξιακών προγραμμάτων, θα οδηγήσει την Ελλάδα μετά βεβαιότητας σε οικονομική, κοινωνική και πολιτική αποσύνθεση.
Επομένως, η πιστή τήρηση του μνημονίου θα μας οδηγήσει χωρίς την παραμικρή αμφιβολία σε ένα σκόπιμα μονοδρομημένο αδιέξοδο, το οποίο οφείλουμε πάση θυσία να αποφύγουμε – πληρώνοντας αμέσως το ΔΝΤ, από το οποίο έχουμε λάβει 8 δις € μέχρι σήμερα και αναζητώντας νέους δρόμους.
ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ
Θεωρώντας, όπως θα τεκμηριώσουμε στη συνέχεια ότι, η ελαχιστοποίηση του δημοσίου χρέους αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα, θα εξετάσουμε συνοπτικά τις δυνατότητές μας. Στα πλαίσια αυτά, ο Πίνακας ΙV που ακολουθεί βοηθάει στην κατανόηση τους θέματος, για το οποίο αναζητούνται λύσεις:
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙV: ΑΕΠ 2009-2011, τόκοι δημοσίου χρέους, ποσοστό τους επί του ΑΕΠ, ελλείμματα και ποσοστό των τόκων επί των ελλειμμάτων
ΑΕΠ
Ποσόν
Τόκοι
Ποσοστό*
Έλλειμμα
Τόκοι/Έλλειμμα**
ΑΕΠ 2009
237.494
12.325
5,19%
32.299
38,15%
ΑΕΠ 2010
227.994
13.209
5,79%
18.467
71,53%
ΑΕΠ 2011
222.066
15.800
7,12%
16.877
93,62%
* Ποσοστό των τόκων επί του ΑΕΠ
** Ποσοστό τόκων ως προς το έλλειμμα
Πηγή: Προσχέδιο προϋπολογισμού 2011
Όπως φαίνεται από τον Πίνακα ΙV, οι τόκοι του 2011 αντιστοιχούν σχεδόν στο σύνολο των ελλειμμάτων. Επομένως, ένας ενδεχόμενος “μηδενισμός” του χρέους, θα σήμαινε την ίδια στιγμή ανάλογο μηδενισμό των ελλειμμάτων και είσοδο της χώρας μας σε πλεονασματικούς απολογισμούς.
Η υπέρβαση όμως της παρούσας κατάστασης δεν ανήκει μόνο στο πεδίο της νομικής ή της οικονομικής επιστήμης, αλλά εναπόκειται πλέον και στον Ελληνικό Λαό με πίστη και βούληση για αγώνα να αναζητήσει πολιτική λύση.
Παρότι λοιπόν δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Δανειακή Σύμβαση και το Μνημόνιο θα θεωρηθούν άκυρα στο μέλλον, αποτελεί ΧΡΕΟΣ μας να τα ΑΚΥΡΩΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ .
                                              Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ
Αθήνα, 05-06-2011
Ομάδα Νομικών και Οικονομολόγων της Λαϊκής Συνέλευσης
της Πλατείας Συντάγματος
 
ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΑΚΡΩΝΥΜΙΩΝ
Α.Ε.Π.= Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν / Α.Ο.Ζ. = Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη
Ε.Ε.= Ευρωπαϊκή Ένωση / Ε.Επ. = Ευρωπαϊκή Επιτροπή / Ε.Κ.Τ.= Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα / Ε.Σ.Δ.Α = Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου / Ν. = Νόμος
ΠτΔ= Πρόεδρος της Δημοκρατίας / Σ.= Σύνταγμα / Σ.Δ.Δ.= Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης / Σ.Λ.Ε.Ε. = Συνθήκη για την Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Τρόικα = Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο